Albumflitsen bij week 7 - 17 februari 2018

Niet de 3js en ook niet Kendrick Lamar pakten afgelopen vrijdag de eerste plaats in de Album Top 100. Die was, zoals je in de Hitflits hebt kunnen lezen, voor Jacin Trill & Bokoesam. Over de andere dertien nieuwe noteringen berichten we nu in deze editie van de albumflitsen.

#2 Kendrick Lamar: Black Panther – the Soundtrack Album

Een #1 zit er (nog) niet in voor de soundtrack van Black Panther, waarvan alle veertien nummers door Kendrick Lamar zijn (mee) geschreven. Op vier nummers is de Amerikaanse rapper zelf te horen. Andere bijdragen zijn er onder andere van Anderson.Paak, Khalid en James Blake. In de Single Top 100 staan inmiddels drie tracks van de soundtrack.

De soundtrack van Black Panther doet het al in één week, Frozen had daar beduidend langer voor nodig. Pas in de 21e week (tijdens de vierde hitrun) bereikte het album de top 10 en een week later, in augustus 2014, de tweede plaats. Vooral dankzij de release van de Nederlandstalige editie. Een half jaar later (in januari 2015), bereikte Frozen opnieuw de tweede plaats. Twee weken geleden verdween het album na een totaal aantal weken van 187 (!) uit de Album Top 100.

#3 3js: Nu

Vorig jaar bestond 3js tien jaar. Sinds 2013 bestaat de band uit Jan Dulles, Jaap Kwakman en Jan de Witte (opvolger van Jaap de Witte). Het tienjarig bestaan zou gevierd worden met een jubileumtournee. Maar vanwege de theatertournee die het trio vorig jaar deed rond het album The Joshua Tree van U2, schoof het een jaar op. Hoewel, de aftrap van de jubileumtournee was eind oktober met een optreden in de AFAS Live, dat eigenlijk gepland stond als afsluiter van het jubileumjaar. Op 8 februari startte de uitgestelde jubileumtournee, waarbij het trio niet alleen hun hits speelt, waaronder twee #1-noteringen, maar ook nummers van Nu, in totaal hun tiende album.

Op de vraag hoe het de volgende tien jaar gaat, zegt zanger Jan Dulles: “Dat is moeilijk te beantwoorden. Ik kijk eigenlijk niet verder dan een jaar!”

3js willen jonge  fans

Gitarist Jaap Kwakman vult aan: “Je kunt in Nederland niet veel meer doen dan we al doen, behalve misschien in grotere zalen spelen. Door het blijven leveren van kwaliteit hopen we ook weer nieuw publiek aan te trekken, want onze fans zijn inmiddels ook tien jaar ouder. Daar zijn we natuurlijk nog steeds blij mee, maar als we ook jongeren aan ons weten te binden, zou dat fantastisch zijn.” Jan Dulles denkt al wel na over het 15-jarig jubileum dat dan wel in Ahoy kan plaatsvinden, drie keer zo groot dan de AFAS Live.

#13 Toto: 40 Trips Around The Sun

Geen nieuw album dit keer van de Amerikaanse groep Toto, maar een verzamelalbum, hun vierde (exclusief live albums) dat een notering krijgt. Van die vier is Past To Present 1977 – 1990 nog steeds hun meest succesvolle verzamelalbum. Het album stond negen weken op de eerste plaats en was in 1990 het bestverkochte album van het jaar.

nieuwe nummers

Op 40 Trips Around The Sun staan naast veertien geremasterde hits, waaronder ‘Africa’, Rosanna’ en ‘99’, ook nog drie niet eerder uitgebrachte nummers: ‘Alone’, ‘Spanish Sea’ en ‘Struck By Lightning’. ‘Spanish Sea’ is een nummer dat het album Isolation in 1984 niet haalde, maar nu wel het verzamelalbum.

De andere twee nummers zijn wel echt nieuw. Op 17 maart staat Toto, die nu nog bestaat uit Steve Lukather, David Paich, Steve Porcaro en Joseph Williams, in de Ziggo Dome in Amsterdam.

#14 FMG: Moodswings

Vorig jaar debuteerden Sevirio Walden en de neven Mengalvio (Menga) en Revelinho (Revie), verenigd in Family Money Gang (FMG), met Timing dat tot #13 kwam. De opvolger, Moodswings, met bijdragen van Hef, Feis, KM, Kalibwoy, Melissa Lopes en Tur-G, start een plekje lager, op de veertiende plaats.

