Albumflitsen bij week 44 - 4 november 2017

In de Hitflits van vrijdag heb je kunnen lezen dat opnieuw een Nederlandse hiphopper de eerste plaats opeiste in de Album Top 100. Maar Jonna Fraser, want over hem hebben we het, is niet de enige Nederlander die deze week scoort. Het zijn er nog drie meer en die kom je tegen in de Albumflitsen van deze week.

#6 LouiVos: Vostape Vol 2: Ik Chap Die Rappers

Na LouiVos: Vostape Vol. 1: Congo Johnny Depp (#7 in juli), komt rapper LouiVos, van Congolese afkomst, alweer met een tweede Vostape: Vostape Vol 2: Ik Chap Die Rappers. En dat scoort nog beter dan de eerste, want het komt binnen op de zesde plaats. Acht van de zestien nummers voert hij met onder andere de rappers 3robi, Mula B, Kingsize, Kevin en Zack Ink uit.

#10 Rob de Nijs: Niet Voor Het Laatst

Voor Niet Voor Het Laatst, het 39^e studioalbum van Rob de Nijs en zijn vijftiende top 10-notering, schreef zijn ex-vrouw Belinda Meuldijk zeven van de twaalf liedjes. In 2006, na een huwelijk van 22 jaar, scheidden de twee en hadden een tijdlang geen contact. Maar sinds kort is de vrede getekend en levert Meuldijk, die al sinds 1980 voor de Nijs schrijft, weer tekstbijdragen.

Rob: “Wat zij schrijft, gaat heel vaak over haar en mij. Dat merk ik elke keer weer. Zij laat mij haar woorden zingen. Dat voelt soms een beetje als masochisme, want ze legt me gewoon op de ontleedtafel. Maar ze weet dat met veel humor te doen.”

Over Niet Voor Het Laatst zegt de bijna 75-jarige de Nijs: “Het is een album waarop ik kwetsbaarder durf te zijn dan ooit. Eerlijk en openhartig. Ik kom dichterbij dan ooit.”

Behalve Belinda Meuldijk leverden Frédérique Spigt, Jan Rot, Daniel Lohues, Spinvis, Paskal Jakobsen (Bløf), Maarten Peters, Han Kooreneef, Ferry Lever, Christan Grotenbreg, Ingmar Heytze en Frank Jansen (tevens producer) tekstbijdragen. ‘Papa-oto’, geschreven door Belinda, zingt Rob met zijn zoon Robbert, voor wie hij er vroeger weinig was.

#12 Gregory Porter: Nat ‘King’ Cole & Me

Na vier eigen albums, waarvan twee de top 10 bereikten, Liquid Spirit (#6 in 2013) en Take Me To The Alley (#5 in 2016), komt de Amerikaanse jazzzanger Gregory Porter nu met een coveralbum. Op Nat ‘King’ Cole & Me brengt Porter een ode aan de muziek van crooner Nat King Cole (1919-1965).

vader

Voor Gregory Porter, was Cole, die vooral in de jaren ’50 en ’60 furore maakte met nummers als ‘Mona Lisa’ en ‘For All We Know’, de vader die hij nooit had. Gregory: “Ik stelde mij Nat voor als mijn vader en mijn vriend. Zijn muziek was cruciaal voor me en heeft me eveneens de dood van mijn moeder helpen verwerken ”. Porters moeder overleed voor zijn grote doorbraak.

Tijdens zijn jeugd ontdekte Gregory Porter in de platencollectie van zijn moeder, de muziek van Nat King Cole. Nat ‘King’ Cole & Me is dan ook mede een eerbetoon aan haar. De arrangementen zijn van de Amerikaanse dirigent Vince Mendoza, die vijf jaar chef-dirigent was het Metropole Orkest. Op Nat ‘King’ Cole & Me speelt het London Studio Orchestra. Die zijn er niet bij op 19 en 20 maart 2018, wanneer Gregory Porter optreedt in Carre in Amsterdam, want dat doet hij met ons Metropole Orkest.

