zondag 13 januari 2008

Cooldown café covert er weer op los

Cooldown café: Ben ik te min (80)

Het succes van ‘Hey baby (uhh, ahh)’, #5 in 2001, heeft de Cooldown café niet meer kunnen evenaren, laat staan overtreffen. De op één na grootste hit was drie jaar later met ‘The lion sleeps tonight’ dat tot #23 kwam. Vorig jaar deden ze nog een poging met ‘Reach out and touch’ dat tot #60 kwam. Daar is ‘Ben ik te min’, hun tiende notering, nog twintig plaatsten van verwijderd. Het partyseizoen is echter nog maar net begonnen, dus het kan nog alle kanten op! Met ‘Ben ik te min’ maakte Herman van Lieshout, oftewel Armand, zijn debuut in 1967 en kwam daarmee tot de derde plek.

De Cooldown café aan het Rembrandtplein in Amsterdam stond en staat voor de feestband Cooldown café. Rob Ronalds was daar samen met Frank barman, en samen zongen ze met de zangeressen Angela en Masha de Nederlandse versie van ‘Hey baby (uhh, ahh)’ in. Daarna hebben ze weinig meer achter de bar gestaan, want het succes was enorm, tot in het buitenland toe. Rob ging in 2003 solo en is vervangen door Chris. Frank scoort als DjFrankB enkele solohits en de zangeressen Angela en Masha maken enkele uitstapjes als Coolgirlz. En toch bestaat de Cooldown café nog steeds!

Geen popprijs voor Stevie Ann, wel voor Armin van Buuren

Stevie Ann: Baby blue (84)

Twee weken geleden kwam ‘Baby blue’ van Stevie Ann een weekje kijken op #93. Deze week is ze terug en boekt een winst van negen plaatsen voor het nummer en gaat op herhaling op #84. De tekst voor het nummer schreef ze in Londen. “De muziek was er al, maar de tekst wilde maar niet komen. En toen opeens, alsof het uit de lucht kwam vallen, was er de tekst”, vertelde Stevie onlangs. Volgens Stevie heeft dat zeker met de omgeving te maken, in dit geval Londen, waar ze wel vaker komt.

Geen popprijs

Stevie Ann was naast Krezip, Van Velzen, Moke, Jan Smit (volgens sommigen dé grootste kanshebber), Pete Philley & Perquisite en Alain Clark een van de vele acts die genoemd werden als kanshebber voor de Popprijs. Deze prijs wordt sinds 1986 jaarlijks uitgereikt door de Stichting Buma Cultuur tijdens Noorderslag in Cultuurcentrum de Oosterpoort in Groningen. De prijs is voor de band of artiest die het afgelopen jaar de belangrijkste bijdrage heeft geleverd aan de Nederlandse popmuziek. Afgelopen zaterdagavond, even na elf uur, sprak jury voorzitter Hans Kosterman de verlossende woorden: “De Popprijs 2007 gaat naar Armin van Buuren!” De meeste gokkers dachten, omdat Noorderslag vooral een bandjesfestival is, aan een bandje of een zanger(es), niet aan een dj. Vijf jaar geleden won Tiësto ook al de Popprijs, dus eigenlijk was het niet zo vreemd dat Armin hem dit jaar krijgt.

De jury roemde hem om zijn creativiteit in combinatie met zijn zakelijk inzicht. Afgelopen jaar werd Armin verkozen tot beste dj van de wereld. Helaas kon hij niet zelf aanwezig zijn om de Popprijs in ontvangst te nemen, omdat hij bezig is met een tournee door Zuid-Amerika. En aangezien overkomen naar Groningen hem vier dagen zou kosten, was er een videoboodschap. Wel was zijn broer er voor het in ontvangst nemen van een cheque van € 10.000 en een (volgens Giel Beelen) ‘oerlelijk’ beeldje. Traditiegetrouw onder boegeroep en heel veel bier. Daarop besloot hij de toespraak die hij van zijn broer had ontvangen per e-mail, voor lief te laten. Het was de eenentwintigste keer dat de Popprijs werd uitgereikt.

Alexander Klerx blaast countryklassieker nieuw leven in

Alexander Klerx: Somewhere between (88)

Alexander Klerx heeft al een aardige naam opgebouwd in het piratencircuit met Nederlandstalig werk, maar deze week komt zijn grote doorbraak in de hitparade pas met een Engelstalige plaat.

Het origineel van ‘Somewhere between’ stamt uit 1967 en is van Merle Heggard & the Strangers. Maar Alexander Klerx zal zijn versie gebaseerd hebben op de #1-hit van de Limburgse band the Tumbleweeds uit 1975. Naast de versies van the Tumbleweeds en Alexander Klerx is er nog een derde coverhit van ‘Somewhere between’: Grant & Forsyth (#27 in 1990).

