Rufus Wainwright in de voetsporen van zijn ouders

Rufus Wainwright: Out of the game (99)

Nog steeds vinden we het onbegrijpelijk dat ‘Going To A Town’ van Rufus Wainwright eigenlijk nergens een hit is geworden (#54 in de Britse hitparade kun je niet echt een groot succes noemen). In het nummer, afkomstig van zijn album ‘Release the stars’ uit 2007, trekt Rufus van leer tegen de Verenigde Staten van Amerika. Hij houdt van Amerika, maar vanwege onder andere de regering Bush, is er veel fout in het land. Hij zingt dan ook ‘I’m so tired of America’. Dankzij onder andere Radio 2 presentator Stefan Stassen, bereikte het nummer in 2007 de 979e plaats van de Top 2000.

Vorige week vrijdag, 27 april 2012, was Rufus in het land voor een concert in de Melkweg in Amsterdam. Vlak daarvoor stond hij in De Wereld Draait Door en zong daar zijn huidige single ‘Out of the game’, tevens titel van zijn album dat deze week op #12 blijft staan.

met de paplepel

Rufus Wainwright (Rhinebeck, New York, 22 juli 1973) komt uit een muzikaal nest en kreeg de muziek met de paplepel. Zijn vader is zanger London (Snowden) Wainwright III, zijn moeder zangeres Kate McGarrigle, bekend van het duo Kate & Ann McGarrigle en hun hit ‘Complainte pour Ste. Catherine’ (#18 in 1976). Daarnaast is Martha, de zus van Rufus, ook zangeres. Op zijn derde scheidden hun ouders en werd Rufus opgevoed door zijn moeder Kate in het Canadese Montreal.

Als je met zoveel muziekbeoefenaars opgroeit, dan kan het bijna niet anders dat je er zelf ook mee aan de gang gaat. En dus leerde Rufus al op zijn zesde pianospelen. Vanaf zijn dertiende jaar trad hij geregeld samen met zijn zus Martha, moeder Kate en haar zus Anna op als de groep McGarrigle sisters and family. Op zijn zestiende had hij al twee nominaties op zak: eentje voor beste liedje (‘I’m a running’ dat hij zong in de film ‘Tommy Tricker and the stamp traveller’) en eentje in de categorie ‘veelbelovende artiest’.

Twee jaar daarvoor ontdekte Rufus Wainwright zijn homoseksualiteit, wat hem in de war bracht. Hij heeft er nooit met zijn ouders over kunnen praten. Door zijn levensstijl raakte hij verslaafd aan drugs, maar wist daar ook van af te kicken. Op zijn veertiende was hij in aanraking gekomen met de opera, dat nog altijd terug te horen is in zijn muziek.

‘Out of the game’, zijn zevende studioalbum, is geproduceerd door Mark Ronson. Aan het album werkte ook zijn zuster Martha mee, alsmede Sean Lennon. Zowel in de Britse als Deense albumlijst bereikte het de 5e plaats. Pas deze week komt het ook uit in zijn eigen Amerika. Tot nu toe kwam hij daar niet hoger dan de 23e plaats, dat was met ‘Release from the stars’.

Hitflits: The Kyteman orchestra pakt Trijntje Oosterhuis terug

Vorige week deed the Kyteman orchestra al een aanval op de eerste plaats, maar was Trijntje Oosterhuis met haar album ‘Wrecks we adore’ nog te sterk. Deze week probeert Colin Benders met zijn orkest het opnieuw en dit keer met succes. Na een afwezigheid van twee weken pakt the Kyteman orchestra de eerste plaats terug met het gelijknamige album en staat nu in totaal voor de derde week bovenaan de Album Top 100. Twee weken geleden werd het album van de eerste plaats verdreven door … Trijntje Oosterhuis! Zij zakt naar de tweede plaats en levert relatief meer dan een kwart in.

Van de eersteweeks noteringen is er geen een die ook maar een moment in de buurt is geweest van de #1-positie. De hoogste is ‘Little broken hearts’ van Norah Jones op #3. Vlak daaronder, op #4, maar met nog geen half procent verschil, komt ‘The rush of life’ van VanVelzen binnen, waarmee Roel na ‘Unwind’ (#1 in 2007), ‘Take me in & hear me out’ (#8 in mei) en ‘Hear me out’ (#9 in september), beide in 2009, zijn vierde top 10-album op rij scoort. Vorige week donderdag, 27 april, heeft Roel, naar eigen zeggen ‘zijn meest persoonlijke album’, gepresenteerd op het dak van Nationale Nederlanden in Rotterdam.

Goed nieuws voor de liefhebbers van Alabama shakes (waaronder wij ook onszelf rekenen), want hun debuutalbum ‘Boys & girls’ stijgt van 11 naar #7; de hoogste notering tot deze week was twee keer #10. De stijging dankt de groep mede aan het concert, afgelopen dinsdagavond in ‘Bitter zoet’ in Amsterdam, en het optreden even daarvoor in De Wereld Draait Door.

Het restant eersteweeks noteringen:
#17 Jaman: In m’n dromen [NL]
#27 Marilyn Manson: Born villain
#38 Dash Berlin: #musicislife [NL], tranceproject uit Den Haag bestaande uit Eelke Karlsberg, Sebastiaan Molijn en Jeffrey Sutorius
#44 Europe: Bag of bones, 9e studioalbum van de groep van ‘The final countdown’, hit van het jaar 1986, ze bestaan dus nog steeds!

