Eurovisiehits 2016 (1)

Een week na de 61^e editie van het Eurovisie Songfestival krijgen, na onze Douwe Bob, twee deelnemers een notering, waarover zo dadelijk meer. Naast de meer dan 200 miljoen mensen in Europa, was het festival voor het eerst live te zien via het kabelnetwerk Logo (50 miljoen kijkers), dat vooral gericht is op de LGBT-gemeenschap (lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen en transseksuelen) in de Verenigde Staten van Amerika. En tenslotte was het gebeuren ook nog voor het eerst te zien in Azië via Human TV / Mango TV.

Zoals het er nu uitziet, organiseert de Asian-Pacific Broadcasting Union (ABU)  vanaf 2017 een eigen Songfestival in de regio, waaraan dan ook Australië zal deelnemen. Dat betekent dat dit land, dat wegens groot succes dit jaar weer meedeed aan het Eurovisie Songfestival, er dan niet meer bij zal zijn. En dat is maar goed ook, want dit jaar won Australië bijna! Over naar de Eurovisiehits van dit jaar, waaronder die van Australië.

#5 Douwe Bob: Slow Down (Nederland)

Niet alleen in de Album Top 100 boekt Douwe Bob winst, zijn album Fool Bar stijgt daar naar de tweede plaats; slechts een 100 exemplaren scheidden hem van de #1: Broederliefde met Hard Work Pays Off 2.

Maar ook in de Single Top 100 zit zijn nummer ‘Slow Down’, dat nu voor de tweede week het meest gedraaide liedje op de Nederlandse radiostations is, in de stijgers. Na de sprint vorige week van 95 naar #34, stijgt het nummer deze week verder door, naar een vijfde plaats en is daarmee opnieuw de topsprinter. Douwe scoort daarmee, na ‘Multicoloured Angels’ (#4 in 2012) en ‘Hold Me’ met Anouk (#2 in 2015), zijn derde top 5-notering.

Stijgen nadat je bent uitgeschakeld (Douwe werd elfde), is bijzonder. Niet eerder boekte een inzending voor het Eurovisie Songfestival zo’n grote winst, nadat het was uitgeschakeld of niet had gewonnen! Met een vijfde plaats staat ‘Slow Down’ van Douwe Bob al hoger dan ‘Walk Along’ van Trijntje Oosterhuis, dat op 20 december 2014 binnenkwam op de zevende plaats!

Over naar de twee nieuwe Eurovisiehits

#34 Frans: If I Were Sorry (Zweden)

In 2015 won Måns Zelmerlöw met ‘Heroes’ het Eurovisie Songfestival voor Zweden. Het was de zesde overwinning voor zijn land. De kans dat Zweden opnieuw het Songfestival zou winnen dit jaar, was zeker aanwezig. ‘If I Were Sorry’ behoorde lange tijd tot één van de favorieten.

Zowel de vakjury (122 punten) als de tele-voters (139), kwam echter niet verder dan een vijfde plaats. Opvallend dan ook dat zijn liedje veel hoger scoort dan andere inzendingen zoals bijvoorbeeld Australië (tweede), dat slechts binnenkomt op de 100e plaats (zie daar). Wellicht scoort het nummer zo goed omdat het veel weg heeft van ‘Catch And Release’ van Matt Simons? Juist dat zou een reden moeten zijn, om het links te laten liggen, want de originaliteit was dit jaar weer ver te zoeken.

Frans, volledige naam Frans Osifoh Jeppsson Wall (Ystad, Skäne, Zweden, 19 december 1998), heeft sinds zijn achtste een aantal jaren gewoond in Londen, waar zijn vader, van Nigeriaanse afkomst, is opgegroeid. Frans is dan ook tweetalig opgevoed: Engels en Zweeds, maar hij spreekt bijna nooit Zweeds!

blessure

Het was niet vanzelfsprekend dat Frans de muziek in zou gaan. Hij was een verdienstelijk turner totdat hij moest stoppen vanwege een knieblessure. Tijdens het WK voetbal van 2006, zong Frans het nummer ‘Who’s Da Man’, als eerbetoon aan de Zweedse voetballer Zlatan Ibrahimović. In Zweden doorliep Frans de muziekschool en raakte bedreven in drummen en gitaarspelen. Samen met Fredrik Andersson, zijn producer, schreef Frans het nummer ‘If I Were Sorry’, waarmee hij op 12 maart met 14,4% van de stemmen van tele-voters, het   Melodifestivalen, de Zweedse voorronde, won en Zweden mocht vertegenwoordigen.