#18 Original Soundtrack: Fifty Shades Freed – the Final Chapter

Fifty Shades of Grey (#7 in 2015) leverde de hits ‘Earned It’ van the Weeknd en ‘Love Me Like I Do’ van Ellie Goulding, beide #2-hits in 2015 op. Het vervolg, Fifty Shades Darker (#12 in 2017) leverde een notering op met ‘I Don’t Wanna Live Forever’ van Zayn & Taylor Swift (#6 in 2017).

En nu is er dan Fifty Shades Freed – the Final Chapter, met een klein hitje (#36) voor Liam Payne & Rita Ora (‘For You’). Op de soundtrack staan ook nummers van onder andere Julia Michaels en Sia. Om aan te geven dat dit echt het laatste deel is, is er een zogenaamde Fifty Shades Freed versie verschenen van ‘Love Me Like I Do’ van Ellie Goulding.

#19 Franz Ferdinand: Always Ascending

Na de tour met Sparks ter promotie van het album FFS dat Franz Ferdinand (FF) in 2015 uitbracht, stapte gitarist en medeoprichter Nick McCarthy op. McCartney, die samen met Alex Kopranos de meeste nummers schreef voor de band, was net vader geworden en voelde zich ongelukkig tijdens tournees.

vernieuwing

In plaats van een sessiegitarist aan te trekken, zocht de band naar vernieuwing. Die vond de band in de persoon van Julian Corrie, die al twee albums had uitgebracht. Hoewel Corrie en Kopranos, erg van elkaar verschillen, hebben ze wel dezelfde ideeën over wat voor muziek ze willen maken: “Vrolijke popsongs waar we via een heel gekke aanvliegroute op uitkomen,” Naast toetsenist Corrie, heeft FF nog meer vernieuwing doorgevoerd met het aantrekken van gitarist Dino Bardot (voorheen van de band 199s).

Op 3 maart staat Franz Ferdinand in TiVoliVredenburg in Utrecht, een dag later in de Oosterpoort in Groningen en deze zomer kun je de band zien op het festival ‘Down The Rabbit Hole’.

#48 MGMT: Little Dark Age

Little Dark Age is het vierde album van het uit Middletown, Connecticut, afkomstige MGMT (spreek uit Management). MGMT, gevormd door Andrew VanWyngarden en Ben Goldwasser, bestaat sinds 2002. De band brak door met het nummer ‘Electric Feel’ (#91 in 2008), waarbij vooral tijdens festivals, het nummer nog steeds luidkeels wordt meegebruld.

#59 Yung Internet: Long Island

Na vijf EP’s waaronder Dixieland (#98 in 2016), komen Sergio Hasselbaink, Young Meezy en DJ Hyperlink, die Yung Internet vormen, met hun eerste album Long Island. De titel is geen verwijzing naar het gelijknamige eiland dat deel uitmaakt van de staat New York, maar verwijst naar een populaire cocktail, met de ingrediënten tequila, gin, whiskey, witte rum, wodka, suikerwater en Coca Cola. Proost!

#67 the Wombats: Beautiful People Will Ruin For Your Life

Na ‘Tokyo’ (#66 in 2010) scoorde het Brits-Noors-Amerikaanse trio the Wombats geen hits meer in ons land. Toch wisten hun albums nadien, weliswaar geen hoge, notering te behalen. Beautiful People Will Ruin For Your Life, het vierde album, nam het trio in twee weken op in Oslo, de basis van bassist Tord Øveland Knudsen. Mark Crew (Bastille, Rag'n'Bone Man) en Catherine Marks (Wolf Alice)  deden de productie.

#84 Joan as a Policewoman: Damned Devotion

Damned Devotion is het vijfde studioalbum van de Amerikaanse Joan Wasser, alias Joan as a Policewoman. In ‘What Was It Like’ bezingt ze het kleine meisje dat na school op haar vader zit te wachten. Vorig jaar overleed zowel haar adoptievader als haar biologische vader.