#48 Jodymoon: The life you never planned on [NL], duo uit Maastricht bestaande uit Digna Janssen (zang, piano) en Johan Smeets (gitaar, dobro, banjo, percussie, zang). Live worden ze ondersteund door Marie-José Didderen (cello) en Wim Spaepen (viool)


#50 NNB: Bjusterbaarlijk hurd [NL], tweede album van Friese rockband, die bestaat sinds 2007
#58 Johnny Contant: De zwarte ruiter [NL], alter ego van de Zeeuw Sven Cruson
#61 George Harrison: Early takes vol. 1
#62 Santigold: Master of my make-believe
#70 Walter Trout: Blues for the modern daze
#72 Toots Thielemans: 90 yrs.
#77 Marlous: Verslaafd aan muziek [NL]
#83 Moonspell: Alpha noir, Portugese band
#99 Dandy warhols: This machine

In de Back Catalog Top 50, de lijst met oudere albums blijft ‘The ultimate collection’ van Whitney Houston het bestverkochte album, voor de achtste week inmiddels. Wel dreigt ‘19’ van Adele, want dat volgt op nog geen 5%. Wellicht dat het haar volgende week lukt om de eerste plaats ter heroveren.

We hadden twee scenario’s klaarliggen voor de #1 in de Single Top 100. De meest voor de hand liggende pakken we nu uit de kast.

De gehele week voerde ‘I follow rivers’ van Triggerfinger de voorlopige lijst aan, op ruime afstand gevolgd door ‘Balada’ van Gusttavo Lima. Vanaf donderdag werd de afstand tussen de twee nummers kleiner en leek het er zelfs even op dat Lima nog de eerste plaats zou pakken. Als de hitweek een dag langer was geweest, was het hem zeker gelukt. Nu moet hij genoegen nemen met een tweede plek, maar met uitzicht op de #1, want het verschil is slechts 7%. En dus blijft Triggerfinger, nu al voor de negende achtereenvolgende week, de bovenste beste.

Het Europees Kampioenschap voetbal begint pas over een maand, maar de eerste voetbalhit wordt nu al gescoord: ‘Nederland is weer helemaal oranje’ door Wilfred Genee & Johan Derksen, hoogste eersteweeks op #10. Het nummer maakt deel uit van een heel album met EK-liedjes, waarvan de opbrengst bestemd is voor de stichting Spieren voor spieren. Het zal zeker niet de laatste voetbalhit dit jaar zijn!

Naast de hit van Genee & Derksen op #10, is ‘Kom maar op’ van Jeroen van der Boom, het tweede nummer dat niet eerder in de top 10 stond. Het nummer stijgt in de vierde week van 11 naar #8 en is Jeroen zijn eerste top 10-notering sinds de #1-hit ‘Niemand anders’ (eind 2011) en zijn dertiende in totaal.

De andere, tien, eersteweeks noteringen deze week zijn de volgende:
#38 Frans Duijts & Django Wagner: In ons café
#69 Bløf: Later als ik groter ben
#81 Nelly Furtado: Big hoops (bigger the better)
#82 Jack Kunkels: De mooiste tijd van het jaar
#84 Avicii: Silhouettes
#86 Jordan Peeters: Ik geloof in jou
#88 David Guetta: The alphabeat
#94 Jan van Est: Ik ben zo blij vandaag
#98 Calvin Harris feat. Ne-Yo: Let’s go
#99 Rufus Wainwright: Out of the game

Normaal gesproken besteden we geen aandacht aan nummers die op herhaling gaan. Maar deze week maken we daar een uitzondering voor. Afgelopen woensdag werd Ajax voor de 31e keer Landskampioen. Als gevolg van het hele gebeuren hierom heen, gaat ‘De Ajax marsch (het officiële clublied)’ van de Ajax marsch op herhaling op #87. Het nummer stond vorig jaar twee weken genoteerd (n.a.v. de 30e Landstitel) met als hoogste notering #23.

Morgen is het 5 mei, bevrijdingdag, dag van de vrijheid. Ook al wordt het geen echte zonnige dag, laat dat jou er niet van weerhouden om één van de dertien bevrijdingsfestivals (de veertiende in Apeldoorn gaat niet door vanwege het ontbreken van genoeg beveiliging!) te bezoeken met optredens van onder andere Go back to the zoo, Alain Clarke en Nick & Simon, dit jaar de ambassadeurs van de vrijheid. Vier in ieder geval je vrijheid en geef het door, want vrijheid is niet vanzelfsprekend! Veel plezier.

Na het weekend melden we ons weer met een nieuwe Megaman.

Megaman bij week 17 – 28 april 2012

Welkom bij de Megaman, waarin Triggerfinger Canadese zangeres ver voor blijft, Rihanna scoort met een Australisch cabaretliedje, Henk Bernard zijn hits uit Duitsland haalt, Willem Barth met een nieuw geluid komt en Twenty 4 seven op de oude voet doorgaat, maar dan wel met een nieuwe zangeres. Dat en meer over de hits in de Single Top 100 van deze week.

Triggerfinger blijft Canadese zangeres ver voor

Triggerfinger: I follow rivers (live @ Giel! – VARA 3FM’) (1) *** achtste week op #1 ***

In de Vlaamse hitparade is Triggerfinger na zeven weken de eerste plaats kwijt. De Braziliaanse zanger Gusttavo Lima sprint daar in de tweede week met ‘Balada’ naar de eerste plaats. De grote vraag was deze week, zou hem dat ook in Nederland lukken? Nee, Lima boekt weliswaar een winst van 25 plaatsen, maar moet voorlopig Carly Rae Jepsen met ‘Call me maybe’ voor zich dulden. Jespen verkoopt een kwart minder dan het nummer van Triggerfinger, waarvan de afgelopen week ruim 6.000 stuks zijn verkocht.

