Albumsnippers bij week 18 - 30 april 2016

Met ingang van deze week staan de albumsnippers niet meer op de 3FM site, maar weer gewoon bij je Megaman. Naast de nieuwe albums van Beyoncé en Miss Montreal (zie de Hitflits) zijn dat de volgende:

#4 Marianne Weber & John de Bever: Dat Is De Liefde

In 2015 scoorden Marianne Weber & John de Bever samen al een hit ‘Denk Nog Een Keer Aan Mij’ (#51) en dat smaakte naar meer. Danny Vera, George Baker, haar zoon Jeffrey en Marianne zelf schreven de nummers voor het album Dat Is De Liefde. Na Frans Bauer (3x, waaronder twee #1-albums) en William Barth (1x), is John de Bever de vierde zanger met wie ze een album opnam. Naast duetten staan er ook nummers van de artiesten zelf op.

#53 Rufus Wainwright: Take All My Loves – 9 Shakespeare Sonnets

Niet geheel toevallig verscheen afgelopen week dit album van Rufus Wainwright. Vorige week zaterdag, 23 april, was het de 400^e sterfdag van de Britse dichter en schrijver van toneelstukken, William Shakespeare.

Op Take All My Loves – 9 Shakespeare Sonnets heeft Wainwright 9 van de 154 gedichten die Shakespeare schreef, bewerkt. Voor de uitvoering vroeg hij bekende acteurs en actrices (onder andere Helena Bonham Carter en William Shatner), maar ook muzikanten, waaronder Florence Welch (van Florence and the Machine), zijn zuster Martha Wainwright en de Oostenrijkse sopraan Anna Prohaska.

#55 Venice: Brunch Buffet – Taste Covers

Brunch Buffet – Taste Covers is de tiende notering voor de Californische band Venice, bestaande uit de broers Michael en Mark Lennon en de neven Kipp en Patt Lennon. Op Brunch Buffet – Taste Covers brengt de groep een eerbetoon aan muzikanten die hen hebben beïnvloed zoals Billy Joel, Steely Dan, Stevie Wonder en Ed Sheeran. Deze maand doet de groep een tour door ons land.

#74 Mark Knopfler & Evelyn Glennie: Altamira

Bij de film ‘Altamira’ van de Britse regisseur Hugh Hudson, schreef Mark Knopfler de soundtrack. Knopfler voert deze uit met de 50-jarige Schotse percussionist Dame Evelyn Elisabeth Ann Glennie, kortweg Evelyn Glennie. Ze werkte al eerder met onder andere Björk, Steve Hackett en Bobby McFerrin. Onder de muzikanten die meewerkten aan Altamira is ook  Guy Fletcher, met wie Knopfler in de band Dire Straits zat. Het is de tiende keer dat Knopfler een soundtrack levert. Vijf  daarvan haalden onze albumlijst:

-          ­­Local Hero (#21 in 1983)

-          Cal (#31 in 1984)

-          Screenplaying (#21 in 1993)

-          Walk The Dog (#83 in 1998)

-          Altamira (#74 in 2016)

#82 Jethro Tull: Aqualung

Aqualung is een album uit 1971 van de Britse rockband Jethro Tull. De aanleiding voor een notering in 2016, is een geremasterde versie van Aqualung 40th Anniversary Special Edition uit 2011. Destijds deed Peter Mew de master, die veel kritiek kreeg. Anno 2016 verzorgde Steven Wilson, die in 2011 het album had geremixt, de master. Daarnaast zijn er drie DVD’s aan toegevoegd.

In 1971 was Aqualung het vierde studioalbum van de groep rond de Schotse muziekvirtuoos Ian Anderson. Met zeven miljoen verkochte exemplaren wereldwijd, is het album het meest succesvolle van de groep. Vreemd genoeg scoorde het niet bij ons, ondanks het nummer ‘Locomotive Bread’, dat al sinds het bestaan van de jaarlijks NPO Radio 2 Top 2000 een notering krijgt.