Sugar Lee Hooper met de beentjes van de vloer

Sugar Lee Hooper: French can can (98)

Zestig jaar wordt ze volgende maand, maar ze is nog lang niet uitgezongen. Als Marja van der Toorn wordt ze op 23 februari 1948 in Den Haag geboren. Ze maakt oorspronkelijk carrière als drumster bij the Ladybirds en Vin and the Cardinal queens. Daarna sticht ze een gezin. Toch kiest ze weer voor het drummen; ze kruipt twaalf jaar lang bij the Crazy rockers achter de trommels. Na een val van het podium moet ze echter zeven jaar lang revalideren. Ze besluit niet meer te gaan drummen, maar richt zich op het zingen. Als Sugar Lee Hooper maakt ze al snel naam via haar bulderende stemgeluid, haar kale koppie, haar omvangrijke gestalte en haar voorliefde voor kleurige jurken. De ‘Sugar’ verwijst naar haar voorliefde voor zoetigheden; Lee Hooper is de naam van de manager van jaren 30-blueszangeres Billie Holiday.

In 2001 is Hooper de eerste Nederlandse artiest die een homohuwelijk sluit; ze trouwt met haar vriendin Andrea. In 2006 ondergaat ze een facelift, waarna in 2007 een buikwandcorrectie en een borstoperatie volgen. Blijkbaar zorgt haar strakgetrokken uiterlijk voor nieuw succes, want deze week scoort Sugar Lee haar zesde hit met de ‘French can can’. Dat thema is al bijna honderdvijftig jaar oud: in 1866 werd het gecomponeerd door Jacques Offenbach voor zijn opera ‘La vie Parisienne’. Het is al de vijfde keer dat de compositie een hit wordt in Nederland. In 1964 was het voor het eerst raak voor de Jumping jewels met ‘Jumping can can’ (#17). In 1981 bewerkte Bad manners het tot een skaversie in ‘Can can’ (#14). Daarnaast kwam het nummer ook nog in twee medleys terecht: in de ‘Crazy accordeon’ van de Kermisklanten (#13 in 1981) en in ‘Can can you party?’ van Jive Bunny & the Mastermixers (#51 in 1990).

Sugar Lee Hooper mag dan wel al jarenlang meedraaien in het schnabbelcircuit, het is nog altijd haar zoon die de grootste hit heeft gescoord! Jan van der Toorn scoorde in 1998 twee hits samen met Pappa Bear. Met ‘Cherish’ kwam het tweetal tot #4 en een paar maanden later met ‘When the rain begins to fall’ tot #21. En dat terwijl moeder Marja nooit hoger heeft gestaan dan #11, in 1995 met ‘De wandelclub’.

Vrije val voor Mariah en Wham!

Mariah Carey: All I want for Christmas is you (102)
Wham!: Last Christmas (---)


Onder de Single Top 100 bevindt zich nóg een top 100: de Bubbling Under, ofwel de platen op de posities 101 tot en met 200. Normaliter besteedt de Megaman daar geen aandacht aan, maar deze week is er wel iets héél bijzonders aan de hand: maar liefst twee platen verlaten deze week vanuit de top 10 de Single Top 100. Twee kerstsingles, ‘All I want for Christmas is you’ en ‘Last Christmas’, waren vorige week nog de twee meest gedownloade platen. Dat resulteerde in een derde plek in de Single Top 100 voor Mariah Carey en plek #5 voor Wham! Deze week worden beide tracks uiteraard helemaal niet meer gedownload, wat ook betekent dat ze in één klap uit de Single Top 100 verdwijnen. Nog nooit eerder verdween een plaat van zo hoog uit de Single Top 100. Recordhouder tot nu toe was ‘Zwaard van Damocles’ van Sef Thissen & Lange Frans, dat vorig jaar juli vanaf #10 de Single Top 100 verliet (en zakte naar #175). Daar komen nu dus twee records overheen: Mariah Carey valt van nog hoger uit de Single Top 100 (ze zakt van 3 naar #102) en Wham! valt nog harder (vorige week nog op #3, deze week niet eens meer bij de bovenste 200).

Kijk hier voor de top 10 van hoogste verdwijners uit de Single Top 100. En wat valt daarbij op? Inderdaad: ‘Last Christmas’ van Wham! staat zelfs twee keer in die top 10! Exact een jaar geleden stond de track ook al in de lijst en verdween toen vanaf #25; goed voor een achtste plaats in dit overzicht.

Album Top 100: persoonlijk record voor Paul de Leeuw

In de Album Top 100 blijft Paul de Leeuw voorlopig nog op kop staan; nog nooit stond hij langer op #1! Ook in de rest van de lijst verandert er maar weinig; net als in de voorgaande weken moeten we de nieuwkomers met een zaklampje gaan zoeken. We vinden er uiteindelijk twee.