#92 Don Diablo: Future

Tien jaar geleden verscheen Life Is A Festival van dj Don Dablo (= Don Pepijn Schipper), dat de 37e plaats bereikte. Sindsdien scoorde de dj uit Coevorden nog twee hits; de laatste was ‘The Artist Inside’ feat. JP Cooper (#26 in 2012).

niet weer tien jaar wachten

Over Future, pas zijn tweede album zegt Don Diablo: “Alle zestien nummers vertellen hun eigen verhaal, zowel muzikaal als tekstueel. Ik wilde dat dit een motiverend album zou worden, dat ook vernieuwend zou zijn op een productioneel level. Van Future House tot Future Pop en alles ertussenin.” Aan het album werkten onder andere James Newsman, Nina Nesbitt en Calum Scott mee. Op drie nummers is de dj zelf te horen. Aan de fans belooft hij dat het niet weer tien jaar duurt tot het volgende album.

KWF

Alle opbrengsten van ‘A Better Future Tour’, zijn Europese tournee, die op zeven maart van start gaat in Stockholm, schenkt Don Diablo aan het Kanker Wilhelmina Fonds (KWF). Sinds 2016 is hij ambassadeur van het KWF. De organisatie gaat hem na aan het hart, vanwege de strijd met kanker die zijn overleden vader voerde.

#99 Musical / Therion: Beloved Antichrist

Tussen 2004-2010 stond de Zweedse death metal band Therion vier keer genoteerd. Hoogste notering was de 55e plaats in 2007 voor het album Gothic Kabbalah. Therion is het geesteskind van Christofer Johnsson, die in 1987 de metalband oprichtte. Inmiddels maakt de band symfonische metal.

Beloved Antichrist is een ruim drie uur durende rock opera, 46 tracks verdeeld over drie cd’s. Aan de nummers werkten naast de bandleden een koor, diverse klassieke musici en 29 zangers en zangeressen mee. De opera is geïnspireerd door en deels gebaseerd op de roman ‘A Short Tale Of The Antichrist’ uit 1900 van de Russische filosoof/theoloog Vladimir Soloviev Al vijftien jaar lang was het een grote wens van Christofer Johnsson om een opera te componeren.

#100 Fredo: Tables Turn

Tables Turn van Fredo is geen album, geen EP maar een mixtape met dertien tracks. Fredo is een 22-jarige rapper uit West-Londen. Tot 2016 was hij de frontman van the Harrow Road Boys.

Don Diablo brengt ode aan zijn vader

Don Diablo feat. JP Cooper: The artist inside (46)

Volgende week woensdag, 28 november 2012, wordt voor de derde keer ‘Sta op tegen kanker’ uitgezonden, dat gepresenteerd wordt door Frits Sissing en Kim-Lian van der Meij. Bekende (onder andere Bløf, Tineke Schouten en Gerard Joling) en onbekende Nederlanders vertellen in het programma hun persoonlijke verhaal en vragen zoveel mogelijk mensen donateur te worden van Koninklijk Wilhelmina Fonds (KWF). Geld dat gebruikt wordt voor onderzoek naar kanker, waaraan jaarlijks nog 42.000 mensen overlijden.

actielied

In 2010 werd het nummer ‘Just stand up’ aan de actie gekoppeld, dat gratis kon worden gedownload. Vorig jaar stond Jeroen van der Boom  het nummer ‘Niemand anders’ af aan de actie dat #1 kwam. Dit jaar komt het actielied uit de dancehoek: Don Pepijn Schipper alias Don Diablo heeft samen met JP Cooper het nummer ‘The artist inside’ opgenomen. Het nummer is een ode aan zijn vader Leo die in september overleed aan nierkanker.

Don: “Ik had altijd een bijzondere band met mijn vader (rechts op de foto). Hij was een bijzondere, intelligente man die mij stimuleerde groots te dromen en mijn creativiteit te volgen. Vandaar de titel ‘The artist inside’. Tien jaar geleden herstelde hij van nierkanker, maar helaas kwam de ziekte in 2011 terug.

