Amy Winehouse postuum op de reggae tour

Amy Winehouse: Our day will come (52)

In de Album Top 100 komt geheel volgens verwachting het album ‘Lioness: hidden treasures’ van Amy Winehouse binnen op de eerste plaats. Op het album staan twaalf nummers, variërend van covers, (opgeleukte) demo’s, niet eerder uitgebrachte nummers tot een enkel nieuw nummer. Op twee liedjes na, zijn het nummers van voor de opnames van ‘Frank’ uit 2002 en daarna, tot haar dood op 23 juli, waar ze mee bezig was.

Het album is dan ook voornamelijk een productie van Salaam Remi, die ook haar album ‘Frank’ produceerde. Bij de release van ‘Lioness: hidden treasures’ verklaarde Salaam dat het hier waarschijnlijk bij blijft, want voor haar dood heeft Amy weinig nieuw werk opgenomen. Opvallend is de demoversie van ‘Valerie’, die veel minder vlot is als de versie die in 2008 de eerste plaats bereikte.

‘Our day will come’ was bestemd voor het album ‘Frank’, maar bleef destijds op de plank liggen. Het origineel stamt uit 1963 en werd voor het eerst opgenomen door de groep Ruby & the Romantics, vernoemd naar de zangeres Ruby Nash Curtis, die er de eerste plaats mee haalden van de Amerikaanse hitparade. Daarna is het door diverse artiesten gecoverd, onder andere door Trini Lopez, Cliff Richard, the Supremes en Christina Aguilera. ‘Our day will come’ is de tweede postume hit voor Amy Winehouse, na ‘Body and soul’ met Tony Bennett (#9 in september).

Tony Bennett: oudste debutant

Tony Bennett & Amy Winehouse: Body and soul (14)

Op 23 maart 2011, vier maanden voor haar dood op 23 juli, nam Amy Winehouse met Tony Bennett in de Abbey Road Studio’s in Londen, het nummer ‘Body and soul’ op. Het nummer was bestemd voor het album ‘Duets II’ van Bennett, ter gelegenheid van zijn 85e verjaardag op 3 augustus jongst leden. Op het album zingt hij naast Amy, nummers met onder anderen Aretha Franklin, Lady Gaga, Mariah Carey, Willie Nelson en John Mayer. Het duet met Bennett was het laatste nummer wat Amy Winehouse opnam voor haar dood.

De opbrengsten van ‘Body and soul’ gaan naar The Amy Winehouse foundation, dat wil helpen aan bewustwording bij jonge volwassenen die problemen hebben met (alcohol/drugs) verslaving. In tegenstelling tot een veertiende plaats in de Single Top 100, komt ‘Body and soul’ in de Britse hitparade slechts binnen op de 40e plaats.

musical

‘Body and soul’ is van oorsprong een piano-nummer (instrumentaal dus), geschreven door de Amerikaanse componist/arrangeur en dirigent Johnny Green voor de Britse actrice/zangeres Gertrude Lawrence. Het was echter Jack Hylton en zijn orkest die het nummer in 1930 in Groot-Brittannië voor het eerst opnam met zang van Pat O’Malley. Dat was twaalf dagen voor de eerste instrumentale opname van Carroll Gibbons & the Playmates.

Inmiddels was het nummer aardig populair aan het worden en waaide het over naar de andere kant van de Atlantische oceaan, waar het door de Amerikaanse zangeres Libby Holman werd geïntroduceerd in de Broadway revue ‘Three’s a crowd’. Vervolgens scoorde het orkest van Paul Whiteman er een #1-hit mee, met zang van Jack Fulton. In 1947 werd het nummer gebruikt in de gelijknamige film ‘Body and soul’ van Robert Rossen. Nadien is het nummer door velen opgenomen in even zo vele versies, waaronder Billie Holiday, Frank Sinatra en Michael Bublé.

op de plank

Natuurlijk blijft het niet alleen bij dit duet van Amy Winehouse met Tony Bennett. Er gaan geruchten dat er genoeg nummers op de plank liggen voor zo’n drie albums van haar. Van één album is al een bevestiging gekomen: Dionne Bromfield, waarvan Winehouse de peettante was, zei in april al het voltooide album gehoord te hebben en noemt het erg goed. De zeggenschap over de nalatenschap van Amy ligt bij Mitch en Janis Winehouse, haar ouders. De druk is echter groot, dus vroeg of laat zal ook het andere materiaal worden uitgebracht.

oud, ouder, oudst

In de Album Top 100 komt op #86 het album ‘My heart’ binnen van Doris Day. Hoewel het album al in 2004 is geproduceerd door haar zoon Terry Melcher (die kort daarna overleed), geldt Day met haar 87 jaar als één van de oudste acts in de lijst. In de Single Top 100 komt een leeftijdgenoot van haar binnen: de twee jaar jongere Tony Bennett in duet met Amy Winehouse met het nummer ‘Body and soul’.

Bennett, geboren als Anthony Dominick Benedetto in Astoria, Queens, New York City op 3 augustus 1926, is echter niet de oudste act die een notering behaalde in de Single Top 100 en haar voorlopers. Die eer gaat naar de Nederlander Johnny Hoes, die in november 2009, 92 jaar was en de elfde plaats bereikte met het nummer ‘De smokkelaar’, in duet met Stef Ekkel. Hoes scoorde echter daarvoor ook al hits, Bennett niet. En daarmee is hij de oudste debutant in de Single Top 100.

Album Top 100: Amy Winehouse scoort postuum #1-album

Is me dat even schrikken: in de Album Top 100 wordt Adele pardoes van de eerste plaats afgedrukt! Amy Winehouse scoort postuum opnieuw een #1-hit met haar album ‘Back to black’. In 2008 stond die plaat bij leven en welzijn van de uitvoerende ook al op bovenaan in de Album Top 100. Adele volgt met 12% achterstand; we rekenen erop dat ze volgende week weer terug gaat stijgen naar de top.