Voor deze week blijft ‘I follow rivers’ van Triggerfinger dus #1 in de Single Top 100, en dat voor de achtste week. De voorlaatste keer dat een nummer zolang bovenaan stond, was in 2009: ‘Halleluja’ van Lisa, dat het zelfs tien weken volhield. De voortekenen wijzen er niet op dat Triggerfinger de komende week het veld moet ruimen en ach die tiende week komt dan ook nog wel.

alleen nog verkoop

Er zijn lijsten waar de groep wel hun eerste plaats moet inleveren, maar die tellen ook een subjectief gegeven als airplay mee. In de Single Top 100 tellen nu nog uitsluitend de aantallen downloads en fysieke cd-singles mee. GfK Dutch Charts, de instantie die de meeste hitparades samenstelt, onderzoekt hoe nog dit jaar muziekstreaming (zoals Spotify, dat al aan hen rapporteert) kan worden meegenomen voor de Single Top 100. De grote vraag hierbij is, wat voor wegingsfactor moet je dat dan geven ten opzichte van een download of een fysieke cd-single? Sinds maart van dit jaar wordt voor de Amerikaanse Billboard Hot 100 streaming meegenomen, maar heeft nog geen noemenswaardige noteringen opgeleverd.

Wiz Kalifa lift mee op succes Maroon 5

Maroon 5 feat. Wiz Kalifa: Payphone (21) *** hoogste eersteweeks ***

‘Moves like Jagger’, de vorige single van Maroon 5 feat. Christina Aguilera, ging in première tijdens ‘The voice of America’. Het nummer werd hun grootste hit (#2 in 2011). Zanger Adam Levine en Christina Aguilera zijn coaches in het programma. Niet zo vreemd dus dat ‘Payphone’, het nieuwste nummer van de groep feat. Wiz Kalifa, ook in dat programma, op 16 april, voor het eerst te zien was.

Op het nummer, afkomstig van het vierde album ‘Overexposed’ dat in juni verschijnt, doet de Amerikaanse rapper Wiz Kalifa mee. Kalifa (echte naam Cameron Jibril Thomaz, geboren op 8 september 1987 in Mino, North Carolina) bracht al in 2006 zijn eerste album ‘Show and prove’ uit. Het grote succes kwam echter pas bij ‘Rolling papers’, zijn vierde album dat vorig jaar verscheen en bij ons de 44e plaats bereikte. Daarvan werd ‘Black and yellow’ een redelijke hit (#44).

Nog beter ging het toen Kalifa met Snoop dogg (een persoonlijke vriend) en Bruno Mars het nummer ‘Young, wild & free’ opnam. Eind december 2011 stond het nummer een weekje op #11 en het nummer staat nog steeds genoteerd, al een half jaar, deze week op #66. Hoewel zijn bijdrage op ‘Payphone’, binnen op #21, niet echt overtuigend klinkt, wordt het volgende week wel zijn eerste top 10-hit.

Rihanna scoort met Australisch cabaretliedje

Rihanna: Where have you been (23)

De hits van Rihanna blijven elkaar snel opvolgen. Zowel in 2010 als 2011 scoorde ze er vijf en dat zit er voor 2012 ook wel in. Want ‘Where have you been’, binnen op #23, is na ‘Talk that talk’ (#61 in maart) en ‘Princess of China’ (#48 in februari) al haar derde hit dit jaar. ‘Where have you been’ nam ze op in kamer 654 van het Grand hotel in Oslo, Noorwegen. Het nummer is medegeschreven door Calvin Harris, waarmee Rihanna het nummer ‘We found love’ opnam, dat nog steeds genoteerd staat, in de 31e week inmiddels, deze week op #72.

Australië

De basis van ‘Where have you been’ ligt in het jaar 1959, toen zowel Rihanna (geboren op 20 februari 1988) als Harris (van 17 januari 1984), nog lang niet waren geboren. Het gaat om het nummer ‘I’ve been everywhere’, geschreven door Albert Geoffrey McElhinney, kortweg de countryzanger Geoff Mack, uit Australië. Mack had een tijdje het amusement verzorgd in een vakantiepark. Vervolgens werd hij benaderd voor een cabaretact in Sidney, waarop hij bezig ging met een nummer dat zou dienen voor de opening.

Thuis in Queensland, omgeven door kaarten van Queensland, New South Wales en Victoria met plaatsen waar hij was geweest, schreef hij het nummer, waarin 94 (!) Australische steden worden opgesomd. Hij noemde het ‘Swagman rock’ en vanaf het begin was het een succesnummer.

In 1961 adviseerde iemand van Festival records hem, om het nummer een andere naam te geven. ‘Swagman rock’ wordt geassocieerd met rock ’n roll muziek, dat minder populair werd. Geoff Mack (links op de foto) volgde het advies op en vanaf januari 1962 veranderde heette zijn nummer ‘Where have you been’. Vervolgens nam Leslie Morrison (rechts), alias zanger Lucky Starr, het nummer op en stond er in Australië vijftien weken mee op de eerste plaats.

coverversies

Voor de Canadese zanger Hank Snow schreef Mack een versie met Amerikaanse plaatsnamen, die er een #1-hit mee scoorde in de Countrylijsten. Van ‘I’ve been everywhere’ zijn niet minder dan 130 coverversies verschenen, van Johnny Cash tot DJ Ötzi. Daaronder dus ook versies in andere talen en over andere steden. Een Nederlandstalige versie is er echter nog niet. Wellicht dat die er nu komt, nu Rihanna er met het afgeleide van het originele nummer, haar 39e hit mee scoort.

Henk Bernard shopt nog steeds in Duitsland

Henk Bernard: Jij voelt aan als goud (56)

Vorig jaar september scoorde de toen 45-jarige Henk Bernard een eerste hit met ‘Tranen zijn niet alleen om te huilen’ dat het zes weken volhield met als hoogte notering #50. Begin dit jaar verscheen de opvolger, ‘Een ster zal schijnen over jou’, dat een weekje korter stond genoteerd en drie plaatsen lager eindigde: #53. Deze week is Bernard toe aan zijn derde notering, ‘Jij voelt aan als goud’, waarvan we voor Henk hopen dat de neergaande spiraal niet doorzet. De basis van al zijn drie hits ligt in Duitse Schlagers. ‘Jij voelt aan als goud’, heet ‘Ich vermisse Dich’ van Andreas Lawo en komt uit 2009.