Terwijl mijn vader vocht voor zijn leven, schreef ik hem een brief in het ziekenhuis. Dat is de basis voor het nummer ‘The artist inside’. Het is een ode aan mijn vader, en aan een mooie, liefdevolle jeugd. Eigenlijk heb ik dit nummer niet zelf gemaakt, het heeft zichzelf geschreven. Het is mijn manier om afscheid te nemen: ik wilde hem nog zo veel dingen zeggen. Helaas heb ik nooit de kans gekregen omdat hij al te verzwakt was.”

niet zinloos

“Dit nummer is veel groter dan mijn vader. Het gaat over het leven zelf, over mensen die je dierbaar zijn en plotseling wegvallen. Omdat de opbrengst naar KWF Kankerbestrijding gaat, kan mijn vader indirect een rol spelen in de toekomst, in het leven van anderen. Hierdoor is zijn overlijden niet helemaal zinloos geweest.” De videoclip van ‘The artist inside’ toont beelden van Leon in de jaren 1996 – 2012.

JP Cooper heet volledig John Paul Cooper en is op 1 november 1983 geboren in Middleton, Noord Manchester. Zijn moeder overleed toen hij 11 maanden jong was, waarna hij werd opgevoed door zijn vader en zijn zusters, die allen op een bepaalde manier artistiek zijn, hetzij met muziek of kunst.

gospel

Op jonge leeftijd werd JP Cooper verliefd … op muziek, een liefde die hij nooit meer heeft verlaten. Het zingen begon in het rockbandje Kid conspiracy, dat overging in Azure glow en later Skimo cowboy werd. Zijn stem wordt vaak vergeleken met die van een gospelzanger en dat is niet zo vreemd, want hij heeft gezongen bij The Manchester sing out choir, hét gospelkoor uit Manchester. Na drie in eigen beheer uitgeven EP’s, verscheen in juni eindelijk een EP die ook landelijk verkrijgbaar is, waarop ook gospel zangers meedoen.

Don Diablo houdt van dansen

Don Diablo feat. Dragonette: Animale (33)

Vorige week zondag, 9 oktober, beleefde ‘Animale’ zijn tv-debuut tijdens de live shows van ‘So you think you can dance’. Dat zal er mede voor gezorgd hebben dat het nummer zo hoog binnenkomt, want niet eerder kwam een nummer van Don Diablo (= Don Pepijn Schipper, Coevorden, 27 februari 1980) zo hoog binnen. Zijn grootste hit is tot nu toe ‘Who’s your daddy’, dat in 2006 binnenkwam op #38 en uiteindelijk tot #25 kwam.

Vanaf aanstaande woensdag is Amsterdam weer vier dagen de dansstad van de wereld, als daar het Amsterdam dance event plaats vind, een internationale conferentie over elektronische dansmuziek. Don houdt die avond zijn show samen met Yolanda be cool feat. Dcup en MC Bizzey. Dragonette, met wie Don het nummer ‘Animale’ opnam, staat vooralsnog niet op de setlist.

Dragonette is een groep waarvan de vaste kern bestaat uit drie Canadezen. Martina Sorbara (zangeres en dochter van de Canadese minister Greg Sorbara), haar man Dan Kurtz (producer, geboren in Brazilië en opgegroeid in Canada) en Joel Stouffer (drummer). Martina en Dan leerden elkaar kennen op een festival en begonnen het duo the Fuzz. Vervolgens ontstond daaruit in 2005 Dragonette, dat de EP ‘Dragonette’ uitbracht. Inmiddels aangekomen in Londen nam de band het album ‘Galore’ uit en tourden met Basement jazz en de Sugababes. De groep nam diverse singles op, die hits werden in Canada en het Verenigd Koninkrijk. ‘Animale’ is niet de eerste hit voor Martina, want op ‘Take me back to your house’ van Basement jaxx (#99 in 2006) nam zij ook al de zang voor haar rekening.

Don Diablo besteed bijna alles uit

Don Diablo: Life is a festival (82)

Zijn leven speelt zich voornamelijk ‘s nachts af. Het avondeten gebruikt hij rond middernacht. Nee we hebben het niet over iemand in ploegendienst, maar over Don Pepijn Schipper (Coevorden, 1 januari 1980), oftewel Don Diablo. Don komt van de adoratie van zijn vader voor Don van Vliet (Captain Beefheart). Diablo komt naar aanleiding van een documentaire over elektronische muziek uit computers, wat beschouwd werd als iets duivels en in het Spaans is dat Diablo.