John Hiatt scoort hit van de eeuw

Verderop in de albumlijst komen we nog twee nieuwkomers tegen die inmiddels al zijn overleden, maar gelukkig is de hoogste nieuwe van deze week nog wel in leven: John Hiatt. Met ‘Dirty jeans and mudslide hymns’ komt hij binnen op #24 en dat levert hem zijn hoogste positie van de eeuw op. Sterker nog, met slechts twee van zijn in totaal twaalf voorgaande albumnoteringen heeft de Amerikaanse singer-songwriter hoger gestaan, en dan moeten we helemaal terug naar 1990 (#17 met ‘Stolen moments’) en 1993 (#13 met ‘Perfectly good guitar’). Wat opvallend is, want zijn twee meest geroemde albums, ‘Bring the family’ en ‘Slow turning’, wisten in de jaren ’80 nog maar net de bovenste veertig te halen.

Een stukje lager op #48 is Celtic woman nieuw met ‘Songs from the heart’. Het is de derde albumnotering voor de damesgroep na eerdere hits in 2006 en 2007.

BYentl staat er voor de tweede keer in. Na ‘Payday’ uit 2010 is ze nu terug met ‘Persistence’ op #48.

Ede Staal nog niet vergeten

En dan die twee overleden nieuwkomers. Johnny Hoes is nog maar pas dood; hij overleed op dezelfde dag als Amy Winehouse, maar die impact op de Album Top 100 blijft beperkt tot een bescheiden 62e plaats voor ‘Zijn allergrootste hits’. En nog een stukje lager, op #81, komt Ede Staal binnen met ‘As vaaier woorden’. Maar die Groningse troubadour is al wat langer dood; hij overleed al in 1986. ‘As waaier woorden’ verscheen in Staals overlijdensjaar postuum als zijn tweede en laatste album. Twee weken geleden zond de regionale omroep RTV Noord een anderhalf uur durende documentaire uit over leven en werk van deze streektaalzanger. En dat leidt nu dus tot een notering in de Album Top 100. Zijn tweede al, want ‘As ’t boeten stormt’ kwam in 1996 al tot #22; ook dat was een notering naar aanleiding van een tv-reportage trouwens.

Amy Winehouse vier keer op herhaling

Valerie (8) / Rehab (#13) / You know I’m no good (27) / Valerie (version revisited) met Mark Ronson (58)

Zaterdag 23 juli 2011 gaat de muziekgeschiedenis in als de dag waarop weer een muzikant op 27-jarige leeftijd het leven liet. In navolging van Brian Jones (gitarist en bedenker van de naam Rolling stones, verdronken in zijn eigen zwembad), Jimi Hendrix (overdosis slaappillen), Janis Joplin (overdosis heroïne), Jim Morrison (vermoedelijk overdosis drugs) en Kurt Cobain (zelfmoord), overleed ook Amy Jade Winehouse op 27-jarige leeftijd.

Naast deze zes muzikanten, zijn er nog minstens veertien andere muzikanten die overleden op hun 27ste. We noemen nog Robert Johnson (blueszanger), Dave Alexander (Stooges), Pete de Freitas (Echo & the Bunnymen), Pete Ham (Badfinger), Alan ‘Blind Owl’ Wilson (Canned heat), Kristen Pfaff (Hole).

Winehouse werd in de middag van 23 juli 2011 dood aangetroffen door de portier in haar huis in Camden, een buitenwijk van Londen. Zoals bekend had Winehouse een drank en drugsprobleem, maar of dat de oorzaak is van haar overlijden, is onbekend. De autopsie heeft dat niet aangetoond. Aanvullend toxicologisch onderzoek moet uitwijzen wat de oorzaak is, maar het kan nog wel enkele maanden duren eer dat bekend is.

Tijdens haar leven bracht Amy twee albums uit: ‘Frank’ (in 2003) en ‘Back to black’ (in 2006). Van ‘Frank’, waarvan de titel zinspeelt op de aard en toon van haar teksten: openhartig, werd ‘Stronger than me’ een kleine hit (#87). Dat nummer heeft de Single Top 100 nu net niet gehaald, maar is één van de zeven nummers in de Bubbling Underlijst, de wachtkamer van de hitparade. Bij ons kwam het album ‘Frank’ in 2004 niet verder dan de 68ste plaats, maar gaat na haar overlijden deze week op herhaling op #7. Wereldwijd zijn er tot haar dood zo’n 1,5 miljoen van verkocht, maar dat aantal zal de komende tijd zeker wel verdubbelen.

In 2006 verscheen haar tweede album ‘Back to black’, waarvan ze de meeste nummers zelf schreef. Het album was tien keer genomineerd voor een Grammy Award en kreeg er uiteindelijk vijf, waarmee ze de eerste Britse zangeres was. Het album werd geproduceerd door Mark Ronson en Salaam Remi. Met Ronson had ze al samengewerkt op diens album ‘Version’, onder andere in het nummer ‘Valerie’, van the Zutons uit 2006. ‘Valerie’ van Ronson & Winehouse was eind 2007 één van de favoriete liedjes van de dj’s in het Glazen Huis van Serious Request.

In drie weken tijd bereikte het nummer de eerste plaats, waar het in totaal zes weken stond. Er was echter alleen een Nederlandse download van ‘Valerie’ beschikbaar, maar die was niet voldoende om de eerste plaats te halen. In het Verenigd Koninkrijk was echter wel een cd-single van ‘Valerie’ uitgebracht van Mark & Amy, die nu massaal werd geïmporteerd door de Nederlandse cd-zaken. De verkopen hiervan werden meegeteld voor de notering hier, dat voor de #1-positie zorgde.

Op 2 februari 2008, in de derde week dat ‘Valerie’ van Mark Ronson feat. Amy Winehouse op #1 stond, kwam er nog een versie van het nummer de hitparade binnen. Deze ‘Valerie’’ werd door Amy alleen gezongen en was aanvankelijk samen met ‘Hey little rich girl, een b-kantje in Groot-Brittannië van de single ‘Back to black’. Deze versie was nu ook in Nederland als download beschikbaar en kwam op #9 binnen. Deze week gaat het nummer een plaatsje hoger op herhaling op #8.

Van het album ‘Back to black’ verschenen nog de singles ‘Rehab’ (#14 in 2007) en ‘You know I'm good’ (#40 in 2007). Beide tracks gaan deze week ook op herhaling, op #13 respectievelijk #27.