Paul de Leeuw: Symphonica in rosso (1)
Onvermoeibaar lijkt Paul de Leeuw met het album ‘Symphonica in rosso’. Het album staat inmiddels voor de zesde week op de eerste plaats van de Album Top 100. Voor Paul zelf is zes weken bovenaan een evenaring van ‘Plugged’ uit 1994 dat ook zes weken op #1 stond. Sinds ‘Call me irresponsible’ van Michael Bublé in mei 2007 heeft er geen album meer zolang op de eerste plaats gestaan. En de laatste Nederlandse act die het minstens zolang volhield was Ilse DeLange, die met ‘The great escape’ in 2006 zeven weken bovenaan stond.

Alain Clark: Live it out (6)
Het heeft even geduurd, maar uiteindelijk bereikt Alain Clark dan toch de top 10. Al tien weken lang staat ‘Live it out’ in de Album Top 100, maar in de laatste acht weken kwam de plaat nooit kwam de plaat hoger dan #16. Het nieuwe jaar bracht Alain Clark echter ook nieuw succes: vorige week al steeg de plaat terug naar #14 en deze week volgt zelfs een top 10-hit, met een zesde positie.

Van Velzen: Unwind (10)
Waar komt dat kleine mannetje nou ineens weer vandaan? Van Velzen kwam met ‘Unwind’ vorig jaar maart in één klap op #1 binnen in de Album Top 100. Eind september verdween de plaat uit de lijst en sindsdien kwam hij nog een paar keer in de onderste regionen terug. Maar sinds een maand zit de plaat ineens weer enorm in de lift! Op 22 december keerde het album terug op een nog onschuldige 99e plek. Een week later steeg hij door naar #62 en begin dit jaar ging het bescheiden verder naar #49. Waarna deze week een onverwachte stijging van bijna veertig plekken volgt, waardoor ‘Unwind’ na een afwezigheid van negen maanden terugkeert in de top 10! De Megaman staat er van te kijken, maar feliciteert Van Velzen van harte.

Mark Ronson: Version (75)
Vorige week maakte Mark Ronson zijn hitparadedebuut met de single ‘Valerie’, die hij maakte met Amy Winehouse. Eerder produceerde hij haar album ‘Back to black’, dat met 1.550.037 stuks het bestverkochte album van 2007 was in Groot-Brittannië. Daar kan Mark alleen nog maar van dromen met zijn album ‘Version’, waarop alleen maar covers staan.

Alela Diane: The pirate’s gospel (97)
Het heeft een tijdje geduurd voordat de wereld haar folkmuziek ontdekte, maar uiteindelijk krijgt Alela Diane het succes dat ze verdient. De zangeres/ gitariste, afkomstig uit het kleine stadje Nevada city in het noorden van Californië, schreef de meeste nummers van ‘The pirate’s gospel’ al jaren geleden; ze bracht ze in 2004 uit op een eigen beheer-album. Uiteindelijk gebeurde het onvermijdelijke: een platenmaatschappij raakte geïnteresseerd in Alela en een licht bewerkte versie van haar opnamen uit 2004 vindt nu ook zijn weg naar de platenzaken en de hitparade.

vrijdag 11 januari 2008

Amy Winehouse met single én album op weg naar #1

De nieuwe Single Top 100 en
Album Top 100 zijn bekend, en wat blijkt? Zowel met haar single (Valerie') als met haar album ('Back to black') zit blondine(!) Amy Winehouse gevaarlijk dicht tegen de #1-positie aan. Met 'Valerie' stijgt ze in haar tweede week naar #3 in de Single Top 100, nog wel op een respectabele achterstand van 30% op Rihanna. Timbaland zit daar nog tussen. Verderop in de top 10 zien we ook nog een grote sprong voor Leaf, van 12 naar #4. Beide singles profiteren waarschijnlijk van de 3FM Serious request-actie, waarbij alle verzoeken die niet gedraaid konden worden, door 3FM omgezet zijn in een betaalde download.

Een reuzensprong wordt deze week gemaakt door Simone White. Met 'The beep beep song', bekend uit een autoreclame, klimt ze maar liefst van 93 naar #9. 'Hoogste nieuwkomer is Ian Carey op #16 met 'Keep on rising'. Verder worden we geplaagd door après ski-hits; een tiental singles vol ongein komt deze week de Single Top 100 binnen. Daarnaast ook nog een postume hit voor de man die het niet meer zag zitten: 'Schaam je voor je tranen niet' van Arne Jansen is binnen op #52.

Grote verliezers zijn de twee kersthits van vorige week. Mariah Carey stond een week geleden nog op #3 met 'All I want for Christmas is you' en Wham! zagen we vorige week op #5 met 'Last Christmas'. Beide tracks voerden toen nog de Download Top 50. Deze week zijn ze -uiteraard- allebei niet meer als download verkocht en dus volledig uit die lijst verdwenen. Op cd-single waren ze al niet te krijgen, wat dus betekent dat beide plaatjes in een keer uit de Single Top 100 zijn verdwenen. Een ongekend record: twee verdwijners vanaf #3 en vanaf #5. Als we nog verder kijken dan de bovenste honderd, vinden we Mariah op #102 terug, terwijl Wham! zelfs in de top 200 niet meer voorkomt...