#22 Ty Dolla $ign: Beach House 3

We hebben zeker wat gemist, want zowel Beach House 1 als Beach House 2, kregen geen notering in onze albumlijst. Beach House (uit 2012) en Beach House 2 (uit 2013) waren mixtapes en zijn niet bij een grote platenmaatschappij uitgebracht. Beach House 3 is na Free TC uit 2015, het tweede album van rapper Ty Dolla $ign, pseudoniem van de 32-jarige Tyrone William Griffin Jr. uit South Los Angeles, California.

#24 21 Savage / Offset / Metro Booming: Without Warning

De in Domenica geboren Shayaa Bin Abraham-Joseph, alias rapper 21 Savage, is net als LouiVos (zie onder #6) een productief baasje. In juli verscheen Issa Album, dat de 22e plaats bereikte. Nog geen vier maanden later komt hij met het album Without Warning, daarbij geholpen door Offset (echte naam: Kiari Kendrell Cephus uit Lawrenceville, Georgia) van het  raptrio Migos en Metro Booming (=Leland Tyler Wayne uit St. Louis, Missouri).

#25 Chris Brown: Heartbreak On A Full Moon

Niet minder dan 45 nummers telt Heartbreak On A Full Moon, het achtste studioalbum van de Amerikaanse zanger Chris Brown. Het betreft dan ook een dubbelalbum, dat de zanger al in mei 2016 aankondigde. De notering deze week, een 25e plaats, is alleen op basis van digitale verkopen. Vrijdag verscheen het fysieke album, dus wellicht zit er volgende week een hogere plaats in.

#35 Kelly Clarkson: Meaning Of Life

Voor Meaning Of Life, het achtste studioalbum van de Amerikaanse zangeres Kelly Clarkson, is alles uit de kast getrokken. Diverse songschrijvers, waaronder de Britse zanger James Morrison, en producers als Greg Kurstin (Adele, Ellie Goulding, P!nk) en Jesse Shatkin (Sia, One Direction, Rihanna), werkten mee aan het album. Van der dertien nummers schreef Clarkson, die in 2002 de eerste editie van American Idol won, er vier zelf.

#43 Curtis Harding: Face Your Fear

De Amerikaanse zanger Curtis Harding was achtergrondzanger bij onder andere Outkast en Cee Lo Green. Zijn eigen succes kwam na een ontmoeting met Cole Alexander van the Black Lips. De twee, met een gedeelde passie voor vintage soulmuziek, besloten samen muziek te maken. Dat resulteerde in 2014 in Soul Power, het debuutalbum van Harding.

Deze week krijgt Soul Power een vervolg in Face Your Fear. Net als Soul Power komt zijn tweede album ook binnen op de 43e plaats. Stilstand is achteruitgang, maar we denken dat dit niet opgaat voor Curtis Harding, die op 21 november in Paradiso staat.

#77 Stereophonics: Scream Above The Sounds

Tiende album van de Welse band rond zanger Kelly Jones, die alle nummers schreef.

#78 Delain: A Decade Of Delain – Live At Paradiso

In 2002 startte Martijn Westerholt, voormalig keyboardspeler van Within Temptation, het project Delain. Het eerste succes volgde in 2006 met het debuutalbum Lucidity dat de 43e plaats bereikte.

Op 10 december 2016 werd dit 10-jarig jubileum gevierd met een optreden in Paradiso in Amsterdam met zangeres Charlotte Wessels en gastbijdragen van onder andere Alissa White-Gluz (Arch Enemy), Liv Kristine en Burton C. Bell (Fear Factory). De registratie daarvan is nu verschenen op twee cd’s + één DVD.

#91 Leif Ove Andsnes: Sibelius

Na Benny Andersson met Piano (#15 in oktober) is er opnieuw een artiest met een pianoalbum. Het is de 47-jarige Leif Ove Andsnes, afkomstig uit het Noorse Karmøy. In tegenstelling tot Andersson, die pianobewerkingen speelde van eigen nummers, speelt Andsnes werken van de Finse componist Sibelius (1865 – 1957).