Omdat Don, zoals zoveel artiesten, niet goed is in het regelen van de zaken, heeft hij eerder dit jaar een zogenaamde 360-deal met Sony BMG Benelux gesloten. Deze deal houdt in dat deze platenmaatschappij zo’n beetje alles voor hem verzorgt: merchandising, sponsoring, cd verkoop en live optredens. Don kan zich nu volledig op zijn muziek storten. Vorig jaar trad hij meer dan 270 keer op!Hij behoudt dan ook alle artistieke vrijheid; ze bemoeien zich dus niet met de inhoud van zijn platen.

Don: “De platenmaatschappijen over heel de wereld denken te traditioneel. Een plaat opnemen en zorgen dat hij in de winkels komt kan ik zelf ook wel. Ik wil de traditionele regels in de industrie doorbreken. Als ik een vette song heb gemaakt wil ik die meteen uitbrengen met een videoclip erbij en niet wachten tot na de release van een album.” ‘Life is a festival’ is inmiddels de elfde hitsingle en afkomstig van het gelijknamige album dat binnenkomt op #37 in de Album Top 100 (zie de albumsnippers).

Album Top 100: P!nk viert feestje met eerste #1-notering

P!nk: Funhouse (1) *** hoogste eersteweeks/ eerste week op #1 ***
Wat een scheiding niet teweeg kan brengen. Eerder dit jaar zette Alecia Beth Moore/P!nk de motorcoureur Carey Hart aan de kant. Op de single ‘So what!’ (deze week op #10) verwerkt ze het gemis aan haar vriendje. Het nummer is de eerste single van het album ‘Funhouse’, dat binnenkomt op de eerste plaats. Het is haar vijfde album, het vierde dat een top 10-notering krijgt en haar eerste #1-notering. Ook in de Britse albumlijst is het haar eerste #1-album. Op ‘Funhouse’ zingt ze over haar leven, alle ups en downs. Op 28 februari en 1 maart geeft ze een concert in Ahoy in Rotterdam. ‘Funhouse’ is het elfde album dit jaar dat vanuit het niets op #1 binnenkomt; vorig jaar waren dat er negentien, een absoluut record.

Katie Melua: The Katie Melua collection (4)
Alvorens Katie Melua met een nieuw album komt, zonder het stempel van Mike Batt, verschijnt ‘The Katie Melua collection’, met 17 nummers, 3 nieuwe, waaronder ‘What a wonderful world’, een duet met wijlen Eva Cassidy. Maar de fans zullen vooral gaan voor de DVD met ‘The Arena tour 2008’, met een optreden dat Katie op 13 april gaf in Ahoy in Rotterdam.

Snow patrol: A hundred million suns (9)
‘A hundred million suns’ is het vijfde album van het Ierse Snow patrol en derde dat een notering krijgt na ‘Final straw’ (#49 in 2004) en ‘Eyes open’ (#6 in 2007). De nummers voor
‘A hundred million suns’ schreef zanger Gary Leadbody grotendeels tijdens de ‘Eyes-open tour’. Vervolgens werden in zes weken tijd de nummers in Galway aan de Ierse westkust met de band ingespeeld. Daarna vonden gedurende zeven weken de opnames plaats in de Grause Lodge studio in County Meath. Tenslotte vertrokken ze voor de final touch naar Berlijn. Volgens Gary hadden ze Berlijn nodig om de groep weer op scherp te krijgen. De locatie, de Hansa studio’s in Berlijn, was een idee van producer Jacknife Lee; hij wilde altijd al graag in die studio werken, waar ondermeer David Bowie, Brian Eno en Lou Reed opnamen.

Anastacia: Heavy rotation (15)
Drie #1-albums scoorde Anastacia Lyn Newkirk tussen 2000 en 2004. Vervolgens werd er in 2004 bij toeval borstkanker bij haar geconstateerd, waarvan ze weer goed is hersteld. Het betekende wel dat er bijna vijf jaar lang geen nieuw werk van haar verscheen. Maar ze is terug, niet 5 jaar, maar 10 jaar ouder! Voor 2004 had ze namelijk gezegd dat haar geboortedatum 17 september 1973 was, wat nu 17 september 1968 blijkt te zijn, waarmee ze dus 40 is. Dat ze zich eerder 5 jaar jonger voordeed, heeft te maken met het feit dat je al te snel te oud bent voor de platenindustrie. Haar platenmaatschappij destijds adviseerde haar om zich jonger voor te doen als ze werkelijk was. Een leugentje dus om best wil. En als we toch bezig zijn: ze heeft een aantal Botox behandelingen en een laserbehandeling ondergaan. De grote bril heeft ze afgedaan. Vorig jaar trouwde ze met haar bodyguard Wayne Newton.