Ook in de Album Top 100 is Amy Winehouse de koppositie dicht genaderd: op een tweede plek staat ze slechts 11% achter op 'Symfonica in rosso' van Paul de Leeuw. In een rustige albumlijst treffen we slechts twee nieuwkomers aan: Marc Ronson komt op #75 binnen met 'Version' en op #97 is Alela Diane nieuw met 'The pirate's gospel'.

Lees komende maandag ál het nieuws over de grootste hits en alle nieuwkomers in de single- en albumlijst bij de Megaman!

zondag 6 januari 2008

Megaman bij week 1 – 5 januari 2008

Welkom in de eerste Megaman van 2008, waarin Rihanna de hakken nog nét over de sloot krijgt, Amy Winehouse haar producer meeneemt en Alain Clark zijn vader. Dit en nog veel meer nieuws over de eerste Single Top 100 en Album Top 100 van 2008 in de nieuwe Megaman!

Krappe voorsprong voor Rihanna

Rihanna: Don’t stop the music (1)

Het zijn rare weken voor de hitlijsten, zo rond de feestdagen. De grote verkoopklappers verschijnen al ruim voor de kerst, zodat iedereen zijn cadeautjes in de platenzaken kan aanschaffen. Vanaf de kerstdagen tot de tweede week van januari geniet half Nederland bovendien van de kerstvakantie en is het rustig in de platenzaken. Kortom: er verschijnen weinig nieuwe platen en er worden er ook maar weinig verkocht. En dat zie je terug in de hitlijsten: weinig nieuwkomers en veel oude hits die nog even een heropleving doormaken.

Bovenaan de Single Top 100 is in ieder geval ook niets veranderd: Rihanna blijft staan bovenaan, ‘Don’t stop the music’ staat voor de vijfde week op #1. Maar het was maar krapjes deze week: op de meet heeft Rihanna slechts een voorsprong van 3% op Timbaland en OneRepublic. Timbaland stond twee weken geleden ook al eens op #2, maar komt nu opnieuw aan de poort rammelen. Wellicht krijgen we volgende week dus een wisseling van de wacht…

Kersthits houden vol dankzij downloads

Mariah Carey: All I want for Christmas is you (3)
Wham!: Last Christmas (5
)

Deze Single Top 100 en die van vorige week leunt voornamelijk op verkochte aantallen downloads. De reden is simpel: de cd-winkels zijn vanwege de feestdagen een aantal dagen gesloten geweest en die paar dagen dat ze wel open waren, had je wel wat anders te doen. Gelukkig is er internet, en kun je daar je favoriete nummer downloaden wanneer je wilt. En dat blijken ook de afgelopen week kerstnummers te zijn, met ‘All I want for Christmas is you’ op een eerste plek en ‘Last Christmas’, met een verschil van 27%, op een tweede plek in de Mega Download Top 50. Mariah Carey zakt daardoor slechts één plaatsje naar #3 in de Single Top 100 en Wham! klimt zelfs nog een plekje met ‘Last Christmas’ naar een vijfde plek. Sinds 1984, toen het nummer voor de eerste keer werd uitgebracht en de tweede plaats bereikte, is het niet meer zo hoog geweest. Het is nu voor de tiende keer een hit; alle noteringen vind je hier.

Nick, Simon en Krezip terug de top 10 in

Nick & Simon: Pak maar m’n hand (6)
Krezip: All my life (9)


Een typische kerstvakantie-verschuiving: twee platen die al uit de top 10 verdwenen waren, klimmen terug naar de bovenste tien. ‘Pak maar m’n hand’ van Nick & Simon kwam zes weken geleden op #1 binnen, maar ging vervolgens pijlsnel naar beneden. Vlak voor de kerst was als dieptepunt al de zestiende plaats bereikt, maar na de feestdagen vindt het Volendamse tweetal zich ineens tien plaatsen hoger terug. Het kan natuurlijk ook met het succes van de film ‘De scheepsjongens van Bontekoe’ te maken hebben, want daarvan is ‘Pak maar m’n hand’ het titelnummer.

Ook Krezip klimt terug naar de top 10. ‘All my life’ staat inmiddels al voor de elfde week genoteerd en bereikte half december de zevende plek. Vlak na de kerst verdween de single uit de top 10, maar net in het nieuwe jaar herstelt het nummer zich. De band Krezip viert zijn tienjarig bestaan, wat gepaard ging met een media-offensiefje, met interviews in diverse dagbladen. Bovendien heeft de band net een succesvol jubileumconcert achter de rug in de Amsterdamse Music Hall, voor een groter publiek dan ze ooit in hun eentje hebben getrokken; zo’n zesduizend fans kwam nop het feestje af.