Rinus Werrens heeft nu alle ruimte om te scoren

Rinus Werrens: Maria (76)

Vraagje: wat is de overeenkomst tussen Rinus Werrens (op #76) en Willem Barth (op #77)? Antwoord: Tekstschrijfster Alie Bakker, die nummers schreef voor Willem en schrijft voor Rinus. ‘Maria’ is van haar hand, Manfred Jongenelis deed de productie. Bakker zingt ook zelf haar eigen liedjes, in 2010 bracht ze het album ‘Open je hart’ uit.

Rinus Werrens (Breda, 20 oktober 1993) wordt wel de jeugdige uitvoering van Willem Barth genoemd, die 17 jaar ouder is, want beide vissen in dezelfde muzikale vijver. Sinds vorig jaar is Barth echter een andere muzikale weg ingeslagen (zie onder #77), en heeft Werrens dus de hele vijver tot zijn beschikking! Muzikaal gezien doet ‘Maria’ ons (zeker in het begin) denken aan ‘Niemand laat zijn eigen kind alleen’ van Willy & Willeke Alberti, beter bekend als ‘Save your love’ van René & Renato (#2 in 1983).

Willem Barth komt met een nieuw geluid

Willem Barth: Ik wil ’n beetje dit (77)

Vorig jaar maakte Willem Barth (Doetinchem, 22 februari 1976) de overstap naar platenmaatschappij CNR en kwam daarmee onder de hoede van het schrijversduo Emile Hartkamp en Norus Padidar, die tientallen hits schreven voor onder andere Frans Bauer en Marianne Weber. Voorheen scoorde Willem vier top 30-noteringen, waaronder een #7-notering voor ‘Bella bella signorina’ (in 2010). Met Hartkamp en Padidar moet dat ook kunnen. ‘Ik wil ’n beetje dit’ is de eerste proeve of het nieuwe geluid van Willem aanslaat en anders moet hij zelf maar eens met zijn vuisten op de tafel slaan!

Voor de goede orde: ‘Zeg me’, dat begin dit jaar niet verder kwam dan de 88e plaats, was een cover van ‘Ai se eu te pego!’ van Michel Teló. Het nummer was een muzikaal uitstapje dat toevallig voorbij kwam en dat kon Willem niet laten schieten. Binnenkort komt hij met een nieuw album waarop ‘Zeg me’ en ‘Ik wil ’n beetje dit’ komen te staan.

Twenty 4 seven heeft nieuwe zangeres

Twenty 4 seven feat. Stay-C & Li-Ann: The reason (91)

Al in 2010 kondigde Ruud van Rijen, de man achter Twenty 4 seven, een single aan met een nieuwe zangeres: Li-Ann. Die is er nu eindelijk: ‘The reason’. Als we de C.V. van Li-Ann bekijken, dan blijkt dat we haar al langer kennen.

Li-Ann heeft voluit Lianne Lucia van Groen (Zaandam, 17 maart 1985), en was één van de vijf zangeressen van Raffish dat eind 2004, de talentenjacht ‘Popstars – the rivals’ door het scoren van een #1-hit met ‘Plaything’. In 2006 stopte Raffish en kort daarna werd Lianne benaderd door Regi Penxten (bekend van Milk inc.), om de leader van het Belgische tv-programma ‘We like to party’ in te zingen. De tune verscheen op single onder de titel ‘Friday’ en werd een Top 20 Hit in Vlaanderen.

In 2007 nam ze als Li-Ann de single ‘Pop the cherry’ op dat een weekje op #95 stond. Twee jaar later maakt ze samen met Sharon Doorzon (ook voormalig Raffish) deel uit van Twenty 4 seven en sinds 2010 is ze de enige zangeres. In dat jaar verscheen ‘Slave to the music (reloaded)’, dat niets deed.

Sinds 1991 komt de mannelijke inbreng van rapper Stay-C. Stacey ‘Stay-c’ Paton (Rotterdam, 31 januari 1969) bracht in 1988 zijn eerste single uit ‘Turn up the music’. Twee jaar later werd hij gevraagd om een rapper te vervangen die ziek werd en op het punt stond op tournee te gaan door Europa als voorprogramma van Twenty 4 seven featuring Captain Hollywood, dat bestond uit zangeres Nance en rapper Tony Dawson-Harrison. Toen Tony in 1991 de groep verliet wegens een meningsverschil met Ruud van Reijen, de man achter Twenty 4 seven, vroeg ze Stay-c om hem te vervangen.

Die wisseling was niet verkeerd voor de dance-act, want vanaf dat moment scoorden ze de ene na de andere hit in binnen en buitenland, waaronder ‘Slave to the music’ en ‘Is it love’, beide #6 in 1993. Nadat de twee elkaar in 1996 niet meer konden luchten of zien, stapte Nance er uit, en ging Stay-C verder met zangeres Stella. Ook bracht hij nummers uit onder zijn eigen naam Stacey Paton en als Stay-C Paton. Vorig jaar scoorde hij met ‘I am no superman’ een #11-hit, samen met Jeronimo. Daarnaast heeft Stacy-C zijn oude liefde, het draaien van house classics, opgepakt en kun je hem dus tegenkomen op vooral 90-er jaren feesten.

C2C leerde alles door naar video’s te kijken

C2C: Down the road (97)

C2C staat niet voor Cradle to cradle (een nieuwe kijk op duurzaam ontwerpen) maar voor Coup2Crosse, in het Frans een term die gebruikt wordt bij het dj-en. De term komt uit 1996 van de mixtape ‘Turntablism’ van de Amerikaanse dj Babu. De term is ontleend aan het mengpaneel van de cross-fader.