#100 Dami Im: Sound Of Silence (Australië)

Voor het eerst werden dit jaar de punten van de vakjury en de tele-voters gescheiden. Met 320 punten was ‘Sound Of Silence’ van Dami Im het populairste liedje bij de vakjury, Oekraïne volgde met 211, Rusland met 130 punten. Van te voren was min of meer afgesproken, dat mocht Australië het festival winnen, dan zou dat in 2017 niet down under worden gehouden, maar in Duitsland. Een opsteker voor dat land, dat al sinds 2013 geen top 10-positie meer wist binnen te halen. Sterker, zowel in 2015 als dit jaar eindigden ze onderaan!

Terug naar Dami Im, want ze moest eerst nog wel winnen natuurlijk. Aanvankelijk leek het ook die kant op te gaan met de stemmen van de tele-voters, maar het venijn zat ‘m in de staart. Want bij de laatste verdeling, schoof zij naar plek 2 (+ 191=511), Rusland naar de derde plaats (+ 361=491) en was de winst voor Oekraïne (+ 323=534).

Dami Im, geboren in Seoul, Zuid-Korea op 17 oktober 1988, begon op haar vijfde met pianospelen. Op haar negende emigreerde ze met haar moeder en broertje Kenny naar Australië, omdat haar ouders dachten dat ze daar meer mogelijkheden zou hebben. Vader, een getrainde operazanger, bleef nog even achter in Zuid-Korea om geld te verdienen. Dami volgde het conservatorium, studeerde af in bijzondere zang en was een tijdje pianolerares.

In 2013 deed Dami mee aan de vijfde seizoen van de Australische X Factor, die ze op 27 oktober van dat jaar won. Daarna bracht ze diverse singles en de albums Dami Im (2013) en Heart Beats (2014) uit. Onlangs verscheen Classic Carpenters met liedjes van the Carpenters.

Op 17 november 2015 werd bekend dat Australië opnieuw (na in 2015 meegedaan te hebben met Guy Sebastian, omdat het festival 60 jaar bestond) zou meedoen aan het Eurovisie Songfestival. Dit keer was Australië niet automatisch geplaatst, maar moest net als de meeste landen één van de halve finales zien te overleven. Dat lukt Dani Im zonder probleem met ‘Sound Of Slilence’, want het kreeg de meeste punten: 330, 43 meer dan ‘1944’ van Jamala, de uiteindelijke winnares. De rest is Eurovisie-geschiedenis.

‘Sound Of Slilence’ is geschreven door Anthony Egizii en David Musumeci. Beide schreven nummers voor onder andere the Veronicas, Ricky Martin en Guy Sebastian, in 2015 deelnemer voor Australië. Alleen het winnende lied toen, ‘Heroes’, schreef Sebastian zelf. Wel is ‘Sound Of Slilence’ door hetzelfde team geproduceerd: DNA, waarachter Anthony Egizii en David Musumeci zitten.

(nog) geen winnaar

Naast Douwe Bob, hebben dus slechts twee Eurovisienummers de Single Top 100 bereikt. De grote afwezige is de 32-jarige Susana Jamaladinova, ofwel zangeres Jamala, die op 14 mei met ‘1944’ de winst voor Oekraïne binnensleepte. Zij staat op #166 in de Bubbling Under Top 100, de wachtkamer van de Single Top 100.

Als ‘1944’ niet alsnog scoort (en dat verwachten wij), is het de tiende keer dat het winnende liedje geen notering krijgt. De voorlaatste keer was in 2008, toen Dima Bilan voor Rusland won met ‘Believe’, Ondanks dat producer Timbaland zich er tegenaan had bemoeid, kreeg het geen notering.