#83 Kinderen voor Kinderen: De Allergrootste Hits van Kinderen voor Kinderen – Waanzinnig Gedroomd – Editie 2016

De editie van 2014 van dit album hield het 93 weken vol in de Album Top 100 met een eerste plaats als hoogste notering. Zo hoog zal de editie van 2016 vast niet komen. Het dubbelalbum bevat 52 nummers, waaronder 21 nummers die ook op de editie uit 2014 stonden. Blijven er 31 over met de hits van de laatste twee jaar, waaronder de themanummers van de Koningsspelen.

#89 Luka Bloom: Frúgalisto

Na het coveralbum Head & Heart (#85 in 2014), komt de Ierse muzikant Luka Bloom met een album met eigen nummers. In 2012 was hij verhuisd naar het westen van Ierland. De rust die hij daar vond en de mensen, inspireerden hem tot het album Frúgalisto, dat gaat over dagelijkse gebeurtenissen. Volgens Bloom was het opnemen van het album, met bevriende zangers en muzikanten in Lettercollum House in Timoleague, zijn beste ervaring tot nu toe.

Rufus Wainwright in de voetsporen van zijn ouders

Rufus Wainwright: Out of the game (99)

Nog steeds vinden we het onbegrijpelijk dat ‘Going To A Town’ van Rufus Wainwright eigenlijk nergens een hit is geworden (#54 in de Britse hitparade kun je niet echt een groot succes noemen). In het nummer, afkomstig van zijn album ‘Release the stars’ uit 2007, trekt Rufus van leer tegen de Verenigde Staten van Amerika. Hij houdt van Amerika, maar vanwege onder andere de regering Bush, is er veel fout in het land. Hij zingt dan ook ‘I’m so tired of America’. Dankzij onder andere Radio 2 presentator Stefan Stassen, bereikte het nummer in 2007 de 979e plaats van de Top 2000.

Vorige week vrijdag, 27 april 2012, was Rufus in het land voor een concert in de Melkweg in Amsterdam. Vlak daarvoor stond hij in De Wereld Draait Door en zong daar zijn huidige single ‘Out of the game’, tevens titel van zijn album dat deze week op #12 blijft staan.

met de paplepel

Rufus Wainwright (Rhinebeck, New York, 22 juli 1973) komt uit een muzikaal nest en kreeg de muziek met de paplepel. Zijn vader is zanger London (Snowden) Wainwright III, zijn moeder zangeres Kate McGarrigle, bekend van het duo Kate & Ann McGarrigle en hun hit ‘Complainte pour Ste. Catherine’ (#18 in 1976). Daarnaast is Martha, de zus van Rufus, ook zangeres. Op zijn derde scheidden hun ouders en werd Rufus opgevoed door zijn moeder Kate in het Canadese Montreal.

Als je met zoveel muziekbeoefenaars opgroeit, dan kan het bijna niet anders dat je er zelf ook mee aan de gang gaat. En dus leerde Rufus al op zijn zesde pianospelen. Vanaf zijn dertiende jaar trad hij geregeld samen met zijn zus Martha, moeder Kate en haar zus Anna op als de groep McGarrigle sisters and family. Op zijn zestiende had hij al twee nominaties op zak: eentje voor beste liedje (‘I’m a running’ dat hij zong in de film ‘Tommy Tricker and the stamp traveller’) en eentje in de categorie ‘veelbelovende artiest’.

Twee jaar daarvoor ontdekte Rufus Wainwright zijn homoseksualiteit, wat hem in de war bracht. Hij heeft er nooit met zijn ouders over kunnen praten. Door zijn levensstijl raakte hij verslaafd aan drugs, maar wist daar ook van af te kicken. Op zijn veertiende was hij in aanraking gekomen met de opera, dat nog altijd terug te horen is in zijn muziek.