EN

Amy Winehouse met drie nieuwe noteringen

Back to black (18) / Love is a losing game (88) / Tears dry on their own (100)

Behalve vier nummers die allen op herhaling gaan, zijn er ook nog drie nummers die niet eerder een notering kregen. Alle drie zijn ze afkomstig van het album ‘Back to black’, dat in de honderdste week op herhaling gaat op de tweede plaats. Noteringen uit het verleden die verderop genoemd worden, zijn dan ook standen in de Britse hitparade.

‘Love is a losing game’ was in 2007 de vijfde single van het album, maar kwam in de Britse hitlijst niet verder dan de 46ste plaats. Tijdens de Ivor Novello Awards, voor Britse songwriters, werd het liedje uitgeroepen tot beste nummer van 2008. Toen George Michael in 2007 werd gevraagd welk liedje hij zeker mee zou nemen naar een onbewoond eiland, noemde hij ‘Love is a losing game’. Prince coverde het nummer tijdens zijn shows en op 21 september 2007 stond hij samen met Amy op het podium in de O2-arena.

In ‘Tears dry on their own’, de vierde single van het album, gebruikt Winehouse een sample van ‘Ain’t no mountain high enough’ van Marvin Gaye & Tammi Terrell uit 1967. Hoger dan #16 kwam ‘Tears dry on their own’ niet in de Britse hitparade. Bij ons is het deze week de hekkensluiter op #100.

De laatste van de drie nummers die bij ons niet eerder een notering kregen, is ‘Back to black’, dat binnenkomt op #18. Hoewel het nummer elders wel op single is uitgebracht, is dat bij ons niet het geval. Tot deze week en alleen digitaal, want voor een fysiek exemplaar zal je naar een importwinkel moeten of het via internet bestellen. In de Britse hitparade bereikte het in 2007 de 25ste plaats.

Britse standen

Zoals aangekondigd in de Hitflits geven we je hierbij de nieuwste standen in de Britse hitparade, die zondag bekend werden gemaakt. Met tussen haakjes de verkoopaantallen.

Singles

#8 Back to black (27.414)
#27 Tears dry on their own (13.317)
#29 Rehab (12.593)
#33 Love is a losing game (11.727)
#37 You know I’m no good (9.607)
#41 Valerie (8.484)
#45 Valerie met Mark Ronson (7.706)
#62 Will you still love me tomorrow (5.171)

De track ‘Back to black’ kwam vorige weel al binnen op #81, nog geen dag na haar dood.

Albums

#1 Back to black (44.076)
#5 Frank (14.759)
#10 Frank/Back to black (7.480)

Het album ‘Back to black’ ging vorige week al op herhaling op #59. Voor het eerst zijn de verkoopaantallen van het gewone album en deluxe versie samengenomen.

vrouwen aan de macht

Adele staat ook met twee albums bij de bovenste vijf: ‘21’ (op #2, 42.433 stuks) en ‘19’ (op #4, 18.218). Daarnaast staat ‘4’ van Beyoncé op #3 (19.641), ‘Deleted scenes from the cutting room floor’ van onze eigen Caro Emerald op een zesde plaats (gezakt van #4, 12.147 stuks) en ‘Born this way’ van Lady Gaga op #7 (10.901 stuks). Met de twee albums van Amy Winehouse (op #1 en #5) bestaat de Britse album top 7 voor het eerst volledig uit vrouwen. Vorige week bestond de volledige top 5 voor de tweede keer in de Britse history uit vrouwen. Van de 31 hitweken dit jaar, maakten de vrouwen al 27 weken de dienst uit.

eerbetoon

Adele is met haar album ‘21’, na twee weken weer haar eerste plaats kwijt, die ze heeft moeten afstaan aan Amy Winehouse met het album ‘Back to black’. Het zal echter niet definitief zijn.

Adele volgde samen met Amy Winehouse een opleiding aan de BRIT School of Performing Arts in Londen. Naar aanleiding van het overlijden van Amy, heeft Adele aan haar een eerbetoon geschreven. Adele: “Amy heeft de Britse muziek weer op de kaart gezet en ze heeft de weg vrijgemaakt voor mensen zoals ik. Ik denk dat Amy niet besefte hoe geniaal en belangrijk ze wel was. Niet veel mensen zijn in staat om te doen wat ze echt willen. Voor haar was het kinderspel. Ook al maakt het me erg droevig dat ze er niet meer is, het heeft me ook doen denken hoe ontzettend trots ik wel ben op haar en hoe dankbaar ik ben om door haar geïnspireerd te worden.”

Album Top 100: Amy evenaart BZN

In de Album Top 100 evenaart Amy Winehouse BZN, hebben the Kooks het naar hun in ‘Konk’, scoort Grad Damen zijn beste albumnotering en maakt Mike Batt een album met nummers opgenomen door anderen, maar door hem geschreven.

Amy Winehouse: Back to black (1)
In veertien weken zijn er negen acts die één of meerdere pogingen hebben ondernomen, ‘Back to black’ van Amy Winehouse van de eerste plaats te stoten. Racoon kwam daar op 8 maart met ‘Before you leave’ het dichtste bij in de buurt. Het verschil tussen hun album en dat van Amy was slechts 2%. Jeroen van der Boom komt daar deze week met zijn album ‘Jij bent zo’ het dichtste bij: 6%. En dus blijft Amy voor de veertiende week op #1 staan van de Album Top 100. Daarmee staat ze nu gelijk met BZN dat in 1980 met ‘Grootste hits’ ook veertien weken onafgebroken op de eerste plaats stond. Dat record uit 1980 kan Amy Winehouse dus volgende week verbreken.


the Kooks: Konk (7)
Het vorige album ‘Inside in/Inside out’ van the Kooks (#25 in oktober 2006) is opgenomen in de ‘Konk’-studio in Londen. En dat beviel de band zo goed dat ze ook het tweede album daar opnamen, en het naar de studio noemden, die van Ray Davies is van the Kinks. Het album is zeer goed ontvangen, want het komt bij ons op #7 binnen en in de Britse albumlijst zelfs op #1!