Daarvoor kwam het in het eerste decennium van deze eeuw twee keer voor: in 2007 (Marija Šerifović met ‘Molitva’ voor Servië) en in 2002 (Marie N. met ‘I Wanna’ voor Letland). In de vorige eeuw kregen zes winnaars geen notering, maar toen was de hitparade ook veel korter dan nu: in 1969, 1963, 1962, 1961, 1958 én in 1956, de allereerste editie: Lys Assia met ‘Refrain’!

eindelijk erkenning voor ‘Slow Down’

#34 Douwe Bob: Slow Down

Op 12 maart, de week van binnenkomst, kwam ‘Slow Down’ van Douwe Bob binnen op de 49e plaats. Daarna is het nummer alleen nog maar gaan zakken tot een 95e plaats vorige week. De afgelopen week nam de koorts alleen maar toe, en toen Douwe dinsdag de 1e halve finale door was, sprintte het nummer in de tiende week naar de 34e plaats.

Hoewel de finale afgelopen zaterdag, niet het gewenste resultaat opleverde. Douwe ging voor de eerste maar eindigde op de elfde plaats, ziet het er naar uit dat ‘Slow Down’ nu eindelijk de erkenning krijgt die het verdient en nog verder zal stijgen. En dat kan zijn album Fool Bar, binnen op de vierde plaats, ook ten goede komen.

hoe was de stemming?

Na de finale maakte de EBU alle stemmingen bekend. Daaruit blijkt dat ‘Slow Down’ tijdens de 1^e halve finale 197 punten kreeg, goed voor de vijfde plaats. De verdeling was als volgt:

-          95 van de tele-jury (waaronder 3x 10, niets van Rusland)

-          102 van de vakjury (4x 12, geen van Rusland, het vijfde jurylid werd geroyeerd omdat ze beelden van de stemming naar buiten had gebracht).

De eerste plaats was, zoals verwacht voor Rusland met 342 punten: 194 van de tele-jury (6x 12, 8 van ons), 148 van de vakjury (5x 12, 1 van ons). Die ene punt dankte Rusland aan Marga Bult (3e plaats) en Setske Mostaert (7e plaats). De andere Nederlandse juryleden waren Ruud de Wild, Jenna Lena en Holger Swedt.

De 2^e halve finale werd gewonnen door Australië (330 punten: 142 tele-jury, 188 vakjury). Oekraïne eindigde tweede (287: 152 tele-jury, 135 vakjury), België werd derde (274: 135 tele-jury, 139 vakjury).

Tijdens de finale kreeg ‘Slow Down’ 153 punten:

-          39 van de tele-jury (1x 10 van België)

-          114 van de vakjury (1x 12, van IJsland, niets van Rusland)

Albumsnippers bij week 20 - 14 mei 2016

In de Hitflits kreeg je al de highlights uit de nieuwe Album Top 100. Hier volgen de andere snippers.

#4 Douwe Bob: Fool Bar

Natuurlijk was een eerste plaats mooier geweest voor zijn derde album Fool Bar. Zeker na Pass It On dat een jaar geleden wel op de eerste plaats binnenkwam. Maar met zo’n zware concurrentie deze week, verdient een vierde plaats zeker een compliment.

eerbetoon

Fool Bar is vernoemd naar de bar die Douwe Bob in het oude atelier van zijn vader heeft getimmerd. Het is dan ook een eerbetoon aan zijn vader, Simon Posthuma, die is opgenomen in een verzorgingstehuis, omdat hij aan de zeikte van Korsakov lijdt.

De Fool staat voor de gelijknamige kunstenaarsgroep, die zijn vader in de jaren ‘60 oprichtte met Marijke Koger. The Fool ontwierp kleding, schilderde (gitaren van Eric Clapton), maakte hoezen (voor the Beatles) en nam twee albums op als the Fool en Simon & Marijke.

De nummers voor het album schreef Douwe met Jan Peter Hoekstra, Jeroen Overman en Matthijs van Duivenbode in Spanje, Portugal en Zweden. De bar staat voor zijn leven, hij groeide op in een bar. De verhalen die je daar hoort, vormen het album.