‘Out of the game’, zijn zevende studioalbum, is geproduceerd door Mark Ronson. Aan het album werkte ook zijn zuster Martha mee, alsmede Sean Lennon. Zowel in de Britse als Deense albumlijst bereikte het de 5e plaats. Pas deze week komt het ook uit in zijn eigen Amerika. Tot nu toe kwam hij daar niet hoger dan de 23e plaats, dat was met ‘Release from the stars’.

Album Top 100: Paul de Leeuw verbetert Marco Borsato met 'Symphonica'

In de nieuwe Mega Album Top 100 blijft Paul de Leeuw riant aan de leiding, wordt U2 na twintig jaar opgewarmd en blijkt Hans Teeuwen naast cabaretier ook een uitstekend zanger.

Paul de Leeuw: Symphonica in rosso 2007 (1)
Het ziet er naar uit dat Paul de Leeuw kerstfeest kan gaan vieren met een #1-hit op zak. ‘Symphonica in rosso’ blijft staan bovenaan de Album Top 100 met een verkoopvoorsprong van ruim 40% op de nummer twee, ‘Who’ll speak for love’ van Trijntje Oosterhuis. Daarmee doet De Leeuw het meteen al beter dan Marco Borsato, want die stond vorig jaar met zijn ‘Symphonica in rosso’ slechts één weekje op #1. Daarop kwam de plaat op 9 december vorig jaar binnen, maar een week later was het, jawel, Trijntje Oosterhuis (!) die de leiding in de Album Top 100 overnam. De week dáár weer na werd Oosterhuis afgelost door il Divo en dat kan ook dit jaar weer gebeuren, want de vier heren van il Divo komen deze week –bescheiden op #96– binnen met hun kerstalbum ‘The Christmas collection’.

Extince: Toch? (24)
Peter Kops wordt in het dagelijks leven nog steeds vaak herkend en dan krijgt hij te horen: “Jij bent Extince, toch?” Vandaar de titel van zijn nieuwe album, want inderdaad: Kops is Extince. De eerste single is ‘Repper-de-klep’; geen cover van, maar wel een verwijzing naar een hit van Danny boy uit 1980. In september van dit jaar werd Extince’ debuutalbum ‘Binnenlandse funk’ in de Revu door vierentwintig ervaringsdeskundigen tot het beste Nederlandstalige hiphopalbum uitgeroepen.

U2: The joshua tree (20th anniversary) (28)
Twintig jaar oud is ie: U2’s beste en meest succesvolle album, ‘The joshua tree’. De plaat stond twee decennia terug bij ons al een kwart jaar op #1; wereldwijd zijn er ruim 25 miljoen van verkocht. Ter ere van het jubileum is de plaat nu hernieuwd uitgebracht in vier verschillende versies. De armoezaaiers moeten het doen met het geremasterde album, met nieuwe foto’s van Anton Corbijn. Daarnaast is er ook nog een deluxe-editie; een dubbelalbum met als tweede plaat een cd met rarities én een zesendertig pagina’s dik boekje. Nóg uitgebreider is de ‘limited superdeluxe edition’, waar je ook nog eens een live-dvd bij krijgt, met een concert in Parijs, opgenomen op 4 juli 1987 en voorzien van een veertig minuten durende documentaire; het boekje is hier inmiddels al gegroeid naar zesenvijftig bladzijden. Voor de retro’s tenslotte is het album ook nog eens als dubbel-lp uitgebracht. Kiest u maar!

Hans Teeuwen: Zingt (49)
Cabaretier Hans Teeuwen koos een jaar geleden voor een opmerkelijke carrièreswitch: hij schakelde over van grappen vertellen op jazzliedjes zingen. Afgelopen zomer gaf Teeuwen een aantal concerten in de Amsterdamse club Panama. En wat blijkt: het zingen gaat hem verrassend goed af! Tijdens de concerten werd Teeuwen bijgestaan door een begeleidingsband met daarin onder meer saxofonist Benjamin Herman en Jesse van Ruller op gitaar. Teeuwen brengt jazzklassiekers van onder andere Frank Sinatra, Cole Porter en Billie Holiday. Het concert is ook op dvd te koop. Aan zijn Panama-concerten geeft Hans voorlopig geen vervolg meer. Afgelopen zondag speelde hij nog in Paradiso, maar dat was voorlopig het eerste en laatste ingeplande concert.