Na haar afwezigheid is ze terug met de single ‘I can feel you’ (deze week op #88) en het album ‘Heavy rotation’ (nieuw op #15). Ze noemde het album zo, omdat veel dj’s deze term gebruiken, maar ook omdat het voor haar betekent, dat het leven zwaar kan zijn, maar dat je door vervelende perioden heen moet. De dertien nummers werden in korte tijd geschreven en opgenomen, samen met de producers Ne-Yo (Rihanna) en Rodney Jerkins (Beyoncé, Mary J. Blige).

Andrea Bocelli: Incanto (28)
Sinds ‘Amore’ uit 2006, komt Andrea Bocelli weer met een echt nieuw album: ‘Incanto’. Op het album zingt Andrea traditionele Napolitaanse liedjes van Italiaanse artiesten als Benjamino Gigli, Mario del Monaco en Franco Corelli. Op de DVD staat historisch beeldmateriaal van het Napels uit de jaren ’50, met beelden van onder andere Liz Taylor, Richard Burton, Charlie Chaplin en natuurlijk Sofia Loren.

Don Diablo: Life is a festival (37)
Gelijktijdig met de single ‘Life is a festival’ (nieuw op #82), komt ook het gelijknamige album van Don Diablo deze week binnen. Het is zijn tweede echte album na ‘2 faced’ uit 2004. Don Diablo heeft vier jaar lang aan het album ‘Life is a festival’ gewerkt. En helemaal in zijn eentje, want Don heeft geen band. En dat mist hij best, want dan zou hij met anderen kunnen overleggen. Daarom heeft het ook zolang geduurd met dit album. De zang op de nummers is van hemzelf: het is zijn eigen stem die je hoort, maar dan wel 33x! Naast zijn eigen muziek, schrijft hij ook liedjes voor anderen, doet zelf het artwork en maakt videoclips.

the Cure: 4:13 dream (38)
Wereldwijd heeft the Cure meer dan 27 miljoen albums verkocht. Sinds 2005 bestaat de groep nog uit Robert Smith (zang/gitaar/keyboards), Simon Gallup (basgitaar/keyboards), Porl Thompson (gitaar/keyboards) en Jason Cooper (drums/percussie). In 2006 begonnen ze met het schrijven van nieuwe nummers. Het plan was zelfs een dubbelalbum. Anno 2008 weten we beter: het werd ‘4:13 dream’, een enkel album met dertien nummers. ‘The only one’ is de eerste single en stond in mei twee genoteerd met als hoogste notering #86.

Heather Nova: The jasmine flower (43)
Van hitsingles moet Heather Allison Frith (Bermuda, 6 juli 1967), alias Heather Nova, het zeker niet hebben. Drie noteringen behaalden ze, allen in 2002, waarvan ‘Virus of the mind’ tot #84 de beste was. De liefhebbers van haar muziek weten haar albums gelukkig wel te waarderen. ‘The jasmin flower’ is haar elfde album, en de zesde die een notering krijgt. Haar meest succesvolle album is ‘Storm’ uit 2003 dat tot #22 kwam.Volgens Heather, die zo’n twee jaar lang op tournee is geweest, wilde ze haar meest sterke album maken. En daarom nam ze de nummers op met alleen een gitaar. Daarna werden aan een aantal nummers violen toegevoegd. De nummers nam ze op in haar eigen studio op Bermuda. Of het bewust is gedaan, dat weten we niet, maar het laatste nummer refereert naar kerst: ‘Always Christmas’, wellicht goed voor een (hit)single.

Glennis: Glennis (48)
Twee hitsingles gingen het album ‘Glennis’ de afgelopen twee jaar vooraf: ‘Hoe’ (#33 in 2007) en ‘Dansen met het leven’ (#40 in 2008). ‘Glennis’ is na ‘Impossible dream’ (#28 in 2005), het tweede album van Glenda Batta (Amsterdam, 19 juni 1978), oftewel zangeres Glennis. Zingen in het Nederlands voelt voor Glennis ‘alsof je in je blootje staat’. De cd werd haar op 24 september uitgereikt door vriend Carlo Boshart. Het album is geproduceerd door Evert Abbing, waarmee ze een aantal nummers schreef. De volgende single wordt ‘Als je slaapt’ wat ze schreef voor haar tweejarige zoontje Anthony Shane Majri.