#5 Gregory Porter: Take Me To The Alley

De muziek van de Amerikaanse jazzmuzikant Gregory Porter heeft de dansvloer bereikt. De Duitse producer Claptone remixte zijn ‘Liquid Spirit’ (#45) en het Britse duo Disclosure nam met Porter het nummer ‘Holding On’ op (#67), beide in 2015. Op Take Me To The Alley, zijn vierde album, opent Porter met ‘Holding On’, maar dan zonder Disclosure. ‘Don't Lose Your Steam’ heeft hij opgedragen aan zijn 3-jarige zoontje, die altijd zijn dromen moet najagen. Take Me To The Alley start één plaatsje hoger dan Liquid Spirit in September 2013.

Mocht je geen kaarten hebben voor het optreden dat Gregory Porter op zondag 10 juli geeft tijdens de 41e editie van het Nort Sea Jazzfestival, dan heb je in november nog een mogelijkheid. Op dinsdag 8 november staat Porter in Carré in Amsterdam en drie dagen later, op 11 november, doet hij de Heineken Music Hall daar aan.

#20 James Blake: The Colour In Anything

Al in november 2014 kondigde de Brit James Blake Litherland, kortweg James Blake, zijn derde album aan, dat halverwege 2015 zou verschijnen. Blake scoorde in 2011 de hit ‘Limit To Your Love’ (#7).

In januari 2015, gaf Blake de titel vrij: Radio Silence. Maar er kwam van alles tussendoor, Blake schreef onder andere twee nummers voor Lemonade, het album van Beyoncé, en dus werd de release opgeschoven, naar uiteindelijk vorige week. Tevens veranderde de titel in The Colour In Anything en werd duidelijk dat Frank Ocean (Amerikaanse zanger/rapper) en Justin Vernon (zanger Bon Iver) een bijdrage aan het album leveren.

#21 Anohni: Hopelessness

De artiest Anohni is nieuw, maar daar achter schuilt een oude bekende: Antony Hegarty uit het Britse Chichester, bekend als Antony and the Johnsons. Tot voor kort ging Antony door het leven als een transgender, geen man geen vrouw, maar Antony identificeerde zich wel meer met het vrouwelijke.

In februari kondigde Anthony zijn vijfde album Hopelessness aan, als de zangeres Anohni. Een naam die zij al enige tijd gebruikte onder vrienden en gelijkgestemden. Op het album, dat  geen coming out of transformatie is, meer een bestendiging van wat al was, heeft ze zich laten inspireren door house en techno uit haar jeugd.

#31 Skepta: Konnichiwa

De Album Top 100 kent deze week drie debutanten. De eerste daarvan is de 33-jarige Joseph Junior Adenuga, afkomstig uit Lagos, Nigeria, die zich Skepta noemt. Sinds zijn derde woont hij in Tottenham, Londen. Skepta, afgeleid van het Engelse woord Sceptre, is een soort staf.

Skepta maakt grime muziek, een muziekstroming ontstaan in Londen, dat een mix is van UK garage en jungle. Dizzee Rascal is een exponent hiervan. Het debuutalbum van Skepta verscheen in 2007: Greatest Hits. Een grapje natuurlijk, want er stond geen hit op. Konnichiwa, inmiddels zijn vierde album, bevat al wel vier Britse hits. Daar kwam het album deze week binnen op de tweede plaats.

#39 Kaytranada: 99.9%

Het is niet nix, als je voor je debuutalbum artiesten als Anderson .Paak en AlunaGeorge weet te strikken. Het lukte Kaytranada, afkomstig uit Port-au-Prince op Haïti, maar gevestigd in Montreal, Canada. Achter Kaytranada gaat de 23-jarige Louis Kevin Celestin schuil. In 2010 noemde hij zich Kaytradamus, die hij in 2012 wijzigde in Kaytranada. In 2015 deed hij het voorprogramma van Madonna. De vijftien nummers op 99.90% produceerde hijzelf.