C2C is een groep van vier Franse dj’s. De vier, DJ Pfel (Pierre Forestier), 20Syl (Sylvain Richard), Atom (Thomas le Vexier) & Greem (Guillaume Jaulin) zaten op dezelfde school. Naast skateboarden, basketbal en het spelen van videospelletjes, hadden ze nog een gezamenlijke passie: muziek maken. 20Syl en Greem kenden elkaar van de rapgroep Hocus pocus, de andere twee zouden later het dj-duo Beat torrent vormen. De muzikale gemeenschappelijke deler van de vier was Amerikaanse hiphop van acts als Wu tang clan en A tribe called quest.

video’s kijken

De kunst van het dj-en en alles wat daar mee te maken heeft, leerden ze van het kijken naar heel veel video’s, want geen van de vier heeft een muzikale achtergrond. Door de jaren heen ontwikkelden ze een eigen stijl, die ook nationaal en internationaal aansloeg. In 2003 werden ze als eerste dj-team wereldkampioen hiphop. Dat bleven ze nog drie jaar daarna, iets wat nog niet weer is gepresteerd. C2C bestaat sinds 1998, en toch verscheen pas in januari van dit jaar hun eerste EP ‘Down the road’. Volgens Greem komt dat omdat ze allemaal druk waren met eigen projecten. Gezien het succes van de EP hebben ze daar voorlopig weinig tijd meer voor.
In mei komen de vier met hun eerste album.

Hitflits: Trijntje Oosterhuis en Triggerfinger houden stand

Het kon deze week alle kanten opgaan. Gedurende de week hebben zowel the Kyteman orchestra als Jason Mraz aan de eerste plaats geknabbeld van Trijntje Oosterhuis. Tot het laatst bleef het spannend, maar geen van beide is er ingeslaagd de eerste plaats te bemachtigen. En dus blijft ‘Wrecks we adore’ van Trijntje Oosterhuis, vorige week binnen op #1, op de eerste plaats staan van de Album Top 100. Het overwicht op de voormalige #1, ‘’The Kyteman orchestra’ dat van 3 naar #2 stijgt, is ruim 15%.

Afgelopen zaterdag, 21 april 2012, vond voor de derde keer Recordstore day plaats. Tijdens deze dag waren in 80 platenzaken (want er wordt nog steeds vinyl verkocht) optredens van diverse Nederlandse artiesten en werden unieke nummers op cd of elpee aangeboden. Bij aankoop van € 20,-- kreeg je er de vinylsingle ‘B-kantje’ van Spinvis bij, dat hij speciaal voor deze dag had opgenomen. Volgens coördinator Marlein Parlevliet is de dag goed verlopen en zijn er goede resultaten behaald. We zien dat aan de volgende noteringen:
#19 Blaudzun: Heavy flowers
#24 Head, heart & hands
#33 Chef ‘Special: One for the Mrs.
#32 Case Mayfield: The many colored beast
#40 Face tomorrow: Face tomorrow
#48 Splendid: Connect back to the stars

Met uitzondering van het album van Blaudzun, dat van 45 naar #19 stijgt, gaan de andere albums allen op herhaling. Met Case Mayfield is nog wat bijzonders aan de hand, want hij verbeterde die dag het aantal instores op één dag met twee optredens. Vorig jaar deed Eefje Visser er negen.

Dan volgen hier de eersteweeks noteringen:
#9 Mon amour: Sing me a song [NL]
#12 Rufus Wainwright: Out of the game
#16 Arjen Anthony Lucassen: Lost in the new real [NL]
#38 Shaking godspeed: Hoera [NL]
#54 Avant la lettre: Belief [NL], groep uit Amsterdam
#55 ABBA: The visitors deluxe edition
#61 Minus of the tiger: Minus the tiger [NL],begonnen als huiskamerproject door Anne Broekman en haar man Maarten Besseling (tevens producer van In a cabin with)
#64 Nino: Stille wateren diepe gronden [NL]
#85 Paradise lost: Tragic dol, Britse metalband
#86 Paro Stelar: The princess, 37-jarige dj/producer uit Oostenrijk, echte naam: Marcus Füreder

kinderliedjes

In het bovenstaande rijtje mist het album ‘Walla kristalla – liedjes van overal’ van Saartje van Camp dat binnenkomt op #45. Saartje komt uit Sint-Job-in’t Goor, en studeerde cello aan het Leuvense Lemmensinstituut. Na een cursus in Zwitserland belandde ze in Nederland. Via haar leraar kreeg ze een klus, ze mocht als celliste optreden met Spinvis. Ze is onder andere te horen op het nummer ‘Lupo Thomas’. Saartje is theatermaker en speelde in diverse muziektheaterproducties, werkte samen met dichters Simon Vinkenoog en Ingmar Heytze, is actief in kamermuziekensembles en tangostrijkkwartetten en heeft haar medewerking verleend aan kindervoorstellingen.

fiets

Op een dag fietste ze in Amsterdam langs een gemengde school en hoorde kinderen uit verschillende landen oer-Hollandse Sinterklaasliedjes zingen. Dat maakte haar nieuwsgierig naar de liedjes die de ouders en grootouders van deze kinderen thuis voor hen zouden zingen. Gedurende twee jaar maakte ze in Amsterdam opnamen van kinderliedjes van over de hele wereld. Overal vroeg ze mensen om voor haar te zingen en zo verzamelde ze meer dan driehonderd liedjes uit meer dan dertig landen.

Saartje koos vijftien liedjes uit in diverse talen, waaronder Russisch, Chinees, Arabisch, Surinaams, Grieks, Pools en Moluks. Deze werkte ze uit met de muzikanten Oene van Geel, Michiel van Dijk. Brice Soniano, Afra Mussawisade, Sanne van Delft, Nout IngenHousz, Jurgen de Bruyn en Spinvis. Sommige liedjes zijn opnieuw ingezongen of voorzag ze van een tweede stem. Veel van de buitenlandse teksten zijn vertaald of aangevuld met nieuwe strofen. Samen met Spinvis produceerde ze het album, die ook als muzikant te horen is. Hij bespeelt onder andere blaadjes, takjes, theelepeltjes en een fietsbel! Het album is al in november verschenen

Nog even over naar de Back Catalog Top 50, de lijst met oudere albums. Daarin blijft ‘The ultimate collection’ van Whitney Houston het bestverkochte album, in totaal voor de zevende week.