Rob de Nijs eert Noord-Holland

Rob de Nijs: Wieringerwaard (80)

Volgens Rob de Nijs is ‘Wieringerwaard’ een ode geworden aan Noord-Holland en heeft dezelfde meeslependheid als ‘Malle Babbe’. “De tekst is zo mooi, bijna literair. En valt zonder meer in de smaak op het gemeentehuis van Anna Paulowna. De burgemeester heeft me al gebeld. Hij is helemaal trots en wil het lied gebruiken ter promotie.” ‘Anna Paulowna’ was in 1966 de negende notering voor Rob de Nijs, en dus maakt Rob hier al meer dan veertig jaar reclame voor. Niet vreemd dus dat tijdens het jubileumgala op zondag 16 maart, de burgemeester en wethouders van de gemeente Anna Paulowna en enkele inwoners uit Wieringerwaard aanwezig waren. Én bollenveredelaar Jan Lighthart die na afloop een nog te vernoemen tulp ter beschikking stelde. Rob is dan ook uitgenodigd om met de bloemendagen naar Anna Paulowna en Wieringerwaard te komen om de tulp ‘Rob de Nijs’ te dopen. En dan is Rob ook verkrijgbaar als tulp!

‘Wieringerwaard’ is de Nederlandse versie van ‘‘Les lacs du Connemaras’ van Michel Sardou uit 1982 (#9). Daarna werd het gecoverd door Band zonder banaan, als ‘De Bankzitter’ (#73 in 2000) en twee keer door Parla & Pardoux met ‘Liberté’ (#42 in 2001) en ‘Liberté 2002’ (#21 in 2002). Rob de Nijs is dus niet de eerste met een Nederlandstalige versie. Het nummer werd uit het Frans vertaald door Jan Rot, die samen met Belinda Meuldijk ook andere Franse liedjes van een Nederlandse tekst voorzag op het album ‘Chansons’.

Album Top 100: Amy Winehouse niet te verslaan

In de Album Top 100 staat Amy Winehouse tien weken bovenaan, maar er zijn maar liefst zes nieuwkomers, allemaal binnen in de top 10, die op haar kroon azen. Duffy komt het dichtste bij, maar ook gerenommeerde namen als Rob de Nijs, Bryan Adams of de Smurfen doen een gooi naar de koppositie. Junkie XL zal het een zorg zijn; hij is met zoveel dingen tegelijk bezig dat albumverkopen hem nog het minst interesseren...


Amy Winehouse: Back to black (1)
De single ‘Valerie’ levert met de week wat in (inmiddels op #3), maar het album ‘Back to black’ van Amy Winehouse weet van geen wijken. Voor de tiende week is het album de bovenste beste in de Album Top 100. Vorige week was het Racoon dat met ‘Before you leave’ de grootste kans maakte om #1 te komen; er waren immers meer dan 30.000 stuks van uitgeleverd. Maar nee: Racoon kwam toen net tekort. Deze week doet Duffy een poging met ‘Rockferry’ (zie ook daar).

De laatste keer dat een album meer dan tien weken op #1 stond, was in 2005. ‘Piece by piece’ van Katie Melua stond elf weken bovenaan, maar dan wel in twee sessies: 9 en 2 weken. Voor een album dat meer dan tien weken onafgebroken bovenaan stond, moeten we terug naar begin 2004. Vanaf 18 oktober 2003 stond ‘’n Ons geluk’ van Frans Bauer zelfs twaalf weken bovenaan. Maar het record aantal weken onafgebroken op #1 staat al sinds 1980 op naam van BZN met het album ‘Grootste hits’, dat veertien weken aan de leiding ging. Dus nog even volhouden Amy!

Óf ze het ook vol kan houden, dat is nog maar de vraag, want inmiddels begint de concurrentie wel érg op te dringen: maar liefst zes albums tegelijk komen deze week in één klap binnen in de top 10!