Amy Winehouse doet wat terug voor haar producer

Mark Ronson feat. Amy Winehouse: Valerie (8) *** hoogste eersteweeks ***

Samen met ‘Let’s dance to Joy division’ van the Wombats, was ‘Valerie’ van Mark Ronson feat. Amy Winehouse het meest gedraaide nummer tijdens ‘3FM Serious request’. Maar er kan er maar een het meest aangevraagd zijn, en dat was het nummer van the Wombats (zie ook onder #19). ‘Valerie’ wint het echter van the Wombats qua verkoopcijfers, want het nummer komt op de negende plaats binnen van de Single Top 100.

‘Valerie’ is een nummer van the Zutons uit Liverpool. Deze band nam het nummer op voor hun album ‘Tired of hanging around’ en bracht het in juni 2006 uit op single. In de Britse hitparade kwam het nummer tot een negende plek.

Vervolgens nam producer/artiest Mark Ronson het nummer op voor zijn album ‘Version’ waarop alleen maar covers staan. ‘Oh my God’ van Kaiser chiefs (met zang van Lily Allen), ‘Toxic’ van Britney Spears en een instrumentale versie van ‘God put a smile upon your face’ van Coldplay staan er bijvoorbeeld op. Mark produceerde het album ‘Rehab’ van Amy Winehouse, en op haar beurt nam zij met hem ’Valerie’ op. Ook nam ze het nummer
zelf op, waardoor in de Britse hitparade een aantal weken beide versies tegelijk genoteerd stonden. De versie met beiden bereikte een tweede plek in de Britse hitparade en is zowel daar als bij ons de grootste hit voor Amy. ‘Rehab’ kwam een klein jaar geleden niet verder dan een veertiende plek in de Single Top 100. En dat allemaal dankzij Mark Ronson, dus tijd voor een nadere kennismaking.

Mark Daniel Ronson is geboren op 4 september 1975. Hij doorliep de highschool in New York, waar hij ook de universiteit bezocht. New York was de stad waar hij in 1993 naam begon te maken als dj voor 50 dollar per set. Zijn sets bevatten veel funk, gecombineerd met hiphop, en spraken een groot publiek aan. Ook de manager van Nikka Costa hoorde hiervan en vroeg hem voor de productie van een nummer van haar. Mark kreeg een contract bij Elektra records en in 2003 verscheen zijn eerste album, ‘Here comes the fuzz’. Een jaar later richtte Mark zijn eigen label, ‘Allido records’, op, samen met Rich Kleiman. Zijn eerste artiest was rapper Rhymefest, die samenwerkt met Kanye West. Sindsdien is Mark al door diverse artiesten gevraagd voor het produceren van albums, waaronder Christina Aguilera, Robbie Williams, Lily Allen en Amy Winehouse. Begin december ontving Mark een Grammy-nominatie voor ‘beste producer van het jaar’. Zijn ‘rivalen’ zijn Timbaland en Mike Elizondo.

Wombats meest aangevraagd in 3FM Serious request, maar niet de grootste

the Wombats: Let’s dance to Joy division (19)

In tegenstelling tot andere jaren was niet direct bekend wat het ‘anthem’ van 3FM Serious request zou worden. Het nummer geldt als een opsteker voor de dj’s die zich dan in het glazen huis bevinden, juist op die momenten wanneer ze het moeilijk hebben. Het zal je niet verwonderen dat zo’n nummer natuurlijk veel wordt aangevraagd, en dus ook veel gedraaid wordt. In de voorgaande jaren waren het:
- 2004: ‘Galvanize’ – Chemical brothers
- 2005: ‘Multiply’ – Jamie Lidell
- 2006: ‘Chelsea dagger’ – Fratellis (dit jaar zelfs #10 in de lijst van meest aangevraagde nummers)

Dit jaar liep het anders. Lange tijd wisten de dj’s Rob Stenders, Gerard Ekdom & Michiel Veenstra niet wat het ‘anthem’ moest worden. Vanaf het begin was al snel duidelijk dat de ‘strijd’ tussen twee nummers ging: ‘Valerie’ van Mark Ronson feat. Amy Winehouse en ‘Let’s dance to Joy division’ van the Wombats. Uiteindelijk, met meer dan 500 aanvragen, werd het ‘Let’s dance to Joy division’ van the Wombats, hetgeen ruim € 15.000 opbracht. Toch zal dit niet de grootste hit worden van ‘Serious request 2007’, want ‘Valerie’ knalt deze week binnen op een achtste plek (zie ook daar). Maar de echte winnaar is ook dit keer het Rode Kruis!