Cradle of filth: Godspeed on the devil's thunder (53)
Sinds 2004 is het elke twee jaar raak met een album van de Britse metalband Cradle of filth. ‘Nymphetamine’ uit 2004 (#29) is tot nu toe het meest succesvolle album tot nu toe. De basis voor de groep werd in 1991 gelegd door Daniel Lloyd Davey, (Hertford, 25 juli 1973), Paul Allender en Darren White (inmiddels ex-lid). In de groep noemt Daniel zich Dani Filth, waar dan ook de groepsnaam van af is geleid. ‘Godspeed on the devil’s thunder’ is het achtste studioalbum van Cradle of filth. Het is een conceptalbum gebaseerd over het leven van de Franse Edelman Gilles de Rais (1404-1440). Deze streed zij aan zij met Joan of Arc. Nadat hij een flink vermogen had vergaard, glijde hij af en werd een seriemoordenaar.

Giovanni Sollima: We were trees (59)
De Italianen doen het goed deze week. Op #28 komt ‘Incanto’ van Andrea Bocelli binnen en op #59 maakt cellist Giovanni Sollima, geboren in 1962 in Palermo, zijn albumdebuut. Giovanni speelt cello en komt uit een muzikale familie. Componeren leerde hij van zijn vader, Eliodoro Sollima. Giovanni studeerde cum laude af aan het conservatorium van Palermo. Daarna studeerde hij aan de Musikhochschule in Stuttgart en aan de Mozart universiteit van Salzburg. Aan het album ‘We are trees’ werkte de Amerikaanse zangeres Patti Smith mee.

Face tomorrow: In the dark (64)
Uit Rotterdam komt de band Face tomorrow. In januari 2005 werd de band op Noorderslag getipt als één van de beste nieuwkomers. Later dat jaar stonden ze op Lowlands, waarna het angstig stil werd. Maar dat was bewust, zodat Jelle Schrooten (zang), Aart Steekelenburg en Marc Nolte (beide op gitaar), Tijs Hop (bas) en Sjoerd van der Knoop (drums), in alle rust konden werken aan hun album ‘In the dark’. De groep bestaat sinds 1997 en bracht al de albums ‘Face tomorrow’ (in 2002) en ‘The closer you get’ (in 2004) uit. ‘In the dark’ is uitgebracht op het Excelsior label, waar ook Johan en Daryl-Ann albums uitbrengen. Het album is geproduceerd door Martijn Groeneveld (bekend van Solo en van Katoen).

Bloc party: Intimacy (67)
Een hitsingle heeft het Britse Bloc party in ons land nog niet gehad. Wel boekten ze succes met hun albums ‘Silent alarm’ (#51 in 2005) en ‘A weekend in the city’ (#19 in 2007). Net als Snow patrol met hun album ‘A hundred million suns’ (zie #9), is ‘Intimacy’ geproduceerd door Jacknife Lee. In de Britse albumlijst komt het album van Russell Lissack, Gordon Moakes, Kele Okereke en Matt Tong binnen op #8.

Ryan Adams & the Cardinals: Cardinology (74)
Onze eerste kennismaking met David Ryan Adams, die aanstaande woensdag 5 november 34 jaar wordt, was in 2001 met het nummer ‘New York New York’ dat bij ons tot #83 kwam. Dat nummer kwam van zijn tweede album ‘Gold’, de opvolger van ‘Heartbreaker’ uit 2000. Op ‘Cardinology’ wordt Ryan begeleid door the Cardinals, sinds het album ‘Cold roses’ uit 2005, zijn vaste begeleidingsband. De naam the Cardinals verwijst naar de naam van het voetbalteam op de high school waar Ryan studeerde. Aanvankelijk maakte Ryan zelf deel uit van the Cardinals. Aanstaande donderdag, 6 november, treedt Ryan op in de Smet in Amsterdam, dat wordt uitgezonden door '3 voor 12' op 3FM.