Mariah Carey: ‘E=MC²’ (11)
In de Billboard Album Top 200 komt ‘E=MC²’, het elfde studioalbum van Mariah Carey, binnen op de eerste plaats, haar zesde in totaal. Bij ons stond ze drie keer op de eerste plaats. Het nieuwe album had aanvankelijk de titel ‘That chick’ meegekregen, naar het gelijknamige nummer. Uiteindelijk werd het ‘E=MC²’, waarbij MC natuurlijk staat voor Mariah Carey, de ² voor ‘dubbele power’ en ‘E’ voor Emancipation. Begin vorig jaar is Mariah aan de opnames begonnen van het album.

Grad Damen: Kom weer bij mij (14)
In de Single Top 100 (deze week gezakt naar #90), scoort Grad Damen zijn twintigste hit met ‘Mag je dochter mee op stap’. Het nummer is de eerste hitsingle van zijn achtste album ‘Kom weer bij mij’, dat binnenkomt op de veertiende plaats. En daarmee gelijk zijn hoogste notering scoort: ‘Zo is mijn leven’ eindigde in 2003 twee plaatsen lager, op #16.

Rush: Snakes & arrows live (36)
Ben je onlangs naar een liveconcert van de ouwe rockers van Rush geweest, dan kun je jezelf wellicht terughoren op deze cd, want ‘Shakes & arrows live’ is een weergave van twee concerten die de Canadezen gaven in Nederland. Rush heeft inmiddels al een flinke historie als het gaat om live-albums; na elke tour volgt wel een nieuwe uitgave. De Rush-fan heeft waarschijnlijk dus ook al ‘R30 – 30th anniversary’ uit 2005 en ‘Rush in Rio’ uit 2003 in de kast staan.

Mike Batt: The songwriter’s tale (72)
‘All around my hat’ van Steeley span, ‘Brigth eyes’ van Art Garfunkel, ‘The phantom of the opera’ – Sarah Brightman. Zomaar enkele van de hits die Michael Philip Batt (Southampton, 6 februari 1949) schreef. Daarnaast is hij de ontdekker van Katie Melua. Met zijn ‘Closest thing to crazy’ brak zij door. En ‘Nine million bicycles’ schreef hij zelfs speciaal voor haar. Mike Batt is dus vooral een man die veel op de achtergrond werkt. Zijn voorlaatste eigen album verscheen in 1995: ‘Atabesque’.

Na twaalf jaar doorbreekt hij de stilte met zijn zevende album ‘A songwriter’s tale’, waarop hij de nummers vertolkt die hij schreef voor anderen. Mike: Ik heb een lange carrière achter de rug, ik ben dan ook al wat ouder. Dit album was niet bedoeld als overzicht van mijn oeuvre. Maar toen we de cd kant en klaar binnenkregen en ik naar de achterkant keek, dacht ik bij mezelf: Het is wel een overzicht van mijn leven. Ik schreef de nummers toen ik twintig, dertig en veertig jaar oud was. Het was toeval dat de titel van het album ‘A songwriter’s tale’ is, maar het blijkt wel de spijker op z'n kop te slaan.”

Blood red shoes: Box of secrets (73)
Het speelt gitaar, het komt uit het Britse Brighton en het is alsof Nirvana en PJ Harvey elkaar zijn tegengekomen. Steven Ansell (zang/ drums) en Laura-Mary Carter (zang/ gitaar) vormen het duo Blood red shoes. Ze maken met ‘Box of secrets’ hun hitparadedebuut in Nederland (het is dan ook hun eerste album), hoewel de liefhebbers de groep wellicht al in de gaten hadden via bijvoorbeeld hun single ‘Say something, say anything’.

Het duo heeft hun naam afgeleid van een film van dansers Ginger Rogers en Fred Astaire. In de film is een paar schoenen van Ginger veranderd van wit naar –letterlijk– bloedrood, omdat ze er zoveel op geoefend heeft dat haar voeten er van zijn gaan bloeden.

I am Kloot: Play Moolah rouge (74)
Nou, en ik ben de Megaman, aangenaam kennis maken! Het lijkt erop dat de groep rondom zanger John Bramwell eindelijk een beetje begint door te breken. De drie heren uit Manchester maken al een aantal jaren akoestische folk-pop en scoren met hun vierde plaat een albumhit. ‘Moolah rouge’ is er ook met een extra dvd. Daarop staat een documentaire van een uur over de totstandkoming van het album.

the (new) Shining: Supernatural showdown (80)
Drie bands (Lost serenity, Chain en Dinos4dinner) waren er voor nodig om te komen tot the (new) Shining, kortweg TNS. In 2006 blijven zanger en leadgitarist Nax (Xander Stok), drummer Vince (Vincent Stok) en basgitarist en backingvocals R (Arjan Nijman) over. In datzelfde jaar beginnen de opnames van ‘Supernatural showdown’, opgenomen in de ‘Syco studio’s’ in Leeuwarden van de Kast. Een jaar geleden is het album afgemixt door Oscar Holleman, bekend van ondermeer Within temptation, Heideroosjes en Krezip.

Madrugada: Madrugada (90)
Ze komen uit Stokmarknes in het noorden van Noorwegen en bestaan sinds 1993. Opgericht als Abbey’s adoption hernoemde de band zich enkele jaren naar Madrugada en verhuisde naar Oslo. ‘Madrugada’ is overigens Spaans voor ‘ochtendgloren’; ’t is maar even dat je ’t weet.

Vorig jaar juli sloeg het noodlot toe bij het drietal: gitarist Robert Burås kwam plotseling te overlijden, slechts 31 jaar oud. Zijn gitaarpartijen waren echter al opgenomen voor het nieuwe album, dus de twee overige bandleden, zanger Sivert Høyem en bassist Frode Jacobsen, besloten door te gaan met de opnamen. Bij deze dus een postume hit voor gitarist Burås met het vijfde album van de Noorse groep, dat overigens al sinds januari uit is. Begin mei geven ze drie concerten in Nederland: op 1 mei op Dauwpop in Hellendoorn, een dag later in Paradiso in Amsterdam en de dag daarna in het Paard van Troje in Den Haag.