Alain Clark heeft ’t duidelijk van geen vreemde

Alain Clark: Father and friend (32)

Na jaren aanploeteren komt nu ineens het succes en de erkenning voor Alain Clark. In 2004 nam hij al een Zilveren Harp mee naar huis als aanstormend talent met een titelloos Nederlandstalig album. Nu komt hij terug met een Engelstalige soulplaat en dat leverde hem aan het eind van vorig jaar al een Megaward op. Daar komt deze maand ook nog eens een Rembrandt bij, een prijs voor Nederlandse artiesten die zich onderscheiden door zelf geschreven teksten en composities.

‘Father and friend’ is de tweede single van Alains succesvolle album ‘Live it out’. ‘This ain’t gonna work’ bleef in september net buiten de top 10 steken. ‘Father and friend’ is een duet van Alain met zijn vader, Dane. En ook Clark senior blijkt een dijk van een stem te hebben! Eerlijk gezegd vindt de Megaman dit een verademing, na het duet tussen de Andrés junior en senior vorig jaar…

Duitse Scooter doet het beter dan de Belgische

Scooter: And no matches (62)

Begin jaren ’80 had je een Vlaamse band genaamd Scooter. In hun eigen land werden ze bekend met magistrale singles als ‘You’ en ‘Will I ever recover from you’. Een doorbraak in de hitparade leverde dat hen echter niet op.

Nee, dan de Duitse Scooter. Dat drietal pakt het een stuk handiger aan. Met ‘And no matches’ zijn ze al toe aan hun drieëntwintigste hit in Nederland. Na de rave-muziek van de beginjaren ’90 scoren ze nu met een jump-probeersel, om in te haken op de huidige rage.

Van het Duitse drietal zitten zanger H.P. Baxxter en toetsenist Rick J. Jordan al vanaf de begindagen in 1994 in de groep. De derde plek in de bezetting wisselde nogal eens van eigenaar. Vanaf 1994 werd de plek achter het toetsenbord vier jaar lang ingenomen door Ferris Bueller (tenminste, zo noemde hij zich). Daarna was het vier jaar lang tijd voor Alex Coon. In 2002 was er opnieuw voor vier jaar een plek ingeruimd voor Jay Frogg. Sinds twee jaar bezet Michael Simon de positie. Nog twee jaar te gaan voor hem?...

Balkanbeat wordt in Duitsland gemaakt

Mahala raï banda vs Shantel: Mahalageasca (65)

Balkanmuziek wordt het genoemd, muziek gemaakt door acts uit Oost-Europa, en wat wel eens dé muziek van 2008 zou kunnen worden. Het begon allemaal zo’n drie jaar geleden, toen het album ‘Mahala Raï Banda’ van de gelijknamige groep verscheen. Het album is deels geproduceerd en veelvoudig geremixt door de ambassadeur van de gipsymuziek, Stefan Hantel, oftewel dj Shantel uit Frankfurt. Shantel maakte naam onder de naam Bucovina Club, met volksmuziek uit de Boekovina, een cultuurhistorisch rijke landstreek in het tegenwoordige Oekraïne en Roemenië. De familie van Shantels moeder komt uit Czernowitz, de voormalige hoofdstad van de Boekovina. Na jarenlange omzwervingen in de wereld van de housemuziek bracht een vakantie in Boekovina hem terug bij die cultuur uit zijn jeugd. In 2001 gaf de schouwburg van Frankfurt hem carte blanche om clubavonden rond dit thema te organiseren in de foyer aldaar. Sindsdien is de Bucovina Club een doorslaand succes, ook buiten Duitsland. Sinds 2005 worden er regelmatig Balkan Beatz dansavonden georganiseerd met dj Tommy. En nu, anno 2008, lijkt die wereld er klaar voor te zijn, want Shantel staat zelf al genoteerd op #26 met het nummer ‘Bucovina’ en Mahala raï banda komt de Single Top 100 binnen met het nummer ‘Mahalageasca’ op #65. Dit nummer zou je echter al kunnen kennen uit de film ‘Borat: Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazakhstan’ uit 2006.

De band Mahala raï banda komt uit Roemenië en werd opgericht door violist Aurel Ionita en manager/producer Stéphane Karo, twee kleinzonen van de inmiddels overleden Nicolae Neascu. Die was het gezicht van de beroemdste Roemeense zigeunergroep, Taraf de Haïdouks. Aurel en Stéphane brachten een aantal jonge zigeunermuzikanten bijeen zowel uit het door drugs en bendes geteisterde zigeunergetto van Boekarest als uit de rangen van het voormalige communistische leger. Met zigeunerbloed als bindende factor, speelt Mahala raï banda adembenemende muziek, waarin de rauwe viool en accordeon contrasteren met het precisiebombardement van de koperblazers. Elektrische bas en drums zorgen voor een funky basis, geen geforceerde poging om oost en west te verenigen, maar een afspiegeling van de 21e-eeuwse mahala-cultuur, waarin zigeunerpop (manele) de boventoon voert. Andere leden zijn Aurel Bosnea (bariton), Crisinel Cantea (bastuba), Viorel Oprica en Georgel Cantea (beide trompet) en Sorin Constantin (klarinet).