#57 Ry X: Dawn

Ry Cuning heet hij volledig, afkomstig uit Angourie in New South Wales, Australië. Op zijn zestiende begon hij met muziek, na het horen van het album Grace van Jeff Buckley. Cuning  verhuisde naar Los Angeles en bracht in 2010 het album Ry Cuning uit. In Australië kreeg hij twee Dolphin Awards voor ‘beste popsong’ en ‘beste nieuwe artiest’. Dawn is zijn tweede album. De nummers schreef hij achter de piano met zijn akoestische gitaar op schoot.

#64 2 Brothers on the 4th Floor: The Very Best Of

Jaren ’90 housemuziek levert 2 Brothers on the 4th Floor met de verzamelaar The Very Best Of. Zangeres Des’Ray (Désirée Claudette Manders uit Den Haag) en rapper D-Rock (= René Philips, geboren op Aruba), stopten in 2001 met de groep, die in ons land zeventien hits scoorde, waaronder een #1 in 1994 met ‘Dreams (Will Come Alive). 2 Brothers on the 4th Floor was een project dat de broers  Bobby en Martin de Boer (= 2 Brothers On the Fourth Floor) begonnen in 1991.

Het is dan ook 25 jaar geleden dat ze er mee begonnen, dus reden voor een feestje en het verzamelalbum The Very Best Of. Daarop niet alleen de hits, maar ook het niet eerder uitgebrachte nummer ‘Shine Like A Star’ en bijzondere remixen. De eerste twee jaar (1991-1993) leverden Da Smooth Baron MC (= Peter Baburek) de rap en Peggy ‘the Dutchess’ en Gale Robinson de zang. Voor promotie van het verzamelalbum treden Des’Ray en D-Rock weer op.

#91 Rides: Pierced Arrow

Het gaat deze week weer alle kanten op in de Album Top 100. Bluesrock is er van de band Rides met het album Pierced Arrow, opvolger van Can’t Get Enough (#69 in 2013). Rides is een project van zanger Stephen Stills, gitarist Kenny Wayne Shepherd en toetsenist Barry Goldberg.

Douwe Bob is er helemaal klaar voor

#80 Douwe Bob: Slow Down                                                                    *** inzending Eurovisie Songfestival ***

Morgen, maandag 2 mei 2016, zijn de eerste repetities voor ‘Slow Down’, het lied dat Douwe Bob schreef voor het Eurovisie Songfestival, dat volgende week wordt gehouden in Stockholm, Zweden. Om alvast aan te geven dat hij er zelf alle vertrouwen in heeft, heeft hij € 1000,-- op zichzelf gezet: Douwe gaat voor de winst!

Bij zijn vertrek zondagochtend, liet Douwe Bob weten qua presentatie, ‘een tof ding te hebben’. Wat dat is, wilde hij uiteraard nog niet vertellen. De Belgische regisseur Hans Pannecoucke is na the Common Linnets in 2014 en Trijntje Oosterhuis in 2015, opnieuw gevraagd om een en ander goed te laten verlopen.

‘Slow Down’ boekt in de achtste week een winst van acht plaatsen en komt uit op een 80^e plaats. Met alle publiciteit de komende week, verwachten we dat het nummer sowieso flinke winst zal boeken. Fool Bar, zijn derde album, ligt  aanstaande vrijdag in de (digitale) schappen.

Anouk bezorgt Douwe Bob grootste hit

#2 Anouk & Douwe Bob: Hold Me            *** hoogste eerste weeks ***

Vorige week schreven we bij de eerste plaats van ‘Cheerleader (Felix Jaehn remix)’ van OMI, dat het wel eens zijn laatste week zou kunnen zijn. ‘Hold Me’ het duet van Anouk & Douwe Bob was net uit, werd enorm vaak gedownload en met voldoende streams zou het zelfs de eerste #1-hit kunnen worden voor Douwe Bob.

te weinig streams

Met die downloads zat het deze week wel goed (geschat aantal boven de 4.000), maar de streams bleven ver achter bij andere nummers. Anouk had vrijdag 16 januari toen het duo het nummer zong in De Wereld Draait Door, nog zo gezegd: ‘downloads stellen niet veel meer voor, het gaat om de streams’!