Duffy: Rockferry (2)
Duffy heeft deze week de ondankbaarste plek te pakken in de hitparade: zowel in de Single Top 100 als in de Album Top 100 strandt ze op een tweede plaats, vlak onder de leidster. In de albumlijst is het verschil wat groter dan dat ene procentje dat haar bij de singles van de koppositie scheidt. ‘Rockferry’ heeft 16% achterstand op Amy’s ‘Back to black’. De titel van Duffy’s album is afgeleid van het dorpje Rock Ferry, een buitenwijk van Birkenhead, een kilometer of vijf van Liverpool vandaan. Volgende week wordt een spannende week voor de zangeres uit Wales; nu heeft ze nog twee ondankbare tweede plaatsen in Nederland, maar volgende week kunnen dat twee glorieuze eerste plaatsen zijn!

Room eleven: Mmm... gumbo? (3)
Hun eerste album, ‘Six white Russians and a pink pussycat’, was vernoemd naar een cocktail, maar op hun tweede plaat hebben de leden van Room eleven hun aandacht verlegd naar eten: ‘Mmm… gumbo?’ verwijst naar een stevig gerecht uit de Amerikaanse staat Louisiana. De muziek is grotendeels hetzelfde gebleven, maar waarom ook niet?: hun debuutalbum heeft inmiddels de platina status. Voor de nieuwe plaat had zangeres Janne Schra stoute plannen: ze stuurde een emailtje naar haar idool, Dayna Kurtz, in New York. Of Dayna zin had in een duetje? Nou, dat had ze, en ze wilde ook wel een handje helpen bij het opnemen van het album. De hele band kwam dus in New York terecht, om de plaat op te nemen in de Kaleidoscope studio van Kurtz’ vaste producer Randy Crafton.

Rob de Nijs: Chansons (6)
Voor het eerst sinds negen jaar staat Rob de Nijs weer eens met een album bij de bovenste tien. In 1999 kwam het album ‘Ballades’ zelfs tot de tweede plaats. Vorig jaar nam Rob het nummer ‘Één melodie (This melody)’ op met de Franse zanger Julien Clerc, dat tot #88 kwam. Geen hoogvlieger dus, maar wel de aanloop naar een volledig album met vertalingen van Franse nummers, waaraan twee jaar is gewerkt. Zo werd ‘Les lacs du Connemara’ van Michel Sardou ‘Wieringerwaard’ en ‘Paris s’eveille’ van Jacques Dutronc werd ‘Parijs ontwaakt’. Je ziet dat het ene lied een heel andere inhoud krijgt, en het andere bijna letterlijk is vertaald. De vertalingen zijn van Belinda Meuldijk en Jan Rot. ‘Chansons’ is het 31ste album van Rob dat een notering krijgt. Twaalf daarvan bereikten de top 10, waarvan ‘Pur sang’ zelfs twee keer (info met dank aan André Lageveen).

2008 is het jubileumjaar van Rob. Hij is niet alleen 65 jaar jong, maar zit ook nog meer dan 45 jaar in het vak. Vorige week zondag, 16 maart, vond in Carré in Amsterdam het jubileumconcert plaats met het Metropole orkest. Tijdens het concert maakte de burgemeester van Anna Paulowna (waaronder ook Wieringerwaard valt), bekend dat er een tulp naar Rob de Nijs zal worden vernoemd. Tevens kreeg de zanger uit handen van Ron Stoeltie, de muziekmanager van Radio 2, een plakkaat uitgereikt voor de verkoop van meer dan 1 miljoen albums in Nederland. Waarmee proficiat!