Children of Bodom: Blooddrunk (94)
Nog meer Scandinaviërs: na de Noren van Madrugada krijgen we nu de Finnen van Children of Bodom. Het vijftal is afkomstig uit Espoo en ze verblijden ons sinds eind jaren ’90 regelmatig met een fijn stukje nieuwe muziek. Als je van metal houdt tenminste. De groepsnaam is afgeleid van de moord op drie kamperende tieners bij het Bodom-meer, vlakbij Espoo. Het drietal werd doodgestoken met een mes in de nacht van 4 juni 1960. Een vierde kampeerder overleefde de moordpartij. De daders zijn nooit gevonden; het vierde slachtoffer werd in 2004 opeens als verdachte aangemerkt, maar hij werd in 2005 vrijgesproken.

Het album ‘Blooddrunk’, om daar nog even op terug te komen, is er in twee versies; op de ‘enhanced pressing’ vind je als extra een videoclip én een cover van de Billy Idol-hit ‘Rebel yell’.

Willie Nelson: Legend: the best of Willie Nelson (97)
In Amerika is hij een Legende, geschreven met een hoofdletter. In ons land scoorde William Hugh ‘Willie’ Nelson (Abbott, Texas, 30 april 1933) slechts drie hitsingles en één hitalbum. Toch heeft hij ook in ons land een schare fans opgebouwd rond zijn (country)muziek, die de andere 20 nummers ook al kennen op ‘Legend: the best of Willie Nelson’, dat binnenkomt op #97.

the Foals: Antidotes (99) Uit Oxford, Groot-Brittannië komt the Foals. Het album ‘Antidodes’ namen Yannis Philippakis, Jack Bevan,
Jimmy Smith, Edwin Congreave en Walter Gervers, op in Brooklyn, New York. In vijf weken tijd stond het er op. Wat je er niet op tegen zult komen zijn alles singles die ze tot nu toe hebben uitgebracht. Yannis: “Die hebben we al eerder opgenomen, dus waarom zouden we?”

Album Top 100: Jeroen mist #1

In de Album Top 100 lukt het ook Jeroen van der Boom niet om Amy Winehouse van de eerste plaats te verdrijven, is Daniel Lohues nog steeds ‘Allenig’, legt Kraak en smaak de lat hoger met het tweede album en schrijft Giovanca haar liedjes in de metro.

Amy Winehouse: Back to black (1)
Je zou toch onderhand zeggen dat iedereen die plaat al in huis heeft… Maar nee hoor, al voor de dertiende achtereenvolgende week gaat Amy Winehouse aan kop van de Album Top 100; en dan te bedenken dat ze al 55 weken genoteerd stond toen ze uiteindelijk pas op #1 terechtkwam! De laatste keer dat een album nóg langer aaneengesloten op #1 stond, daarvoor moeten we helemaal terug naar 1980: toen stonden de ‘Grootste hits’ van BZN van maart tot juni veertien weken achter elkaar bovenaan, een record dat Amy volgende week dus kan gaan evenaren.

Jeroen van der Boom: Jij bent zo (2)
Nadat in de afgelopen weken al R.E.M., Duffy, Racoon, Alain Clark, Michael Jackson, Lenny Kravitz en Ayreon op #2 sneuvelden, komt deze week ook Jeroen van der Boom niet verder dan de tweede stek. Het album ‘Jij bent zo’ is al goud, maar voor die certificering gelden alleen de exemplaren die van de fabriek naar de platenzaken gaan; het zegt dus nog niets over de winkelverkopen aan muziekliefhebbers. Vandaar dus dat Jeroens album al goud was voordat het in de winkel lag en vandaar dus dat Van der Boom met zijn eerste albumhit niet op #1 debuteert: blijkbaar zagen de platenhandelaren er meer toekomst in dan de platenkopers... ‘Jij bent zo’ strandt op 13% van de koppositie.

the Rolling stones: Shine a light (7)
Een zevende plaats voor ‘Shine a light’, da’s helemaal niet verkeerd voor the Rolling stones. Hun live-albums scoren de laatste jaren niet echt opzienbarend; zo kwam ‘Live licks’ in november 2004 tot #19 en bereikte ‘No security – live’ in november 1998 plaats #15. Nee, dan deed ‘Still live’ het in 1982 beter, want die wist toen de eerste plek te bereiken!
Het album ‘Shine a light’ is feitelijk de cd-weergave van de concertfilm die regisseur Martin Scorsese maakte over de ‘Bigger bang’-tour van de Stones in 2006; hun meest succesvolle tour aller tijden: verdienden er ruim een half miljard dollar mee! De Megaman heeft de twee uur durende filmversie nog niet gezien, maar het schijnt spectaculair te zijn. Maar wat wil je: Scorsese is een topregisseur; hij is bovendien groot fan van the Stones en maakte al muziekfilms als ‘The last waltz’ (in 1976, over the Band) en ‘No direction home’ (in 2005, over Bob Dylan. Bovendien huurde Scorsese voor ‘Shine a light’ de beste (Oscarwinnende) cameramannen in en gebruikte hij maar liefst achttien camera’s om alles vast te leggen. Luisteren én kijken dus!

Daniel Lohues: Allenig II (15)
Kijk, dat lijkt er al meer op, meneer Lohues! ‘Allenig II’ is het tweede album in een vierluik van deze Drent, die in groepsverband natuurlijk bekend is geworden als de zanger van Skik. Lohues bracht in 2006 zijn solodebuut ‘Allenig’ uit, maar dat kwam niet verder dan #41. Deel 2 doet het al een stuk beter; die vijftiende plek is zelfs de hoogse positie waarop Daniel ooit stond! Met zijn vijf Skik-albums kwam de zanger uit Erica nooit hoger dan #19 in 1999 en samen met de Louisiana blues club bleef hij in 2005 steken op #42. Lohues werkt met thema’s: hij drapeert elke ‘Allenig’ om een seizoen.

Kraak en smaak: Plastic people (20)
‘Squeeze me’ is de single van het album ‘Plastic people’ van Kraak en smaak, en komt deze week binnen op #71 in de Single Top 100. ‘Plastic people’ is het tweede album van Mark Kneppers, Oscar de Jong en Wim Plug, na ‘Boogie angst’ uit 2006 (#67). Het eerste album werd zeer positief ontvangen, dus hebben ze de lat voor ‘Plastic people’ hoger gelegd. Op het album worden ze bijgestaan door Ben Westbeech (op de single ‘Squeeze me’), Brydon (producer Moloko), Dudley Perkins, hip-hopper en zangeres Carmel.