Colbie Caillat: Coco (62)
Ja, de Megaman komt ook wel eens op MySpace, en hij heeft inmiddels al een paar vrienden om zich heen verzameld, maar zo bont als Colbie Caillat maakt hij het zeker niet… Deze dame heeft op MySpace een vriendenschare van meer dan 100.000 personen, haar profiel is al door 3 miljoen mensen bezocht, de liedjes op haar site zijn al ruim 10 miljoen keer beluisterd en Colbie groeide uit tot de populairste MySpace-muzikant zonder platencontract. Dat contract is er inmiddels wél en haar debuutalbum ook, vernoemd naar haar bijnaam, ‘Coco’. De plaat kwam op 5 december uit in haar vaderland, de Verenigde Staten en is daar inmiddels al bijna 750.000 keer over de toonbank gegaan. Haar MySpace-pagina blijft ondertussen onverminderd populair, met bezoekersaantallen van boven de 50.000 per dag. Dat zijn toch aantallen die de blogspot van de Megaman alleen maar op een hele goeie dag haalt!...

Rufus Wainwright: Rufus does Judy at Carnegie hall (88)
Die Rufus, dat is me d’r ook eentje… Hij bedacht het plan om het volledige concert dat Judy Garland gaf in Carnegie hall in New York op 23 april 1961 (ook wel bekend als ‘the greatest night in show business history’) song voor song na te spelen. En op 14 en 15 juni vorig jaar voerde hij dat plan nog uit ook. Samen met een 36-koppig orkest stond hij vijfenveertig jaar na dato in dezelfde concertzaal en bracht hij dezelfde zesentwintig liedjes. Die zijn nu uit op een dubbel-cd. Hetzelfde concert herhaalde Wainwright nog eens in februari van dit jaar (twee keer in Londen en één keer in Parijs) en in september in Los Angeles. Van het concert op 25 februari in Londen is ook een dvd uitgekomen, onder de titel ‘Rufus! Rufus! Rufus! Does Judy! Judy! Judy!: Live from the London Palladium’.

Wu-tang clan: 8 diagrams (95)
Vorige maand was een van de negen originele leden van de Wu-tang clan, Ol’ dirty bastard, drie jaar dood. In november 2004 overleed hij plotseling aan een hartstilstand. De acht overgebleven Clan-leden komen nu voor het eerst sinds de dood van Ol’ dirty bastard met nieuwe muziek, via het album ‘8 diagrams’; het is hun eerste nieuwe plaat in zes jaar tijd. Ol’ dirty bastard is nog wel op het album te horen, op oude opnamen die nog op de plank lagen. Daarnaast nam de groep een tribute voor hem op, ‘Life changes’. Clan-lid GZA over het verlies van Ol’ dirty bastard: “Het is alsof je een arm of een been moet missen; je voelt je niet compleet. Je kunt nog steeds lopen en andere dingen doen, maar je bent tot op zekere hoogte beperkt.”

il Divo: The Christmas collection (96)
De Drie tenoren bestaan niet meer (want er zijn er, sinds het overlijden van Luciano Pavarotti nog maar twee over), maar hun opvolgers zijn er al! De vier mannen van il Divo brengen, zoals bekend, opera en klassiek in een popjasje en blijken dat bij deze ook te kunnen met kerstliedjes. Tien staan er op ‘The Christmas collection’; of eigenlijk maar zeven, want ‘Over the rainbow’, ‘Ave Maria’ en het Onze Vader zijn niet echt kerstliedjes natuurlijk. De plaat is niet nieuw trouwens, maar is al een jaar oud. Eind vorig jaar stond ie met de kerst ook al in de Album Top 100, met een vierde plek als beste resultaat.