Steve’n King houdt van horror

Steve’n King: Bounce (69)

Steve’n King, da’s vast een pseudoniem… Inderdaad, hoe raadt u het?! De Duitse dj Stefan Krause koos voor zijn artiestennaam voor een variatie op de naam van de Amerikaanse horrorschrijver Stephen King, de man die bekend werd met boeken als ‘The shining’, ‘Carrie’ en ‘Misery’; toevallig ook alle drie succesvol verfilmd.

Het succes voor Stefan Krause bleef vooralsnog bekend tot discotheek ‘Matrix’ in Berlijn, want daar had hij een residentie. Daarnaast nam Stefan deel aan houseprojecten als Dolphin’s mind, Lovestern Galaktika en Laut-Sprecher. Pas met zijn nieuwe artiestennaam en met de single ‘Bounce’ brak hij door. In Oostenrijk en Zwitserland stond het nummer al in 2006 op #1 in de dancelijsten; in Duitsland bleef hij in de dance charts op #6 steken. Vorig jaar maakte de single de oversteek naar Frankrijk, en ook dat leverde hem een top 10-hit in de danslijst op. Vanaf 2008 is dus ook Nederland aan de beurt!

Steve ’n King zit voorlopig echter niet stil: er komt al een nieuwe single van hem aan. Dat nummer gaat ‘Wicked’ heten en is van King & Rock, een samenwerkingsverband tussen Stefan en dj-collega en vriend Le Rock.

Franse dj werkt samen met Nederlandse freestyler

Sebastien Légér feat. Gia Mellish: Hypnotized (82)

‘Hypnotized’ van Sébastien Léger feat. Gia Mellish stamt al uit juli 2006. Daarna groeide het nummer in de clubs en nu is de overstap gemaakt naar het commerciëlere publiek: de cd-koper. Sebastien Légér wordt gezien als een van de opvallendste artiesten in de hedendaagse elektronische scene. Sebastien volgde vanaf zijn vijftiende muziekschool, waar hij de techniek van het pianospelen onder de knie krijgt, maar ook leert drummen. Al snel ontdekt hij in platenzaken de muziek van Ian Pooley, Daft Punk en DJ Sneak. Hierdoor aangestoken gaat Sebastien zelf aan de gang met muziek, wat in 1998 leidde tot zijn eerste producties onder de naam Deaf ‘n’ Dumb Crew. Een jaar later kwam zijn eerste album, ‘Atomic pop’, uit, waarna hij veel gevraagd werd om remixen voor anderen te maken, zoals Armand van Helden, Eric Prydz, Dannii Minogue en Kevin Saunderson. Onder zijn nieuwste werk vallen 'Until the end of time' (origineel een ballad) van Justin Timberlake feat. Beyoncé en ‘Fallin’ down’, de (comeback)single van Duran Duran.

Gia Mellish, geboren op 9 september 1983, kwam voor het eerst met housemuziek in aanraking toen ze via haar broertje de cd ‘Magik, vol 1: First flight’ van Tiësto uit 1997 beluisterde. Ze woont tegenwoordig in Amsterdam, en daar begon het voor haar ook, op zestienjarige leeftijd met freestyling in de ‘Escape’. Daarna werkte ze samen met onder anderen Kosheen en Sandy Rivera. In 2004 verscheen haar eerste single, ‘Sensitivity’. Toen ze op zoek was naar een producer, kwam ze Sebastien Légér tegen, waarna ze ‘Hypnotized’ opnamen, een nummer waarvan de muziek afkomstig is van Sebastien en de tekst van Gia. Momenteel werken beiden aan haar eerste album.

Simone White gebruikt voor automerk

Simone White: The beep beep song (93)

Als ‘The beep beep song’ van Simone White niet was gebruikt in een commercial voor het automerk
Audi R8 (de ‘slowest car we ever built’), hadden we misschien nooit van haar gehoord. En dat zou, getuige het nummer ‘The beep beep song’, toch wel jammer zijn geweest.

Simone White (Hawaï, 7 februari 1970) schrijft haar liedjes zelf. ‘The beep beep song’ is afkomstig van haar tweede album, ‘I am the man’. Haar moeder was een folkzangeres. De familie verhuisde van Hawaï naar het vasteland van de Verenigde Staten en leefde lange tijd in een commune, luisterde naar klassieke muziek en had geen tv. Simone, niet echt happy met de situatie, smokkelde daarop Beatles-elpee het huis in.

Maar het waren niet the Beatles waardoor ze op haar tweeëntwintigste gitaar ging spelen, maar Sonic youth en de Pixies. Ze woonde in Seattle, Parijs, Londen en New York en deed in deze steden veel muzikale ervaring op. In de zomer van 2004 deed ze een tournee langs de west coast, door Californië, Oregon en Washington, wat leidde tot het uitbrengen van het album ‘Sincere recording co. presents Simone White’.