Beef: The original (29)
Na vijf albums heeft Beef weer de touwtjes zelf in handen genomen. Op ‘The original’ doen ze alles zelf, dus ook de productie. Beef werd in 1999 opgericht door Pieter Both (zang), Hans Deijnen (drums) en Koen Lommerse (bas). In de afgelopen jaren heeft de groep diverse bezettingen gekend. Ze zijn vooral geroemd om hun live reputatie, in binnen en buitenland. Op 5 mei staan ze op de bevrijdingsfestivals in Wageningen en Amsterdam. Op 1 juni zijn ze het voorprogramma van Black uhuru in … Nairobi!

Angerfist: Mutilate (64)
Met een naam als Angerfist zou je denken te maken te hebben met een metal/hardrock band. Achter Angerfist blijkt de Nederlandse hardcoreproducer/dj Danny Masseling (Almere, 20 juni 1981) schuil te gaan. Danny is al sinds zijn zestiende bezig met muziek, en heeft inmiddels diverse singles en EP’s uitgebracht. Tijdens optredens bedekt Danny zijn gezicht met een wit ijshockey masker. Het masker is afgeleid van de horrorfilm ‘Friday the 13th’, waarin moordenaar Jason Voorhees een ijsmasker droeg. Leuke jongen die Danny!

In flames: A sense of purpose (70)
Uit Zweden komt niet alleen zangeres Hilda (zie Single Top 100), maar ook de melodische deathmetalband In flames. De band bestaat uit zanger Anders Fridén, de gitaristen Björn Gelotte en Jesper Strömblad, basgitarist Peter Iwers en drummer Daniel Svensson. Hoewel de band al sinds het eind van de jaren ’80 bestaat, en al bijna tien albums heeft uitgebracht, scoren ze nu pas in ons land met het album ‘A sense of purpose’ op #70.

Giovanca: Subway silence (76)
In december 2007 maakten we voor het eerst kennis met Giovance op de vrolijke hitsingle ‘As long as we’re in love’, haar duet met Wouter Hamel. Na zo’n tien jaar vooral als achtergrondzangeres te hebben opgetreden, is het nu tijd voor eigen werk. Op ‘Subway silence’ kan Giovanca Desire Ostiana (Alkmaar, 22 maart 1977) laten horen ook solo haar mannetje te staan. De titel van het album slaat op de metro waarin ze veel reist, en de meeste nummers schreef. Niet alleen in Amsterdam, maar ook in Parijs en New York. Giovanca: “In de stad is het altijd heel druk, en in de metro kun je je dan even terugtrekken. Ik ontdekte dat ik in de metro vaak nog snel wat dingen deed, een tekst of een nummer uit mijn hoofd leren. In die tijd van A naar B flanste ik hele dingen in elkaar. In de metro kun je even je eigen wereldje creëren. Het is begonnen toen ik stiekem nummers ging schrijven in de metro. Je ziet veel om je heen, daar raakte ik door gefascineerd. Dat er allemaal mensen bij elkaar zitten die allemaal dingen doen en niet met elkaar praten. Vandaar ook de naam Subway Silence.”

Keith Caputo: A fondness for hometown scars (88)
Een man die wat meegemaakt heeft: zowel de vader als de moeder van hardcore-zanger Keith Caputo zijn overleden aan een overdosis heroïne. New Yorker Caputo brak in 1989 door als zanger van Life of agony. Die band scoorde bij ons drie albumhits, waarvan ‘Soul searching sun’ in 1997 op een fraaie zestiende plaats terechtkwam. Met zijn solodebuut ‘Died laughing’ bereikte hij in 2000 plaats #67. Ook op single was hij al te horen, en wel vorig jaar: in februari bereikte hij zelfs de top 10, als hulpje van Within temptation op ‘What have you done’. Zijn nieuwe album, ‘Fondness’, pakt het wat bescheidener aan met een binnenkomst op #88.


Mgmt: Oracular spectacular (93)
Als je nog nooit van Mgmt hebt gehoord, dan kan dat kloppen. Voorheen noemden Ben Goldwasser en Andrew VanWyngarden zich the Management. De twee kennen elkaar sinds 2002 van de Wesleyan universiteit in Brooklyn, New York. Ze experimenteerden met rock en elektronica, en waren niet echt bezig met het opzetten van een bandje. Pas na hun afstuderen in 2005 maakten ze daar echt werk van. In 2006 leverde al hun inspanning een platencontract op, en in november 2007 werden ze uitgeroepen tot ‘veelbelovende act’. Eindelijk kan iedereen beoordelen of deze mooie woorden ook terecht zijn met het debuutalbum ;Oracular spectacular’. De titel belooft in ieder geval al veel!

Album Top 100: Amy verslaat ook R.E.M.

Amy Winehouse: Back to black (1)
Tja als het R.E.M. niet lukt om Amy Winehouse te verjagen, wie dan wel? Jeroen van der Boom met ‘Jij bent zo’ of misschien wel the Rolling stones met ‘Shine a light’? Volgende week weten we het, want deze week blijft ‘Back to black’ van Amy Winehouse, voor de twaalfde week, het bestverkochte album in Nederland, met 8% voorsprong op:

R.E.M.: Accelerate (2)
Het album stond één dag op #1, maar toen nam Amy Winehouse weer de leiding met ‘Back to black’ (zie #1). Hierdoor loopt R.E.M. met ‘Accelerate’ (voorlopig) hun vierde #1-album mis. ‘Accelerate’ is het veertiende studio album van de groep uit Athens, Georgia, én het is overal zeer goed ontvangen. Volgens voorman Michael Stipe was er een ‘soort van crisis’ nodig om tot dit album te komen. Een crisis die teruggaat naar 1997 toen drummer Bill Berry de groep verliet om meer tijd met zijn gezin te kunnen doorbrengen. Het was de eerste bezettingswijziging sinds de start in 1980.