Bryan Adams: 11 (8)
Over het nieuwe album van Bryan Adams is al net zo weinig te vertellen als over Bryan Adams zelf... ‘The groover from Vancouver’ maakt al een kwart eeuw muziek, maar hij is beduidend minder vaak in het nieuws dan, pak ‘m beet, Britney Spears of Amy Winehouse. De spannendste vraag die journalisten dan ook aan Adams voor konden leggen (en dat is geen grapje), is: “Waarom heb je je nieuwe plaat ‘11’ genoemd?” Het antwoord van Bryan was een grote verrassing voor de Megaman: “Het is mijn elfde studioalbum met nieuw materiaal, dus afgezien van livealbums, soundtracks en verzamelaars. Ik heb verder niet nagedacht over andere betekenissen van het cijfer 11. Er zijn vast al drommen mensen speculeren over de titel, maar echt: wat mij betreft is er geen verborgen boodschap.”

de Smurfen: Wij zijn de smurfen! (10)
De afgelopen week meldde AH dat alle 29 miljoen ‘smurfen’(!) op zijn. Sinds 18 februari voerde de grootgrutter een actie met de blauwe poppetjes, waarbij je er eentje kreeg bij elke € 15,--. Dat heeft AH goed gesmurfd, want het leverde maar liefst € 435miljoen op! De actie is niet geheel toevallig, want dit jaar bestaan de kleine poppetjes vijftig jaar. Het kon dan ook niet uitblijven dat er ook een heel album met liedjes zou verschijnen. Dat is er nu, ‘Wij zijn de smurfen!’, binnen op #10. Sinds 1995 is dit het negende album met smurfenliedjes, en het zesde dat een top 10-positie behaalt. Op ‘Wij zijn de smurfen!’ staan versmurfte covers van liedjes als ‘Don’t stop the music’ van Rihanna (werd ‘Wij zijn de smurfen!’), ‘Relax, take it easy van Mika (werd ‘Daar gaat ie weer’) en ‘Maak me gek’ van Gerard Joling (werd ‘Hens aan dek’).

Van Morrison: Keep it simple (16)
Van de meeste artiesten kunnen we wel zeggen hoeveel platen ze gemaakt hebben, maar bij Van Morrison, de 62-jarige bard uit Ierland, zijn we bijkans de tel kwijt. Volgens de Megaman is ‘Keep it simple’ zijn vijfendertigste album. Het is het eerste in negen jaar tijd waarop alleen composities van zijn eigen hand staan, op alle tussenliggende albums was telkens minstens wel een cover te vinden. Om zijn nieuwe plaat te promoten, gaf Van the Man vorige week een exclusief liveconcert op de Britse radiozender BBC 2. Morrison is sowieso een druk mannetje: hij geeft nog altijd zo’n honderd concerten per jaar. En dat is niet niks voor een man die in de jaren ’70 en ’80 amper in concertzalen te vinden was vanwege podiumangst...

Sarah Brightman: Symphony (20)
Je kunt je bijna niet voorstellen dat Sarah Brightman (Berkhamstead, Hertfordshire, 14 augustus 1960) popzangeres is geweest. Haar carrière begon in 1979 met het hitje ‘I lost my heart to a starship trooper’ als Sarah Brightman & Hot gossip, bij ons een weekje op #50. Daarna legde ze zich toe op musicals, onder andere ‘The phantom of the opera’, speciaal voor haar geschreven door haar toenmalige man Andrew Lloyd Webber. Na haar scheiding ging ze over op opera; ze heeft dan ook een stembereik van drie octaven. In 1992 brak ze wereldwijd door tijdens de openingsceremonie van de Olympische Spelen in Barcelona, waar ze het nummer ‘Amigos para siempre (Friends for life)’ zong met José Carreras (#7). Vijf jaar later strikte ze een andere zanger, Andrea Bocelli, voor het duet ‘Time to say goodbye (con te partirò)’, goed voor een vijfde plek. Op ‘Symphony’, deze week binnen op #20, is opnieuw een aantal beroemdheden te horen. Een oude bekende, Andrea Bocelli, maar ook Fernando Lima en Kiss-zanger Paul Stanley in het nummer ‘I will be with you’, het thema van de tiende ‘Pokémon’ film. Wereldwijd verkocht Sarah Brightman meer dan vijfentwintig miljoen cd’s en twee miljoen dvd’s, waarmee ze ‘s werelds best verkochte sopraan aller tijden is.