De fans gingen echter massaal voor de download en lieten de stream links liggen. En dus moet het duo genoegen nemen met een tweede plek, waarmee Douwe Bob in ieder geval wel zijn grootste hit scoort. ‘Multicoloured Angels’, het nummer waarmee hij in 2012 De Beste Singer-Songwriter van Nederland (DBSSW) won, kwam destijds tot de vierde plaats.

goed en echt

Met datzelfde DBSSW is de link tussen Anouk en Douwe Bob gelegd. Nadat Anouk hem twee keer had zien optreden was ze wel onder de indruk van zijn kwaliteiten. Anouk: “Hij is goed en heel erg echt.” Toen zij het nummer ‘Hold Me’ had geschreven, wist ze nog niet met wie ze het zou zingen. Maar na het zien van DBSSW, wist ze het: het wordt Douwe Bob. ‘Hold Me’ schreef Anouk thuis, als de kinderen naar school waren. Het nummer stond binnen 48 uur op de band.

eigen zin

En Douwe Bob? Hij vindt Anouk al jaren goed, omdat ze doet waar ze zin in heeft en dat ligt hem ook wel. Dwars van wat een ander vind. Eind februari mag hij twee keer met Anouk zingen tijdens haar concerten in de Ziggo Dome. Op 5 mei is Douwe Bob één van de Ambassadeurs van de Vrijheid.

verrassing

Afgelopen donderdag was Anouk de verrassing op Vrienden van Aemstel Live, het jaarlijkse muzikale spektakel in Ahoy in Rotterdam. Voor het eerst in het zeventienjarig bestaan waren de optredende artiesten niet van te voren bekend gemaakt. De verrassing is er nu dus vanaf, voor diegenen die nog tot en met aanstaande zaterdag er naar toe gaan. In 1999 stond Anouk  er ook al eens.

coach

Tegen de zomer beginnen de opnames van de blind auditions en de battles van the Voice of Holland, waarin Anouk voor het eerst deelnemers zal coachen, naast Sanne Hans (ook voor het eerst), Ali B. (tweede keer) en Marco Borsato (vijfde keer en al drie keer ‘winnaar’).

Douwe Bob zingt voor zijn vader en wint DBSS

Douwe Bob: Multicoloured angels (4)       *** hoogste eersteweeks ***

Vanaf het begin af aan was Douwe Bob Posthuma (Amsterdam, 12 december 1992) één van de grote favorieten tijdens ‘De beste singer songwriter van Nederland’. De talentenjacht, waarin alle kandidaten bijna wekelijks een eigen liedje moesten schrijven én zingen, is een idee van 3FM dj Giel Beelen, die het ook presenteerde.

Voordat op 25 juni de zoektocht op tv begon naar ‘De beste singer-songwriter van Nederland’ (DBSSW), hadden zo’n 600 kandidaten zich opgegeven, waarvan er 30 voorgeselecteerd waren. Daarvan bleven uiteindelijk 7 over, die in de rondes daarna diverse opdrachten moesten uitvoeren. De uitvoeringen vonden plaats op zaterdagavond in ‘Bitter Zoet’ in Amsterdam, waar de uitzendingen twee dagen voor uitzending werden opgenomen.

vader

Één van die opdrachten was: maak een liedje over de liefde … voor iemand die ook in de zaal aanwezig is. Voor het optreden van zaterdag 21 juli 2012 (uitzending twee dagen later), schreef Douwe Bob het nummer ‘Multicoloured angels’. Hij richtte zich met het nummer tot zijn vader, waarvan hij veel heeft geleerd en ook veel voor heeft gezorgd.