Daarnaast zijn er twee opvallende noteringen in deze lijst. De eerste, op #11, is ‘Greatest hits’ van the Band, een album uit 2000. Aanleiding voor deze notering is het overlijden van drummer/zanger Levon Helm, op donderdag 19 april 2012. De andere notering die opvalt is ‘At home’, het eerste album van Shocking blue uit 1969, dat in maart 1970 de 4e plaats bereikte. Op het album staan onder andere de hitsingles ‘Venus’ en ‘Long and lonesome road’. Aanleiding voor deze notering is een aflevering van het tv-programma ‘Classic albums’, afgelopen zaterdag. Daarin deed zanger/componist Robbie van Leeuwen, het een en ander uit de doeken en speelde sinds 27 jaar weer gitaar.

In de Single Top 100 is alles bij het oude gebleven. Dat wel zeggen aan de kop, want nog steeds prijkt ‘I follow rivers’ van Triggerfinger bovenaan, nu al voor de achtste week. De voorlaatste keer dat een nummer het minstens acht weken volhield was in 2009: ‘Halleluja’ van Lisa, dat zelfs tien weken bovenaan stond. De kans dat Triggerfinger dat aantal ook gaat halen, wordt met de week groter. Zeker nu het Carly Rae Jepsen het met ‘Call me maybe’ weer niet gelukt is, ze blijft #2 op 26%. Vlak daaronder (op bijna 1%), volgt de andere kanshebber, ‘Balada’ van Gusttavo Lima, gestegen van 28 naar #3.

Ook nieuw bij de bovenste tien is ‘New age’ van Marlon Roudette dat in de 13e week van 11 naar #10 stijgt. Aan de rand van de top 10, gestegen van 21 naar #11, is ‘Kom maar op’ van Jeroen van der Boom.

Rest nog een uniek hitfeit: een artiest die met twee nummers genoteerd staat en beide langer dan 1 jaar. Dat kan niet anders dan Adele zijn. Het zijn de nummers ‘Someone like you’ (op #52 van #54), in de 53e week en ‘Rolling in the deep’ (op #66 van #61), in de 74e week.

Gaan we snel over naar slechts 7 eersteweeks noteringen:
#21 Maroon 5 feat. Wiz Kalifa: Payphone
#23 Rihanna: Where have you been
#56 Henk Bernard: Jij voelt aan als goud
#76 Rinus Werrens: Maria
#77 Willem Barth: Ik wil ’n beetje dit
#91 Twenty 4 seven feat. Stay-C & Lilian: The reason
#97 C2C: Down the road

We gaan weer een lang weekend tegemoet met hopelijk een zomerse Koninginnedag. Kijken of we nog wat leuke cd's op de kop kunnen tikken. Ergens dit weekend melden we ons dan weer met een nieuwe Megaman.

Megaman bij week 16 – 21 april 2012

Welkom bij de Megaman, waarin Triggerfinger platina krijgt, Nick & Simon weer een #1-hit mislopen, Gusttavo Lima het Braziliaanse vuurtje opstookt en Henk Dissel het Nederlandse, the Golden earring hun 60e hit scoort, Gerard van Maasakkers zich blootgeeft en prijs wint en Xander de Buisonjé van platenmaatschappij en taal verandert.
Dat en meer over de hits in de Single Top 100 van deze week.

Platina voor Triggerfinger

Triggerfinger: I follow rivers (live @ Giel! – VARA 3FM’) (1) *** zevende week op #1 ***

Toegegeven, we zaten er naast. Vorige week was het niet de (voorlopig) laatste week voor ‘I follow rivers’ van Triggerfinger bovenaan de Single Top 100, want ze staan er nog steeds en hebben inmiddels de platinastatus (= 20.000 downloads) bereikt! Het nummer staat nu voor de zevende week bovenaan, en ook nog steeds in de Vlaamse hitparade. Daarmee evenaart ‘I follow rivers’ de zomerhit uit 2003: ‘Summer jam 2003’ van the Underdog project vs the Sunclub dat ook zeven weken gelijktijdig #1 stond in beide lijsten.

Er zijn nu nog twee Belgische artiesten die langer dan zeven weken de eerste plaats in Nederland bezet hielden. Dat waren in het pre-Megatijdperk: Rocco Granata met ‘Buona notte bambino’ (12x in 1963) en Adamo met ‘Vous permettez monsieur’ (11x in 1964). Import-Belgen, want het zijn oorspronkelijk Italianen. Of Triggerfinger het zolang zal volhouden, weten we over vijf weken!

Nick & Simon lopen weer #1-hit mis

Nick & Simon: Vrij (4)

Vorige week kwam ‘Vrij’ van Nick & Simon binnen op de dertiende plaats. Dat was uitsluitend op basis van de download, want er was nog geen fysieke cd-single voorhanden. Die verscheen een week geleden. En met nog een nieuw nummer, ‘De mooiste melodie’ én de videoclip van ‘Vrij’, verwachtten wij deze week een #1-positie.