Junkie XL: Booming back at you (59)
Junkie XL, ofwel Tom Holkenborg, heeft een nieuw album uit, maar eigenlijk interesseert hem dat geen moer: “Flikker muziek maar het internet op! Ik wil dat mijn muziek als een soort virus de wereld over gaat, of dat nu via illegale downloads is, via iTunes, een game of via een cd. Zo’n cd is nu eigenlijk een heel duur visitekaartje geworden.” Holkenborg woont sinds vijf jaar aan de Amerikaanse westkust en besteedt driekwart van zijn tijd aan het componeren van muziek voor games en films. De overgebleven tijd is voor zijn project Junkie XL. “Ik neem mijn muziek niet zo serieus meer, het zijn momentopnames. Je bent zo goed als het laaste wat je doet.”

De tracks heeft hij vooraf uitgebreid getest op zijn fans, door ze te draaien op de internationale dansvloeren, en door zijn fans via internet te laten schieten op nummers in wording. “Ik vind dat ze daar recht op hebben. Sommige collega’s vinden het verschrikkelijk, die willen twee jaar lang met rust gelaten worden in hun studio.” Wanneer een nummer af is, is het dezelfde avond al op Myspace te downloaden. Holkenborg ziet het allemaal als gratis promotie. “Aan elektronische muziek hangt een cultuur die zo akelig snel werkt, daar kan de platenindustrie niet tegenop!”

Ane Brun: Changing of the seasons (85)
Ane Brunvoll heet ze voluit, en exact twee weken geleden vierde ze haar 32e verjaardag. In 1976 werd ze geboren in het Noorse Molde, maar vanaf 2000 woont ze in Zweden. Ze heeft haar eigen platenmaatschappijtje, DetErMine records, en is toe aan haar tweede album, na haar debuut ‘Spending time with Morgan’ uit 2003.

Elbow: The seldom seen kid (94)
De Megaman kende het bandje nog niet, maar de groep Elbow, afkomstig uit Manchester, bestaat al zo’n jaar of elf en is toe aan zijn vierde album. De indierockers brachten hun debuut uit in 2001 en schreven in 2004 een aardig feit op hun naam: ze waren de eerste Britse band die een tournee door Cuba maakten. De titel van het album is de bijnaam van een vriend van de bandleden, Bryan Glancy, die in 2006 plotseling overleed. Het slotnummer van het album, ‘Friend of ours’, is aan hem opgedragen.

DutchCharts.nl

Album Top 100: honderd keer Rob de Nijs in één box

De Album Top 100 is al een aantal weken lekker stabiel. De grote kerstinkopen zijn gedaan, de belangrijkste albums zijn in de afgelopen paar maanden al verschenen. Weinig nieuws dus onder de zon in de albumlijst; vorige week stond er letterlijk geen enkele nieuwe plaat in de lijst, deze week zijn het er twee.

Paul de Leeuw: Symphonica in rosso (1)
Onveranderd bovenaan: ‘Symphonica in rosso’ van Paul de Leeuw. Vier weken staat de concertregistratie in de lijst en vier weken al staat hij op #1. Van zijn drie voorgaande #1-albums deed alleen ‘Plugged’ het beter: dat stond begin 1994 zes weken bovenaan. ‘ParaCDmol’ hield het in november 1994 ook vier weken op #1 vol, ‘Encore’ stond in mei 1996 één weekje bovenaan.

Amy Winehouse: Back to black (8)
Een opmerkelijk hitfeit voor beroeps-alcoholicus Amy Winehouse: haar ‘Back to black’ staat exact een jaar lang in de lijst, maar stijgt tóch nog eens terug naar de top 10. In februari stond ze al eens op #3 genoteerd, waarna ze wegzakte naar #18. In juli steeg ze echter weer terug tot plek #4. Daarna ging het opnieuw naar beneden, nu met #44 als tussentijds dieptepunt. Maar de weg omhoog werd nogmaals ingeslagen. Dankzij nieuwe aandacht in tv-reclames en een toegevoegde extra bonus-cd (da’s pas lekker dubbelop) klimt Winehouse weer de top 10 in en staat ze deze week op #8.