Na zijn vertrek kwam de klad er een beetje in. Na drie albums zonder Berry, gingen de drie leden, Michael, bassist Mike Mills en gitarist Peter Buck, bij elkaar zitten. Michael heeft zelfs gedreigd, dat als deze plaat niet écht goed zou worden, er mee te kappen. Gevolg was dat de drie anders te werk gingen: sneller en zonder poespas. Michael zorgde er voor dat de nummers afwaren voor ze de studio indoken. Het opnemen was vervolgens heel simpel. In negen weken stond het er allemaal op. Michael: “Er is toekomst. Voor de wereld, voor Amerika en ook voor R.E.M. Het is geen geheim dat we alle drie aan stoppen hebben gedacht. Ik weet niet hoe lang R.E.M. nog zal bestaan, maar met Accelerate hebben we onszelf weer een gevoel van urgentie gegeven waarmee we weer even vooruit kunnen. Het is nog niet voorbij.” Op 2 juli kun je horen hoe de veertien nummers live klinken, want dan treedt R.E.M. op in het Amsterdamse Westerpark.

Moby: Last night (30)
Echte hits scoort Moby niet meer, ‘Disco lies’ kwam tot nu toe niet hoger dan #67. Maar zijn albums doen het nog steeds goed. Na het verzamelalbum ‘Go – the very best of’ (#25 in 2007), is er sinds ‘Hotel’ (#2 in 2005), weer nieuw werk van hem. ‘Last night’ kondigde Richard Melville Hall, zoals hij echt heet, aan op 4 oktober 2007. Volgens Moby is het album ‘een liefdesverklaring aan de dance music in New York City’. “What I love about the New York approach to dance music is the eclecticism and the open mindedness on the part of the musicians, the DJ's, and the people in the bars and clubs. In making ‘Last night’ I essentially tried to take a long 8 hour night out in New York City and condense it into a 65 minute long album.”

Dream theatre: Greatest hits (52)
Twee live albums en een registratie van de twintigste wereldtour waren er al wel, maar een verzamelalbum nog niet. Dat is er nu wel van de Amerikaanse metalband Dream theatre, dat in 1985 werd opgericht. Toch vreemd, want een hitsingle hebben Mike Portnoy, John Petrucci, James LaBrie, John Myung en Jordan Rudess bij ons nog nooit gehad. Wel hitalbums, twaalf in totaal, waaronder twee top 10-albums: ‘Octavarium’ (#9 in 2005) en ‘Systematic chaos’ (#2 in 2007). Wereldwijd verkocht de band zo’n 8 miljoen dvd’s.

Gnarls barkley: The odd couple(64)
Couple slaat in dit geval op Danger Mouse (Brian Burton) en Thomas Calloway (Cee-Lo), Gnarls barkley zelf dus. Twee jaar geleden verrasten ze iedereen met de single ‘Crazy’ (#3) en het album ‘St. Elsewhere’ (#7). Het is echter de vraag of ze dat succes met ‘The odd couple’ kunnen evenaren. De single ‘Run’ is al geflopt, maar misschien dat er betere nummers opstaan. Wij vrezen het ergste.

Joe Satriani: Professor Satchafunkilis and the musterion of rock (66)
Het voorlaatste album van de Amerikaanse gitarist Joe ‘Satch’ Satriani (Westbury, New York, 15 juli 1956) stamt uit 2006. ‘Super colossal’ stond op 15 april van dat jaar een weekje op #89. Zijn meest succesvolle album is ‘G-3 live in concert’ uit 1997 dat tot #52 kwam. Joe Satriani begon met gitaarspelen, toen Jimi Hendrix overleed. Vervolgens is hij gitaarles gaan geven; Steve Vai en Kirk Hammett van Metallica waren enige van zijn leerlingen. In 1984 bracht Joe in eigen beheer zijn eerste album ‘Joe Satriani’ uit. Hij is niet alleen gitarist, maar ook componist. Daarnaast heeft hij samen met fabrikant Ibanez een succesvolle eigen gitaarlijn, de JS-serie, ontwikkeld. De zilveren gitaar uit deze lijn die geïnspireerd is door de cover van het album ‘Surfing with the alien’, is zijn handelsmerk geworden. Ook heeft Satriani zijn eigen lijn versterkers samen met fabrikant Peavey, genaamd de Joe Satriani Signature-serie(JSX).

Angela Groothuizen: Melk en honing (70)
Op 31 maart vond de release plaats van het album ‘Melk en honing’ van Angela Groothuizen. Uit handen van haar jongste dochter Nona ontving ze in studio DeSmet in Amsterdam het eerste exemplaar. Met het album wil de 48-jarige Angela Paula Groothuizen iets toevoegen aan de Nederlandstalige muziek. Angela: “Nederlandse muziek is wel heel populair, maar het is soms ook wel dat de rijmelarij overheerst. Maar er zijn ook heel veel tekstschrijvers, zoals Rob Chrispijn en Jurrian van Dongen, die een mooi lied kunnen maken én tegelijkertijd iets kunnen vertellen. Ik dacht: als ik nou alle mooie liedjes die ik ken verzamel, dan wordt het misschien wel wat”. Daarnaast heeft Angela zelf ook enkele nummers geschreven.

Met het album wil Angela de goede kant van het leven benadrukken. “De constante op het album is eigenlijk dat het leven allemaal moeilijke kanten en onvolkomenheden heeft, maar dat ik het nog steeds een goed cadeau vind. Ik denk dat het belangrijk is dat we er ook in deze tijd bij stilstaan dat we in een geweldig land wonen en dat de meeste mensen hier het hart op de goede plek hebben. Laten we ook stilstaan bij wat we hebben. Dat is namelijk niet niks.” ‘Melk en honing’ is na ‘Rozegeur’ uit 1996, het tweede Nederlandstalige album van Angela Groothuizen. Het album werd opgenomen in de kamer van de boerderijstudio van Frans Hendriks terwijl Angela zong in de voormalige bedstee.