Douwe Bob over het nummer in Trouw: “Het nummer gaat over een schilderij van mijn vader Simon, hij is kunstenaar. En hoe we een keer verdwaald zijn , in de woestijn van Marokko: ‘Lost in the middle of the desert’. We hebben er inderdaad de zon zien opkomen. Geen idee waar zoiets vandaan komt, het nummer bestaat al, het wacht alleen op mij om het te pakken”.

trots en ontroerd

De reactie van Simon Postuma, zijn vader, na het zingen van het liedje,  sprak boekdelen: “Out of sight, incredible, fabolous, prachtig, wat een song, ik schiet vol, ja ja, t’is my boy!” Douwe Bob zei later dat zijn vader trots en ontroerd was, hoewel trots niet een woord is wat zijn vader graag gebruikt, omdat het een ‘ijdelheidsding’ is. “Hij houdt van me, hij is niet trots op me, hij vind het mooi wat ik doe”.

platenhoes voor the Beatles

Vader Postuma (Zaandam, 1939) maakte in de jaren ’60 deel uit van het kunstenaargezelschap ‘The fool’, dat kleding ontwierp en platenhoezen voor Cream en the Hollies. Op verzoek van the Beatles, maat hij samen met Marijke Kroger, die ook deel uitmaakte van The fool, het allereerste ontwerp van de hoes van ‘Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band’. Hoewel Paul McCartney het ontwerp geweldig vond, dacht Robert Fraser, adviseur en kunsthandelaar, daar anders over: het was niet tijdloos genoeg. Uiteindelijk mocht de Britse kunstenaar Peter Blake de hoes ontwerpen, die daar 200 Britse ponden voor kreeg.

‘The fool’ beschilderde het Apple gebouw in Londen en was ook muzikaal actief. Postuma & Kroger scoorden als Seemon & Marijke
de hit ‘I saw you’ (#3 in 1972) en brachten twee albums uit. Ook ontwierp Postuma gitaren, waarvan eentje door Eric Clapton wordt bespeeld.

finale

Op maandag 27 augustus was de finale van DBSSW, live vanuit ‘Paard van Troje’ in Den Haag. De deelnemers mochten zelf weten welk liedje ze zouden spelen, waarbij ze begeleid werden door de band van Tim Knol. Douwe Bob koos voor ‘Multicoloured angels’ en won de competitie. Na afloop verklaarde Douwe Bob in de taxi naar huis: ‘De beste singer songwriter van Nederland challenge. Ik hecht daar totaal geen waarde aan, het is gewoon niet waar’. Toch deed hij mee aan het programma, omdat hij Nederland zijn muziek wilde laten horen. “Wat ik maak, is er gewoon nog niet”.

prijzen! prijzen!

Met de competitie won Douwe Bob onder andere de volgende prijzen:
-  airplay op 3FM (deze week Megahit)
-   optreden op het Songbird festival, 25 november in de Doelen in Rotterda
-   workshop songwriting door Martin Buitenhuis (Van Dik Hout) en Erik de Jong (Spinvis) bij de  Flitsacademie in Amsterdam. Daarnaast mag hij deelnemen aan The Island Sessions: vier dagen lang schrijven, spelen en muziek maken op een eiland met bekende en onbekende singer-songwriters
-  een piano en een PA-set
en last but not least:
-   een Showcase in Rhythm Factory in Londen, van mensen uit de Britse platenindustrie
Inmiddels heeft Douwe Bob ook al opgetreden tijdens het concert van Ilse DeLange, twee weken geleden, in het Gelredome in Arnhem.

Douwe Bob is niet de enige die een nummer uit heeft dat komt uit het tv-programma. Ook Angela Moyra en Rogier Pelgrim hebben een nummer uit: ‘Strange’, dat ze zongen in de duettenronde. Maar de klapper tot nu toe, is gemaakt door Nielson. Nog voordat de talentenjacht ten einde was, prijkte zijn nummer ‘Beauty & de brains’ al op een derde plek. Deze week stijgt het nummer terug naar de zesde plaats.

album + concert

Afgelopen weekend verscheen de cd ‘De beste singer-songwriter van Nederland’: 33 liedjes die de finalisten deze zomer hebben gezongen. Op 11 oktober treden ze allen op in Paradiso in Amsterdam, tijdens ‘De beste singer-songwriter in concert’. We zijn benieuwd naar de tweede editie volgende jaar van ‘De beste singer-songwriter van Nederland’, want die komt er zeker!