Maar na het beluisteren van ‘Master and everyone’, van Bonnie Prince Billy (=Will Oldham), wilde ze net zo’n album opnemen. Ze belde Mark Nevers, de producer van Bonnie Prince Billy en in zijn huis ontstonden de nummers van haar album ‘I am the man’. Na een break van zeven maanden, waarin Simone verhuisde naar Los Angeles, werden de resterende nummers opgenomen in Nashville.

Album Top 100

In de Album Top 100 hoeft Paul de Leeuw weinig moeite te doen om bovenaan te blijven; 'Symphonica in rosso' torent nog altijd boven de rest uit. We treffen een rustige albumlijst aan, waarin slechts twee nieuwkomers voor wat opschudding zorgen.

Paul de Leeuw: Symphonica in rosso (1)
Met een verkoop van meer dan 150.000 exemplaren is ‘Symphonica in rosso’ van Paul de Leeuw is het album+dvd hard op weg om het gelijknamige album+dvd van Marco Borsato uit 2006 te gaan evenaren. Sowieso heeft Paul nu al meer cd’s verkocht dan Marco dvd’s. Binnenkort wordt een tweede single van ‘Symphonica in rosso’ uitgebracht, het nummer ‘Dat wat overblijft’, waardoor het album+dvd nog wel een poosje in de belangstelling zal blijven. In totaal staat Paul de Leeuw nu zestien weken bovenaan de albumlijst, verdeeld over vier #1-albums.

Amy Winehouse: Back to black (2)
Bijna een jaar geleden, op 24 februari, bereikte ‘Back to black’ van Amy Winehouse het voorlopige hoogtepunt, een derde plek. Daarna heeft het album zo’n beetje de halve Mega Album Top 100 doorgewandeld, met als dieptepunt #44 op 13 oktober. Vervolgens hernam het album zich weer en belandde vorige week terug in de top 10. Deze week stijgt ‘Back to black’ van de achtste naar de tweede plek en overtreft daarmee de hoogste notering van vorig jaar. De winst boekt het album doordat er een speciale versie van is uitgebracht, compleet met een bonus-cd met acht nummers, waaronder ‘Valerie’, opgenomen voor de Britse popzender Radio 1. In december werd de ‘gewone versie’ van het album al platina in Nederland, met meer dan 70.000 verkochte exemplaren. Het album is genomineerd voor een Grammy award op 10 februari in de categorie ‘beste album’.

Radiohead: In rainbows (8)
Een hele opvallende binnenkomst: ‘In rainbows’ van Radiohead debuteert op #8. En dat terwijl het album al vanaf 10 oktober verkrijgbaar is. De eerste anderhalve maand was de plaat echter alleen maar te koop als download vanaf de eigen site van de band. Opvallend: de koper mocht zijn eigen prijs voor de plaat bepalen! De geruchten gaan dat het album na een paar dagen al ruim een miljoen keer gedownload was, tegen een zelfgekozen prijs van gemiddeld 4 á 5 Britse ponden. De band zelf spreekt deze cijfers overigens tegen.

Begin januari verscheen ‘In rainbows’ ook in de platenzaken. Blijkbaar willen toch nog veel mensen een kant en klaar product kopen, met een mooi hoesje erom en zonder er zelf moeite voor te doen. Dat ze dat wat meer geld kost, maakt hen blijkbaar niet uit. Als eerste single van het album ligt inmiddels ‘Jigsaw falling into place’ in de (digitale) winkels.

John de Bever: Kom eens dicht bij mij (77)
Tsja, mooi figuur is dat toch, die John de Bever. Afkomstig uit het Brabantse Berlicum maakte hij al vanaf 1980 furore onder de naam Johnny en scoorde hij, onder de hoede van Pierre Kartner, een hit met ‘Als ik later eens trouw’ (#28 in 1980). Maar John kon ook erg goed voetballen en moest een paar jaar later kiezen tussen een carrière als artiest of een carrière als profvoetballer. Hij koos voor het laatste en maakte voor FC Den Bosch 22 doelpunten! Vervolgens trok hij naar België en speelde daar bij een aantal profclubs. Nog beter verging het hem als zaalvoetballer; hij werd landskampioen en werd op het WK zaalvoetbal in Brazilië in 1997 zelfs uitgeroepen tot de beste zaalvoetballer ter wereld!

Zijn muzikale carrière was altijd op een laag pitje blijven doorsudderen. Toen Johns voetballoopbaan erop zat, stortte hij zich dus weer vol overgave op de muziek. In 2006 bracht hem dat opnieuw in de Single Top 100, na een afwezigheid van ruim een kwart eeuw. En het begin van 2008 brengt hem een hitalbum, want ‘Kom eens dicht bij mij’ debuteert op #77.