All missing pieces: Pushthebuttononmybackandturnmeon(74)
Nu al krijgen de drie jongens van All missing pieces de prijs voor het langste woord in een albumtitel. De titel bestaat uit 32 letters, verdeeld over tien aaneengesloten woorden. Vorig jaar verrasten Camiel (zang/gitaar), Wrister (drum) en Quinten (bas) ons met de hitsingle ‘I want you to know’, dat tot #46 kwam. Vorige maand kwam de opvolger ‘Busdriver’ tot #73. Naast deze nummers staan er op het debuutalbum nog zes nummers, alleen geschreven door de jongens zelf. Als bonus is er een dvd toegevoegd met uniek archief materiaal. Het eerste exemplaar van het album, werd op 21 maart uitgereikt door 3FM dj Giel Beelen. Hij was het die All missing pieces vorig jaar voor het eerst landelijk begon te draaien. Op 30 augustus bijt All missing pieces het spits af op het Haagse Beatstad 2008, waar ook Leaf, de Dijk en Within temptation staan.

the Black keys: Attack & release (81)
Geen rockgroep, maar een blues-duo schuilt er achter the Black keys. Dan Auerbach (zang en gitaar) en Patrick Carney (drums), afkomstig uit Akron, Ohio. De naam ‘Black keys’ komt van een schizofrene vriend, die de term ‘black keys’ gebruikte voor mensen die niet alles op een rijtje hebben. Daarnaast zijn ‘black keys’ natuurlijk ook de zwarte toetsen op een piano. Sinds 2002 verschenen al vier albums en een live dvd van the Black keys. ‘Attack & release’ is het eerste album waar ze werken met een producer: Brian Burton = Danger mouse van Gnarls barkley. Aanvankelijk zouden ze het album met Ike Turner maken, maar die overleed vorig jaar.

Album Top 100: Laatste week voor Amy Winehouse?

In de Album Top 100 houdt Amy Winehouse het nog een weekje vol bovenaan, zijn de Kraaien weer terug en beginnen de broertjes Cavalera aan een nieuw avontuur.


Amy Winehouse: Back to black (1)
Ook Duffy is het met ‘Rockferry’ niet gelukt om Amy Winehouse met haar album ‘Back to black’ van de eerste plaats te stoten. Ook in de elfde week hoeft Amy zich nog geen zorgen te maken; ‘Rockferry’ volgt op een afstand van 10%. De komende week zal het voor haar zelfs moeilijk worden om die tweede plaats te behouden, want R.E.M. komt er aan met ‘Accelerate’, de enige echte bedreiging voor ‘Back to black’.


Counting crows: Saturday nights & sunday mornings (5)
Na ‘Film about ghosts – the best of’ uit 2004, is ‘Saturday nights & Sunday mornings’ het tweede top-5 album voor de Counting crows. Het verzamelalbum kwam destijds tot #1, dat zien we ‘Saturday nights & Sunday mornings’, hun * album nog niet doen. Eenvoudig omdat er een (grote) hit ontbreekt. In 2004 was het de #1-hit ‘Holiday in Spain’ dat naar #1 steeg en het album meezoog. Counting crows bestaat sinds 1991 en werd in San Francisco opgericht door leadzanger Adam Duritz en gitarist David Bryson. Beide waren al langere tijd met muziek bezig en traden in lokale cafés en bars op. De naam Counting crows komt van een rijmpje over een kraai in de film ‘Signs of life’. De band gebruikt het rijmpje in ‘A murder of one’ op het debuutalbum ‘August and everything after’ uit 1994 dat hier tot #58 kwam. Naast Adam en David, bestaat Counting crows uit toetsenist Charles Gillingham, gitarist David Immerglück, drummer Jim Bogios en gitarist Dan Vickrey.


Panic at the disco: Pretty.odd. (41)
‘A fever you can’t sweat out’ had in 2006 acht weken nodig om #41 te komen. Dat doet ‘Pretty.odd.’ nu al in één week. Maar je weet wie hoog begint, kan diep vallen. ‘Pretty.odd.’, alternatieve titel: ‘Welcome to the sound of Pretty. Odd.’, is het tweede album van Panic at the disco.


Cavalera conspiracy: Inflikted (44)
Dertien jaar geleden verscheen ‘Roots’ het laatste album Sepultura. Maar ook voor de broers Max en Igor Cavalera ging het bloed weer sneller stromen. De twee ontmoetten elkaar op het jaarlijkse D-Low memorial festival in Arizona, het mini-festival ter gedachtenis van Max’s overleden stiefzoon Dana Wells. Max: “Toen Igor en ik elkaar daar hadden ontmoet en wij de instrumenten in onze handen hadden, voelde het alsof we nooit uit elkaar zijn geweest. De metal stroomde door onze aderen. En het voelde hetzelfde in de studio.” De opnames voor het album ‘Inflikted’ vonden in juli 2007 plaats onder begeleiding van Logan Mader (ex-Machine Head gitarist) in de Undercity Studios in Los Angeles. Cavalera conspiracy bestaat verder uit Soulfy guitarist Marc Rizzo en Gojira bassist Joe Duplantier.


the Raconteurs: Consolers of the lonely (55)
De band raadt op haar website aan het album ‘Consolers of the lonely’ in zijn geheel te downloaden, omdat de veertien nummers samen één geheel vormen. De vinylversie geniet zelfs hun voorkeur wegens de superieure geluidskwaliteit. The Raconteurs bewijzen met dit album meer dan een hobbybandje te zijn van Jack White van de White stripes. Behalve Jack bestaan the Raconteurs uit Brendan Benson, Jack Lawrence, en Patrick Keeler, die willen dat hun muziek zo snel mogelijk bij de fans komt. En dus is het overal, maar dan ook overal te koop. Het album is de opvolger van ‘Broken boy soldiers’ dat in 2006 tot #40 kwam.


Charlène: Hé hallo! (64)
Dankzij de hitsingle ‘Twiedeliedie’ (deze week op #97), schiet het vierde album van Charlène de Lange de Album Top 100 in op #64. Een jaar geleden begon ‘Vandaag mijn dag’ op de achtste plek en is daarna alleen maar gaan zakken. Wellicht dat ‘Hé hallo’ het wel net andersom doet!


Joy Division: The best of (100)
Slechts vier jaar bestond Joy division (van 1976 – 1980), maar nog steeds spreekt hun muziek tot de verbeelding en zijn vele acts daardoor beïnvloedt. In 1980 was het voorbij voor Bernard Sumner, Peter Hook en Stephen Morris, toen zanger Ian Curtis zich op 18 mei 1980 verhing. De overige leden vormden kort daarop New order. ‘The best of’, een dubbelcd, bevat liedjes, interviews met Ian Curtis en tracks opgenomen tijdens John Peel’s radioprogramma.