Op maandag, dus met de eerste verkopen van de fysieke cd-single, steeg het nummer weliswaar naar de tweede plaats, maar liep nog zo’n 20% achter op ‘I follow rivers’ van Triggerfinger. Wellicht dat het er nog inzat op dinsdag, want daarna zou het niet meer lukken. Het effect van hun optreden in ‘Life4you’ vorige week zondag, ebde langzaam weg en verdere ondersteuning, zoals instores, ontbrak. Op dinsdag ging het echter de verkeerde kant op, want ‘Vrij’ zakte een plaatsje en uiteindelijk blijft er een 4e plek over met nog niet de helft van de verkopen van de #1 van deze week.

onvoldoende

Waar voorheen de fysieke verkopen van singles van Nick & Simon, maar ook van Jan Smit, voldoende tegenwicht gaven aan downloads, is dat niet meer het geval. Sterker, het is al de derde keer achtereen dat een single van het duo niet de eerste plaats bereikt. Iets wat daarvoor, met uitzondering van ‘Vlinders/Sant’s party’ (#5 in 2010), ondenkbaar was, toen ze zes keer achtereen een #1-hit scoorden. Die andere twee nummers die ook niet #1 kwamen, zijn: ‘Een zomer lang’ (#3) en ‘Bij je zijn (live in Symphonica in rosso 2011)’ (#6), beide in 2011. Willen ze dus weer een keer #1 komen, dan zullen Nick & Simon meer extra’s voor de fans uit de kast moeten trekken, want deze keer was het onvoldoende.

Gusttavo Lima stookt Braziliaanse hitvuur op

Gusttavo Lima: Balada (28) *** hoogste eersteweeks ***

Terwijl Henk Dissel op ‘Lange nacht’ teruggrijpt naar een oud nummer van Michel Teló (zie onder #79), krijgt Teló zelf concurrentie van Gusttavo Lima, een andere Braziliaanse zanger. Op ‘Balada’ beproeft de acht jaar jongere Lima, hetzelfde recept als zijn landgenoot: een weinig muzikaal zeggend, maar zomers liedje, opgenomen in een live setting waar de jongens goed in naar voren komen, dat vooral meisjesharten sneller doet kloppen. Het leverde Teló een wereldhit op met ‘Ai se eu te pego!’, met 60.000 downloads het bestverkocht in 2012.

Nivaldo Batista Lima, geboren op 3 september 1989 in Presidente Olegário, Minas Gerais, in het noorden van Brazilië, heeft in eigen land al diverse hits op zijn naam staan, waarvan wij met ‘Balada’ het eerste voorproefje krijgen. Op zijn negende sloot Lima zich aan bij een koor, waarin hij de solo’s voor zijn rekening mocht nemen. Dat trok de aandacht van talentscouts, wat leidde tot een platencontract.

In 2009 bracht hij zijn eerste cd uit, die in eigen land platina werd. Vorig jaar volgde het live album ‘Gusttavo Lima e Você’, opgenomen op 3 juni in Patos de Minas in een stadion met 60.000 (vooral vrouwelijke) fans. ‘Balada’, dat letterlijk ‘feest’ betekent, is daarvan de hitsingle, die in de Vlaamse hitparade op #30 binnenkomt. Begin dit jaar verscheen zijn derde (ook live) album ‘Atualmente’.

Simple plan eet van twee walletjes

Simple plan feat. Sean Paul: Summer paradise (42)

In Australië moesten ze het begin dit jaar doen met de albumversie van ‘Summer paradise’, afkomstig van ‘Get your heart on!’ uit 2011. Simple plan had die versie opgenomen met de Somalische zanger K’naan, dat de groep daar zelfs hun grootste hit opleverde (#4). Toch werd er een remix van ‘Summer paradise’ gemaakt, waarbij Sean Paul de plaats van K’naan innam, omdat volgens zanger Pierre Bouvier, ‘zijn stem het beste bij het liedje past’. Overigens is K’naan niet de enige die aan het album ‘Get your heart on!’ heeft meegewerkt. Rivers Cuomo (zanger Weezer) en Natasha Bedingfield doen er ook op mee.

60ste notering voor bijna oudste r&r band van Nederland

Golden earring: Still got the keys to my first Cadillac (66)

De afgelopen jaren werd the Golden earring voornamelijk geassocieerd met ‘ouwe lullen muziek’, verpakt in een (semi)akoestisch jasje. In de serie ‘Naked thruth’, het bekende werk maar dan zonder versterkers, brachten ze er maar liefst drie uit. Vorige maand verscheen het album ‘From heaven from hell’, ook met oud werk, dat alleen op vinyl verkrijgbaar was en een weekje op #85 stond.

Maar er is nog hoop, want op 11 mei komen de groep, vernoemd naar het nummer ‘The golden earrings’ van Peggy Lee uit 1947, met het album ‘Tits ’n ass’, opgenomen in de State Of The Ark studio in de buurt van Londen. Het album is het eerste met nieuw werk sinds ‘Paradise in distress’ uit 1999. ‘Still got the keys to my first Cadillac’ is daarvan de eerste single en hun 60e notering.

rem op inspiratie

Waarom heeft het zolang geduurd vroeg Entertainment Business aan George Kooymans? George, in 1961 oprichter van de band: “We zijn wel blijven optreden, maar qua inspiratie en nieuwe ideeën leek het wel alsof de rem er bij ons op zat.” Daarnaast had hij een tijdje te kampen met stemproblemen waardoor de opnamen voor het nieuwe album uitgesteld moesten worden. Volgens George is het nieuwe album een echte rock ’n roll plaat geworden, waar ze zeer tevreden over zijn.

Tot deze week stond the Golden earring qua hits op gelijke hoogte met BZN, elk 59 noteringen. Vanaf deze week is BZN gepasseerd en staat de rockgroep met 60 noteringen op een vijfde plaats in de ranglijst van nationale en internationale artiesten met de meeste hits (exclusief heruitgaven). Hier volgt de top 5:
#1 Vader Abraham: 66
#2 Normaal: 65
#3 Madonna: 62
#4 Rolling stones: 61
#5 Golden earring: 60

Overigens is the Golden earring niet de oudste r&r band van ons land. Dat zijn the Bintangs, die in 1961 zijn gestart en dus 51 jaar bestaan. (met dank aan Muziek_Museum).