Youp van ’t Hek: De schreeuwstorm (56)
Afgelopen zaterdag was zijn voorstelling op tv te zien, het afgelopen jaar natuurlijk in het theater en bij deze is hij ook op cd te beluisteren: Youp van ’t Hek is de ‘hoogste’ nieuwkomer in de Album Top 100 met ‘De schreeuwstorm’. Youp scoort met zijn theaterprogramma’s op cd steevast in de top 30, dus we rekenen erop dat ‘De schreeuwstorm’, zeker nu de tv-registratie te zien is geweest, volgende week nog flink gaat doorstijgen. Zijn hoogstbehaalde positie is een #3-notering voor zijn oudejaarsconference 1995.

Rob de Nijs: Rob 100 (95)
Hoe noem je de top 100 van Rob de Nijs-liedjes? Inderdaad: de ‘Rob 100’. Ter gelegenheid van zijn 65e verjaardag, afgelopen Tweede Kerstdag, verscheen er een nieuwe cd-box met maar liefst honderd liedjes uit het repertoire van Rob de Nijs, verdeeld over vijf cd’s. De box is grotendeels samengesteld door de fans, die konden stemmen op hun favoriete nummer. Naast de grote hits staat ook veel onuitgebracht materiaal op de box en een aantal live-opnamen. Een paar maanden geleden, op 19 oktober, bracht auteur Robert Haagsma al een biografie van Rob de Nijs uit. Bovendien verschijnt er van Rob een live-dvd met een overzicht van concerten uit de afgelopen vijfentwintig jaar.

MM28: Rob de Nijs en Julien Clerc: zestigers in tweetalig duet

Rob de Nijs & Julien Clerc: Één melodie (This melody) (94)

Waar hebben we dat eerder gehoord? Een bekend Franstalig nummer wordt heropgenomen en door een tweede act in duetvorm voorzien van een Nederlandstalig gedeelte. Zo scoorde de groep Alderliefste eerder al twee grote hits:
- ‘Laat me/ Vivre’ (samen met Ramses Shaffy en Liesbeth List; #8 in 2005)
- ‘Une belle histore Een mooi verhaal’ (samen met Paul de Leeuw, #14 in 2006)
Ook Xander de Buisonjé deed een poging, maar dat pakte minder succesvol uit:
- ‘Dit is mijn stem/ Casser la voix’ (samen met Patrick Bruel; #64 in 2006).

Deze week voegt ook Rob de Nijs zich in dat rijtje; hij en Julien Clerc slaan de handen ineen voor een remake van ‘This melody’, dat ondanks zijn titel toch echt gedeeltelijk Franstalig is. En inmiddels dus ook gedeeltelijk Nederlandstalig, want Rob maakt er ‘Één melodie’ van. De vertaling is van Jan Rot. Na diens theaterprogramma met vertaalde #1-hits heeft Rot blijkbaar de smaak te pakken. Hij stortte zich nu op het vernederlandsen van het Franstalige repertoire en maakte voor De Nijs ook van ‘Il est cinq heures. Paris s’eveille’ (oorspronkelijk van Jacques Dutronc) een vertaling (het tweede nummer op de cd-single). ‘This melody’ is dus oorspronkelijk van Julien Clerc en stond in 1976 op #1. Voor de nieuwe versie kwam Clerc speciaal naar de studio, voorafgaand aan een conert in Amsterdam. Rob is er beretrots op. “Voor de gelegenheid zingen we allebei zowel Nederlands als Frans. En ik moet zeggen: Nederlands met Juliens Franse accent klinkt geweldig!”

Gezien hun beider staat van dienst in Nederland zou het wellicht gepaster zijn geweest wanneer Julien Clerc een nummer van Rob de Nijs in het Frans had vertaald in plaats van andersom: Rob wordt met kerst 65 jaar en heeft bij deze al 63 hits op zijn naam staan. Julien wordt in het najaar 60 en komt in Nederland met deze erbij tot slechts twaalf noteringen. Een beetje respect voor Rob lijkt ons dus wel op z’n plaats!