Loreena Mckennitt: A mid winter nights dream (77)
Wordt het een hete herfst, een warme winter? Wie zal het zeggen. Zeker is wel dat zangeres Loreena Isabel Irene McKennitt, geboren op 17 februari 1957 in Morden, Manitoba in Canada, de eerste dit jaar is, die met een kerstalbum komt. ‘A mid winter nights dream’ is echter niet echt een nieuw album, maar een uitgebreide versie van de EP ‘A winter garden: Five songs from the season’ uit 1995. Naast die vijf nummers zijn er nog acht aan toegevoegd, opgenomen in de lente dit jaar in de Peter Gabriel Real World studio’s in het Britse dorp Box in het graafschap Wiltshire.

de club van Sinterklaas: Liedjes van de club van Sinterklaas 2008 (79)
Een kerstalbum in de Album Top 100? (zie #77) Dan kan een Sinterklaasalbum niet ontbreken toch? ‘Liedjes van de club van Sinterklaas 2008’ van de Club van Sinterklaas komt binnen op #79. Vorig jaar maakte Harold Verwoert/Coole Piet nog deel uit van deze club. Maar vanwege een zakelijk conflict met de zender is hij nu te horen als Diego op het album ‘Sinterklaas en het geheim van het grote boek’ (deze week op #100). Coole Piet is opgevolgd door Bart Rijnink (PJ) en Lieke Pijnappels (Danspiet). Zij nemen dan ook het titelnummer voor hun rekening.

Don Diablo best geklede man van Nederland

Don Diablo & Bizzey: This way (67)

Dames en heren, aanschouwt de bestgeklede man van Nederland! Want dat is de titel die Don Diablo, alias Pepijn Scheffer, eerder dit jaar toebedeeld kreeg van het mannenblad Esquire. Voor de tiende keer werd deze verkiezing gehouden en Don Diablo schaart zich in het rijtje met illustere voorgangers als Thijs Römer, Pim Fortuijn, Humberto Tan en Jules Deelder. De slechtst geklede man van het jaar is volgens Esquire overigens Giel Beelen, maar dat lijkt ons nou niet een persoon die zich daar iets van aantrekt…

Schipper werd in 1980 geboren in Coevorden en groeide op in het dorpje Dalen, dicht bij de Duitse grens. Hij kroop al vroeg achter de draaitafels en stelde op zijn vijftiende al zijn eerste album samen. Op zijn 21e had hij als samensteller al twintig albums achter z’n naam staan. Hoog tijd dus om het ook eens met muziek van eigen hand te gaan proberen. In 2004 kwam het debuutalbum van Don Diablo als uitvoerende artiest uit, ‘2 faced’. Inmiddels is hij in een krappe vier jaar tijd toe aan zijn tiende singlehit, ‘This way’. Het meeste succes behaalde Pepijn/ Don tot dusver met ‘Who’s your daddy’; die kwam vorig jaar maart tot #25.

Don Diablo is geen zanger, dus doet hij bij tijd en wijle beroep op de zangstem van anderen. Op ‘This way’ riep hij de hulp in van de 23-jarige Amersfoortenaar Bizzey. Die kwamen we vorig jaar al met twee kleine solohitjes tegen in de Single Top 100. Bizzey is een ijdel mannetje: “Ik kan niet langs een spiegel of een raam lopen zonder een blik erin te werpen. Ik eet ook zo min mogelijk vet, ook al ben ik dol op roti, zodat ik geen pukkels krijg. Ik sport vier keer per week in de sportschool en daarnaast skate, surf, wakeboard en dans ik veel. Ook ben ik met mode bezig, ik zie mijzelf eerder als een trendzetter dan een trendvolger. Ik heb drie tattoo’s, op mijn beide schouders en op mijn buik. Op mijn buik staat mijn eerste tattoo, een zwarte panter. Deze verwijst naar mijn donkere roots. Mijn tweede is een Maori tattoo op mijn linkerschouder. Hij is gezet door een echte Maori uit Nieuw-Zeeland en geeft mijn levensweg weer. De derde. ‘Superfly’, op mijn rechterschouder, verwijst naar een nummer van Curtis Mayfield. Dat nummer gaat erover dat je moet doen wat je zelf wilt. Onzekerheid is een last, dat remt je alleen maar af.”