Linkin park neemt kritiek fans serieus

Linkin park: Burn it down (69)

‘Burn it down’ is de vijftiende notering voor de Amerikaanse band Linkin’ park. De eerste scoorden ze met ‘One step closer’ (#57), de doorbraak kwam met ‘In the end’ (#11), beide in 2001. Er volgden diverse hits die echter niet boven de elfde plaats uitkwamen, tot 2004, toen ze samen met Jay-Z ‘Numb/ Encore’ opnamen, dat de vijfde plaats bereikte. Daarna scoorden ze weer hits in de middenmoot met een dieptepunt voor ‘The catalyst’ in 2010 dat zelfs niet verder kwam dan de 95e plaats. En dan te bedenken dat hun albums het wel goed doen: van de acht (waaronder twee live albums en twee remix albums), bereikten vijf de top 10, waarvan twee albums de tweede plaats!

gitaren terug

‘Living things’, dat eind juni uitkomt, zal zeker ‘A thousand suns’ uit 2010 gaan overtreffen, dat de 7e plaats bereikte. Op dat album weken ze af van de albums daarvoor, waar ze toch vooral als een gitaarband bekend stonden. Fans van Linkin park weken in grote getale uit naar andere bands, waarbij de gitaren nog wel de hoofdmoot voerden. De groep heeft de kritiek ter harte genomen en gaat op ‘Living things’, het vijfde studiloalbum, weer terug naar het begin van onder andere ‘Meteora’ (#2 in 2003), dus dat betekent weer vertrouwde gitaarmuziek.

Gerard van Maasakkers geeft zich bloot en wint prijs

Gerard van Maasakkers: Zomaar onverwacht (72)

Afgelopen maandag, 16 april 2012, werd ‘Zomaar onverwacht’ van Gerard Maasakkers verkozen tot beste theaterlied van het afgelopen seizoen en kreeg het de Annie M.G. Schmidtprijs. Het lied maakt onderdeel uit van zijn programma ‘Lijflied’, waarmee hij in de theaters is te zien. De liedjes op zijn vijftiende gelijknamige album, dat deze week op herhaling gaat op #66, zijn tijdens drie avonden opgenomen.

bevestiging

Volgens de jury, bestaande uit Cor Bakker, Nel Oskam, Frank van Pamelen, Marjolein Touw en voorzitter Jacques Klöters, is ‘Zomaar onverwacht’ “een ontroerend en verrassend subtiel lied dat getuigt van het leven, in huiselijke taal die bijna van ons is, maar net niet, gedragen door een prachtige melodie en een originele akkoordengang.” Maasakkers had nooit verwacht dat hij met dit lied de prijs zou winnen. Hij hoopte er wel stilletjes op maar dan met ‘Koffie’ of ‘Klein Gerard’, liedjes die hij in overleg met zijn impresariaat had ingezonden.

persoonlijk

“Het is gek om een prijs te winnen voor een liedje dat eigenlijk een hele verdrietige periode vertegenwoordigt. Dit liedje is zo persoonlijk, zo onder de huid. Het komt wel heel dichtbij. Dat is waarschijnlijk ook de kracht van het nummer, maar ik schroom altijd om een té persoonlijk verhaal te vertellen. Het is weer een kroon op mijn werk. Je krijgt toch een soort bevestiging: wat je maakt is goed.”

De prijs, een beeldje en een bedrag van € 300,--, is niet alleen voor Gerard van Maasakkers, die de tekst van het lied schreef en het zingt, maar ook voor Egbert Derix, die met de muziek kwam. Toen Maasakkers de muziek hoorde, moest hij denken aan de verbroken relatie en spraken beide over liefdesverhoudingen die eindigen en de herinneringen die dat met zich mee brengt.

geen schuld

In dagblad Trouw zegt Maasakkers over het nummer: “Ik schreef de tekst in Bretagne tijdens een wandelvakantie. Het was de dag voordat mijn vriend zou komen om over onze relatie te praten. Je weet wat er gaat gebeuren, maar het is nog niet zover. En je hebt al heimwee naar de mooie dingen die je samen hebt beleefd.

Die gedachte achter ‘Zomaar onverwacht’ geeft het lied een zekere spanning: je weet dat het onvermijdelijk is en toch anticipeer je al op het einde. Niemand krijgt ook de schuld, het is zo gelopen. Ik heb het niet mooier gemaakt, maar ook niet slechter.” Zijn ex-vriend kwam afgelopen week over uit Frankrijk om de uitreiking bij te wonen. Maasakkers schreef de tekst in het Brabants, zijn moerstaal.

Officieel is ‘Zomaar onverwacht’ de eerste hitsingle van Gerard van Maasakkers (Nuenen, 26 maart 1949). Vier jaar geleden had hij echter – compositorisch – al een #1-hit te pakken. De tekst van zijn nummer ‘As ge ooit’ uit 2005 gemaakt op het nummer ‘Deeper shades’ van JW Roy, werd destijds veranderd in ‘Als je ooit eens terug kan’ van artiesten verzameld onder de naam Ticket for Tibet, dat de eerste plaats bereikte.

jubileum

Het was de twintigste keer dat de Annie M.G. Schmidtprijs werd uitgereikt. Naar aanleiding hiervan heeft kleinkunstkenner Daan Bartels gesprekken gevoerd met bijna alle winnaars en dat gebundeld in het boekje ‘20 jaar Annie M.G. Schmidtprijs 1991 – 2011. 20 verhalen over 20 bekroonde liedjes’. Eerdere winnaars zijn onder andere Wende Snijders, Brigitte Kaandorp en Spinvis. Erik de Jong, echte naam van Spinvis, kreeg de prijs in 2003 voor zijn liedje ‘Voor ik vergeet’ dat werd uitgevoerd door cabaretière Lenette van Dongen.